OpinieLezersbrieven

Wel of geen intensive care? Hou zelf de regie in handen

De lezersbrieven van dinsdag 7 april 2020.

Nieuwe ic-afdeling in het Rotterdam Maasstad ziekenhuis.Beeld Arie Kievit

Brief van de dag

Vast nadenken over al dan niet naar het ziekenhuis of de ic willen bij een ernstige ziekte? Voor de pandemie leek dat niet nodig. We denken immers niet graag na over nare toestanden, willen met volle aandacht in het hier en nu zijn waar hectiek nog ver van het bed is. Wellicht zie je geen heil in wat-als-scenario’s doordenken: wie dan leeft, wie dan zorgt. Een minder goede reden: denken dat er genoeg tijd is om later te beslissen en de dokter en je familie het juiste besluit zullen nemen.

Het coronavirus maakt het ineens levensecht. Een longontsteking, kortademigheid, opname op de ic: het kan ons zomaar overkomen. Uit onderzoek weten we dat dit zwaar is. Niet iedereen heeft goede vooruitzichten. Zorgverleners nemen, met familie, beslissingen in een crisissituatie over de ‘ic-geschiktheid’ van een persoon, gegeven een dreigend beddentekort, of naar wat de ander goeddunkt.

Er zijn goede redenen om nu aan te geven wat u zou willen. De crisis zorgt ervoor dat u toch al ongerust bent of nadenkt over wat er kan gebeuren. Er nu over praten kan later rust opleveren en spijt voorkomen bij familie. Vraag uzelf af: wilt u het risico lopen aan de beademing op de ic te sterven? Of liever in een zorghotel, of thuis, uw verpleeghuis? Hoeveel is u eraan gelegen om de kans op overleving te vergroten? Bespreek dit met uw naasten. Of met uw (huis)arts: vraag naar een gesprek over proactieve zorgplanning.

Ons onderzoek naar proactieve zorgplanning bij dementie ligt nu stil. Wrang: we hadden bruikbare materialen nu graag in handen gehad. De vanzelfsprekendheid waarmee wij onderzoeksplannen maakten tot in 2023 is net zo verdwenen als bezoekroosters in verpleeghuizen. Daarom: denk nu na en bespreek hoeveel lijden voor u en uw naasten u wilt accepteren in ruil voor een grotere kans om met moderne middelen langer te leven. Voor zover mogelijk: hou zelf de regie in handen.

Jenny T. van der Steen, namens de LUMC CONT-END en mySupport onderzoeksteams

Opvangplek

Het artikel ‘Zelfisolatie soms nachtmerrie van geweld en angst’ eindigt met de opmerking: ‘En ik probeer opvangplekken te regelen voor kinderen die het thuis overdag echt niet meer uithouden.’

Door mijn achtergrond als pedagoog en met lange ervaring in het onderwijs met kwetsbare kinderen/gezinnen zag ik dit aankomen en heb ik twee weken terug contact opgenomen met Veilig Thuis. Mijn antecedenten zijn gemakkelijk na te gaan en ik wilde gezien de uitzonderlijke situatie per direct een tijdelijke plek aanbieden in ons harmonieuze gezin.

De reactie van Veilig Thuis? Wij dienen eerst door de gehele procedure te gaan en een langdurige cursus te volgen. Echter, deze cursus wordt in verband met corona niet gegeven.

Sylvia van Leuven, Heemskerk

Coronatuin

Thuisblijven en het mooie weer zorgen voor een nieuw fenomeen. Ik kijk over de rand van het balkon van mijn bovenwoning en zie overal mensen de hele dag noest in hun tuintje werken. Niet eerder was die activiteit langdurig bij iedereen gelijktijdig gecoördineerd. De digibeten zien hun kans. Eindelijk kunnen zij hun gamende kinderen een poepje laten ruiken. Hoera. Niks te sjoelbakken of nog eens klaverjassen tegen de verveling. Tuinieren is niet meer een suffige bezigheid voor ouders.

Een nieuw en positief woord is ­geboren: de coronatuin.

Ernst Cohen, Amsterdam

Motorrijders

Zondag zaten wij in onze tuin te genieten van het lenteweer. Er is één groep hobbyisten die overduidelijk niet in zijn of haar tuin in isolatie zat: de motorrijder. Want nu een bezoek aan oma niet mogelijk is, moet de vrije tijd blijkbaar toch anders worden ingevuld. Als een lang lint met oorverdovende herrie trokken zij over de heuvelrug. In de middag was een gesprek of meditatief dutje volstrekt onmogelijk door het vrijwel constante geluid. Graag zie ik dat de overheid dit geluid aan banden legt. Dan kunnen we ook na corona thuisblijven voor onze rust en kunnen de motorrijders, zonder dat wij dat hoeven te weten, hun hobby uitvoeren.

Renske Zwart, Lage Vuursche (moestuin)

Hopper

Wat een geweldige foto van de vrouw die de kerkdeur sluit in Urk. Net een schilderij van Hopper.

A. Manschot, Venlo

Mannenhart

In reactie op de brief van Thomas Kamphuis: hevig geïrriteerd las mijn echtgenoot zaterdag het artikel over twee studenten die weer thuis waren gaan wonen. Hij vond het weerzinwekkend. Ik troostte hem met de woorden dat er maandag vast een ingezonden stuk in de krant zou komen. Ik ging ervan uit dat dit eerder van een man dan van een vrouw zou zijn.

Al zijn we allemaal gelijk, mannen zullen op een dergelijk artikel eerder aanslaan dan vrouwen. Toeval of niet, het ingezonden stuk maandag was van een man. Wat hij schreef was balsem voor het mannenhart van mijn echtgenoot.

Angela Crott, Malden

Oordelen

Het devies van Joop Verhaar is: ‘Val de ander niet lastig met je oordelen en ideeën’. Waarom vult Verhaar dan twee pagina’s in de Volkskrant met zijn foto en oordelen?

Thomas de Boer, Groningen

Paasei

De clou dit jaar met Pasen is niet het vinden van je ei, doch om het kwijt te kunnen.

Frans van Dillen, Woold

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden