Column Paul Onkenhout

Wesley ­Sneijder is groot geworden door klein te blijven

Het afscheidsfeest van Wesley Sneijder werd donderdag op televisie onderbroken door een commercial van ING. Dat is de bank die een paar dagen eerder groot in het nieuws was gekomen. Om aan strafvervolging wegens witwassen te ontkomen had ING 775 miljoen euro betaald.

Wellicht om de aandacht af te leiden van zaakjes die het daglicht niet kunnen verdragen, is ING sinds 1996 sponsor van de KNVB. In 2010 werd de bank zelfs ‘de trotse hoofdsponsor van het Nederlandse voetbal’.

Sindsdien verspreidt zich een oranje gloed over het voetbal. ING is overal, ook op de amateurvelden. ­Pretentieus en met succes manifesteert de bank zich als de hoeder van het Nederlandse voetbal. Ook bij mijn voetbalclub hangen de borden.

De commercial die donderdag werd uitgezonden was ‘onze motivatiespeech voor een heel voetballand’. Op de site van Marketing Tribune zei een woordvoerder dat de bank aan het begin van het seizoen een positief signaal wilde afgeven voor de toekomst van het Nederlandse voetbal.

Er werd een reeks foto’s getoond, uit alle mogelijke hoeken van het voetbal. Cabaretier Peter Heerschop las een tekst voor. Ik had me voorgenomen om me hier eens flink aan te ergeren, vanwege de grootschalige fraude van boevenbende ING, maar de combinatie van de foto’s, de tekst, de muziek en de stem van Heerschop was te krachtig. Fijn filmpje; op de rand, maar precies goed.

De tekst ging over de vermeende voetbalcrisis, en dat die feitelijk niet bestaat. Want Nederland voetbalt, jongens en meisjes, mannen en vrouwen. ‘Hup. Samen naar buiten nu. Niet opgeven, lekker voetballen.’

De muziek werd harder, het tempo van Heerschop hoger: ‘Het is zaterdag, de dauw ligt op het gras, de zon komt op en overal in Nederland rolt de bal’, zei hij ­namens ING.

De commercial paste goed bij het hoofdprogramma Nederland - Peru, het afscheid van Wesley Sneijder bij het Nederlands elftal; vanwege Sneijder zelf, vooral. Sneijder is wat vroeger een volksjongen werd ­genoemd, van en voor het volk en, zoals Willem Vissers overmand door weemoed in zijn verslag schreef: ­‘Feilbaar, kleurrijk, emotioneel, boos, vrolijk en vooral erg goed, als exponent van de volkssport voetbal.’

Het kon niet vaak genoeg worden gezegd. NOS-analyticus van dienst John van ’t Schip: ‘Hij is een volksjongen.’ En altijd lekker voetballen.

Ik heb genoten van elke seconde, zei Sneijder na zijn afscheidswedstrijd. In een filmpje noemde zijn maat Rafael van der Vaart hem pikkie en André Hazes junior, ook een maat van hem, zong twee liedjes. Het feest paste bij hem en het was allemaal goed bedoeld.

Zo had de volksjongen het gewild. Het was een ­afscheid zonder tranen, eentje voor de bühne en de camera’s. Ik voel ’m wel van binnen, zei Sneijder, maar zelfs het klaterende applaus maakte weinig bij hem los.

Er was iets anders. Sneijder heeft Ondiep, de Utrechtse wijk waar hij opgroeide, nooit verlaten. Hij was een van de oprichters van een stichting die onder meer de lokale voedselbank financieel ondersteunt en in de wijk activiteiten organiseert.

Vorig jaar deelde hij kerstpakketten uit in Ondiep. Donderdag had hij de leden van zijn oude voetbalclub uitgenodigd en vier bussen geregeld om in de Arena zijn afscheid van Oranje bij te wonen. Met Johnny de Mol wil hij een Cruyff Court aanleggen op Lesbos, bij een vluchtelingenkamp.

De glamourvrouw, het restaurant op Ibiza, zijn ­zorgvuldig gestylde zoontje en het zakkenvullen bij een club in Qatar: het zijn maar bijzaken. Wesley ­Sneijder is groot geworden door klein te blijven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.