Paulien CornelisseIn 150 woorden

Wel dacht ik na een week: misschien is het tijd voor een echt goede regenjas

Een paar jaar geleden waren we op vakantie in Engeland. Het regende veel, maar daar hadden we ons op ingesteld. Wel dacht ik na een week: misschien is het tijd voor een écht goede regenjas. In de stad Bath betrad ik een winkel die duidelijk was bedoeld voor de landadel – mensen die, na een gezellige jachtpartij, de pacht gaan ophalen bij de lokale boeren, die hun daar dan ook nog innig dankbaar voor zijn.

Ik bekeek een duur exemplaar. Op de binnenzak stond geborduurd dat de binnenzijde van deze jas ‘the driest place on earth’ was. Ik kocht hem.

Het kostte veel tijd om toe te geven dat ik niet de driest place on earth had gekocht. Ik dacht de hele tijd: welnee, het is gewoon een heel frisse jas! En dat voelt als nat!

Inmiddels weet ik: nee, hij lekt gewoon. Toch draag ik hem nog steeds, met dezelfde soort misplaatste dankbaarheid als die pachters van weleer.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden