Lezersbrieven

Weggooien van vaccins is niet decadent, maar ronduit misdadig

lege capsules Pfizer-BioNTech, Moderna en AstraZeneca-vaccins.  Beeld AP
lege capsules Pfizer-BioNTech, Moderna en AstraZeneca-vaccins.Beeld AP

Met huisarts Joost Zaat en waarschijnlijk vele anderen, word ik woedend wanneer ik de botte onverschilligheid hoor ­waarmee de besluitvormers bij VWS consta­teren dat de niet-gebruikte AstraZeneca­vaccins rijp zijn voor het ­vuilnisvat. Regelgeving zou belemmeren dat ze elders zinvol worden ingezet danwel gespoten, dus ze moeten maar aangemeld worden bij de ‘vaccinmakelaars’. Die constateren vervolgens dat de vaccins ­eigenlijk het best weggegooid kunnen worden, dankzij Hugo’s maandenlange en uiterst effectieve anti-AstraZenecacampagne en zijn dito zigzagvaccinatiebeleid.

Nederlandse regels en de ego’s bij VWS gaan blijkbaar boven buitenlandse levens.

Dokter Zaat is dus niet de enige die hier ‘pislink’ van wordt. En zo lang­zamerhand vraag ik me af of het geen tijd wordt om Hugo de Jonge, zijn ambtelijke staf en zijn adviseurs voor het ­gerecht te brengen. En dan niet voor het negeren van Wob-verzoeken of het niet voldoende rekening houden met de wensen van viruswappies, maar voor een veelomvattender delict. Iets als ambtelijke nalatigheid, veelvuldig de dood ten gevolge hebbend of het in gevaar brengen van duizenden levens als gevolg van het verhinderen van vaccinaties elders.

Als Urgenda de regering via de rechter tot spoed kan dwingen inzake klimaatbeleid, dan zou diezelfde rechter VWS toch moeten kunnen dwingen om ­levensreddende vaccinaties buiten ­Nederland te laten prevaleren boven Haagse regeltjes en protocollen?

Zolang er overal nog vaccintekorten zijn, is het weggooien van vaccins ­namelijk niet decadent, zoals Joost Zaat schrijft, maar ronduit misdadig. Laten Hugo de Jonge c.s. maar eens aan de ­rechter uitleggen waarom ze voor ­miljoenen aan ­levensreddende vaccins liever laten vernietigen, dan dat ze alles op alles ­zetten om ze elders te benutten om een ­pandemie het hoofd te bieden.

Bote de Jong, Terontola, Italië

Paleis Soestdijk

Het is onterecht dat ontwikkelaar ­MeyerBergman de zwarte piet krijgt toegespeeld in de ‘gordiaanse knoop’ rondom de herontwikkeling van Paleis Soestdijk. Dit door cultuurhistorica Hanneke Ronnes omschreven ‘topmonument’ was dichtbij totale af­takeling. Niet alleen het middendeel, maar ook de beide zijvleugels waar ­Juliana en Bernhard hun laatste levensjaren gescheiden doorbrachten, waren in dermate slechte staat, dat sloop meer voor de hand lag dan renovatie. Toen was het Paleis nog in het bezit van het Rijk. Het valt te prijzen dat Maya Meijer-Bergmans zich bij de gewonnen tender samen met haar team om het paleis en tuinen heeft ontfermd. Dat er een hotel, appartementen en parkeerplaatsen zouden komen en festivals zouden ­worden georganiseerd, was toen al bij het Rijk bekend. Het is niet meer dan ­logisch dat MeyerBergman, gezien de omvangrijke investeringen (aankoop plus herontwikkeling) hiervoor kiest. Anders is Paleis Soestdijk niet te redden. De ontwikkelaar heeft al eerder de herontwikkeling van het Westergasterrein in Amsterdam ter hand genomen. Laten we wel wezen: dat is een fantastische plek geworden.

Rogier Hentenaar, woningbelegger te Amsterdam

Klimaatverandering

Dat het klimaat verandert is een ­constatering die je slechts terugkijkend kunt maken over weersveranderingen in de afgelopen 30 jaar. Recent vaker optredende hogere temperaturen worden daarbij omgezet in gemiddelde waarden en rekenkundig afgezwakt door ­lagere waarden uit het begin van de reeks. Strikt genomen is klimaatverandering dus geen veroorzaker van vaker voorkomend extreem weer, maar een gevolg van het weer – een concept dat het beste gezien kan worden als een ­beschrijving achteraf. Een zin als: ‘Dat komt door de klimaatverandering’ maakt het fenomeen dus dader, terwijl het in feite slachtoffer is. Slachtoffer van de verandering in de atmosfeer, die op zijn beurt het dagelijks weer bepaalt. En de atmosfeerverandering wordt veroorzaakt door de mens met zijn gestage, nu al 150 jaar durende en toenemende emissies van broeikasgassen.

Frans van Beek, Maarssen

Marathon

De boodschapper liep vanaf Marathon geen 42 kilometer en 195 meter om in Athene het goede nieuws van de overwinning te melden. Hij liep een paar kilometer minder. Tijdens de Olympische Spelen van 1908 werd de start van de marathon verplaatst naar Windsor Castle, zodat de Koninklijke ­familie de start vanuit hun kamer ­konden zien. De binnenkomst in het Olympisch stadion werd ook verplaatst, zodat diezelfde familie de lopers beter konden zien binnenkomen. Zo is de ­afstand van 42 kilometer en 195 meter ontstaan. Een klassieker onder de ­pubkwisvragen.

Vincent Cantrijn, Nijmegen

EU

Er is al verschillende keren in de Volkskrant gewezen op de onmogelijkheid om landen uit de EU te zetten. Hongarije en Polen, en straks wellicht ook ­Slovenië, kunnen daarom redelijk ongestoord lid blijven, met alle voordelen van dien. De oplossing is simpel: laat alle andere landen er zélf uitstappen en weer een nieuwe Europese band ­smeden. Eén die wel collectief de ­Europese waarden omarmt en uitdraagt, waaronder wellicht de belangrijkste: ieder mens, van welke afkomst of geaardheid dan ook, is gelijkwaardig. Agendapunt 1 op de eerstkomende EU-vergadering.

Nardy Desloover, Rotterdam

Politionele acties

Sandeer van Walsum beschrijft in de krant van donderdag de rol van de Volkskrant tijdens de politionele ­acties: ‘De oorlog in Indonesië werd ­gereduceerd tot een conflict zonder agressors.’ Al meteen na aankondiging van die ‘politionele actie in Indië’ schreef verzetsstrijder H. M. van ­Randwijk, oprichter van Vrij Nederland: ‘Toen Nederland met tanks en bommen een ander volk te lijf ging klonk op 27 Juli 1947 het Wilhelmus bij de radio-­afkondiging, mij als een vloek!’ Op het Weteringplantsoen in Amsterdam staat een aan hem gewijde gedenkmuur, met de spreuk ‘Een volk dat voor tirannen zwicht, verliest meer dan bloed en tranen. Dan dooft het licht...’ Het Indone­sische volk is ruim drie eeuwen voor ons gezwicht. Het bevocht zijn vrijheid met succes. Van Randwijk had toen al door wat geschiedvervalsing teweeg zou brengen.

R.L.Mertens, Amstelveen

Almere

Prima hoor, dat Max Pam de eerste af­levering van Zomergasten recenseert en architect Floris Alkemade op de hak neemt. Jammer alleen dat zijn column resulteert in het ­volgende Almere-bashing-schrijfsel waarbij hij zich, voor de veronderstelde architectonische armoede, rijkelijk ­bedient van de mening van Bernard Huisman in NRC Handelsblad van vorig jaar. Ja, Almere heeft een jong stadshart en sommige dingen hadden vast beter gekund − zoals in zovele Nederlandse winkelcentra, die vaak saai en winderig zijn, met altijd dezelfde ABC(Albert Heijn, Blokker en C&A)-formule aan ­winkels. Wij, als inwoners, waren er best blij mee. Veel winkelketens dichtbij én een van de weinige steden met een Primark, vaak bezocht door mensen met een krappere beurs, ook van buiten Almere. Helaas laat Pam na zijn eigen bezoek niks heel van ons stadshart. De parkeergarage is ‘smerig en vervuild’ (helaas niet uniek in Nederland) en later heeft hij moeite met het vinden van de ingang. Het Apollo-hotel, gewoon deel van een keten die je door heel Nederland kunt vinden, moet het ontgelden en zelf de naam van onze bios, Kinepolis, een prima grote bioscoop, moet worden bespot. Ja Max, we kunnen het ons niet allemaal veroorloven om in Amsterdam te wonen, waar onder ‘food’ overigens ook vaak KFC, Burger King, en Mc­Donald’s worden verstaan. Oftewel, makkelijk van Max Pam om Almere’s stadshart er zo van langs te geven. Als inwoner, sinds 1998, word ik daar altijd tamelijk giftig van.

Boukje Loopstra, Almere

Windturbines

Piet Lucassen stelt voor om windtur­bines langs de snelwegen te plaatsen. Maar waarom wordt er niet eerst gekeken naar industrieterreinen?

Deze gebieden hebben alle juiste infrastructuur en het landschapschoon is al naar de ‘gallemiezen’, waarom slaan we deze parken dan over?

Matthijs Geysels, Breda

Eeuwig leven

Na twaalf jaar stopt Peter de Waard met de rubriek Het eeuwige leven. Ik wil hem bedanken voor al die boeiende en vaak ontroerende portretten die hij met zoveel liefde in al die jaren heeft ­gemaakt. Het gaat nooit om de grote kopstukken, maar om de mensen in de lagen eronder, die ieder met hun eigen steentje het ware fundament van de ­samenleving vormen. Ze waren voor mij een verrijking om te lezen.

R.D. Paauw, Leiden

Paul Blokhuis

Fascinerend en ontroerend hoe ook Paul Blokhuis niet met zijn geloof probeert te worstelenin de hoop het onbevattelijke bevattelijk te maken. Vaker zie je dat bij groot persoonlijk leed de overtuiging van het bestaan van een opperwezen aan het wankelen wordt gebracht, terwijl de realiteit van alledag laat zien hoe onrechtvaardig en weerbarstig de wereld nu eenmaal in elkaar steekt. Vooropgesteld dat het ook maar een constructie is, lijkt mij de opvatting dat het vooral een kwestie van pech of geluk is een heel stuk ­eenvoudiger. En aannemelijker.

Erik ten Have, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden