Opinie

Werk in thuiszorg wordt veel te slecht betaald

Werk dat vanuit het hart wordt verricht lijkt geen adequate financiële beloning te behoeven.

'Verpleeghuizen, verzorgingshuizen en thuiszorgorganisaties hebben te kampen met een groot tekort aan gediplomeerd verzorgend en verpleegkundig personeel.' Beeld Marcel van den Bergh

'Nee hoor, het gaat wel', zegt mijn collega terwijl haar vermoeide ogen andere taal spreken. Ze is na ziekteverlof weer aan het werk. Maar na dertien cliënten spelen haar lichamelijke klachten weer op. Vanwege personeelsgebrek voelt ze zich verplicht te verschijnen. De gemiddelde omvang van het contract bij mijn teamgenoten is 20 uur per week; veel meer uren wil vrijwel niemand want dat is slecht voor je gezondheid en je humeur. We hebben een structureel gebrek aan gekwalificeerde collega's.

Ik werk in de thuiszorg. Dit is niet - een fout die journalisten vaak maken - de hulp in de huishouding. Wij zijn degenen die u thuis helpen met wassen, uw medicijnen geven, uw bloedsuiker meten of uw stoma verzorgen en vragen hoe het met u gaat.

Onze cliënten zijn er trouwens steeds ernstiger aan toe, omdat ze zo snel mogelijk uit het ziekenhuis worden ontslagen of opdat ze zo lang mogelijk uit het verzorgings- of verpleeghuis kunnen wegblijven.

Een van mijn collega's is wijkverpleegkundige en volgt hiervoor nog een hbo-opleiding; de meesten hebben een mbo-achtergrond en heten verzorgenden. We opereren tegenwoordig in zelfsturende teams, dus we maken ook onze eigen werkroosters, regelen vervanging bij ziekte, controleren de zorgkaarten en elkaars werk. Daarnaast overleggen we met familieleden en schakelen we huisarts, apotheek of ergotherapeut in als we dat nodig achten, bijvoorbeeld wanneer een wond niet snel genoeg geneest, een verkoudheid lijkt te verergeren of de conditie van iemand zo achteruit gaat dat hulpmiddelen ingezet moeten worden.

Verpleeghuizen, verzorgingshuizen en thuiszorgorganisaties hebben te kampen met een groot tekort aan gediplomeerd verzorgend en verpleegkundig personeel. In kleinere organisaties zijn er tientallen vacatures, bij grote zorgconglomeraten honderdtallen. Een woordvoerster van de Vereniging voor werkgevers in de zorgsector (Actiz) meldde in het journaal (12 januari) dat er een goede cao was afgesloten. Voor verzorgenden betekent deze cao een loonsverhoging van 0,65 procent voor najaar 2016 en 1 procent vanaf 1 juli 2017.

Nu is het bruto salaris van een gediplomeerd verzorgende met een werkervaring van 11 jaar 16,13 euro per uur (exclusief onregelmatigheidstoeslag). Er wordt dus 11 eurocent loonsverhoging voorgesteld. De vakbonden CNV en NU '91 hebben getekend. Het FNV gelukkig niet.

Het is fijn voor de verpleeghuizen dat daar 100 miljoen naartoe gaat na een geslaagd mediaoffensief vlak voor de verkiezingen. Maar er is meer nodig. In de thuiszorg zijn verzorgenden zelfstandig werkende professionals en die hebben recht op een salaris dat in verhouding staat tot de complexer geworden zorgtaken.

Het lijkt erop dat werk dat vanuit het hart wordt verricht geen adequate financiële beloning behoeft. Mijn collega's (grotendeels middelbaar opgeleide vrouwen) zijn niet zo te porren voor harde actie: de landelijke actiedag tegen de cao-voorstellen bleef vrijwel onopgemerkt. Misschien dringt het daarom niet tot Den Haag door dat het salaris van verzorgenden omhoog moet. Als dat niet gebeurt, zullen de vele verzorgenden en verpleegkundigen die nodig zijn in de thuiszorg er nooit komen.

Mariëtte van der Heijde is verzorgende in de thuiszorg in Tilburg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden