Opinie

We moeten racisme en antisemitisme in Griekenland onder ogen zien

Syriza moet verbond met de Onafhankelijke Grieken opgeven en de trojka moet de bezuinigingen staken.

Partijleider van de extreem-rechtse partij Gouden Dageraad, Elias Kassidiaris. Beeld ANP

Terwijl Alexis Tsipras deze week zijn eerste bezoeken als premier aflegt aan de Europese hoofdsteden, lijkt een gevaarlijke moedwillige blindheid bezit te hebben genomen van veel Europeanen, die de verontrustende feiten rond racisme en antisemitisme die gepaard gaan met de overwinning van Syriza weigeren te zien.

De moedwillige blindheid betreft allereerst de nationalistische, xenofobe, racistische en antisemitische aard van de Onafhankelijke Grieken, waarmee Syriza een coalitie heeft gevormd. Haar leider maakt antisemitische opmerkingen, beschuldigt bijvoorbeeld Joden van het niet betalen van belastingen, en een van haar leden kan ongestraft verklaren dat 'de anti-Griekse sentimenten van de Britten en Amerikanen worden gepropageerd door de wereldwijde zionistische beweging'.

Toch is het nieuws dat Syriza deze partij opneemt in de regering met onverschilligheid ontvangen door de EU en de meeste Europese politieke stromingen, en met volle instemming door sommige linkse partijen, die zo zelf schuldig worden aan het steunen van racisme and antisemitisme.

Benjamin Abtan, president van de European Grassroots Antiracist Movement (EGAM). Beeld Yann Revol

Moedwillige blindheid

Dit moedwillige gebrek aan onderscheidingsvermogen is nog verbazingwekkender dan deze regeringsdeelname, die voortborduurt op de politieke praktijk van de oude corrupte partijen en op de legitimatie van extreem-rechts die een gevolg is van de bezuinigingspolitiek.

Het is immers de druk van de trojka geweest en de dubieuze relaties van Pasok en Nieuwe Democratie die het mogelijk hebben gemaakt dat extreem-rechts in 2011 voor het eerst sinds het einde van het kolonelsregime is teruggekeerd in de Griekse regering. Die moedwillige blindheid is ook raadselachtig als je bedenkt dat de opvattingen van Syriza en de Onafhankelijke Grieken niet alleen samenvallen wat betreft de bezuinigingen, maar ook wat betreft internationale kwesties, in het bijzonder de steun voor Poetins Rusland.

De Onafhankelijke Grieken steunen Rusland vanuit een pan-orthodoxe solidariteit, terwijl Tsipras de Kremlinpropaganda heeft overgenomen die de regering in Oekraïne neo-nazistisch noemt en de annexatie van de Krim en het nepreferendum daar toejuicht. Nog maar net aan de macht ontving hij als eerste de Russische ambassadeur en deed een oproep een einde te maken aan de Europese sancties die ten doel hebben de Russische agressie tegen Oekraïne, en dus tegen Europa, te stoppen.

Onverschilligheid voor racisme en antisemitisme

Ten tweede betreft de moedwillige blindheid de betekenis van de verkiezingsuitslag voor Gouden Dageraad, die opnieuw meer dan 6 procent van de stemmen behaalde en 17 van haar 18 parlementariërs kon behouden. Gouden Dageraad is een echte neo-nazipartij, gewelddadig racistisch en antisemitisch. Ze is voor genocideontkenning, is vol heimwee naar het Derde Rijk en wil de vrijheid vernietigen. Ze is schuldig bevonden aan de moord op immigranten en vreemdelingen. Toch is de verkiezingsuitslag voor deze partij net zo ontvangen als toen ze voor het eerst in het parlement kwam, in mei 2012: met bijna complete onverschilligheid.

Deze moedwillige blindheid is symptomatisch voor een obsessieve gerichtheid op economische kwesties en voor de toenemende onverschilligheid op ons continent voor racisme en antisemitisme, terwijl de inbedding van de neo-nazi's in het Griekse politieke landschap, ook al gebeurt dat onder wettelijke procedures en ook al zitten hun belangrijkste leiders in de cel, hoogst alarmerend is.

Met het oog op deze gevaarlijke moedwillige blindheid tegenover racisme, antisemitisme en nationalisme, die de verzwakking van de democratie als gevolg van de rampzalige bezuinigingspolitiek die aan Griekenland is opgelegd, dreigt voort te zetten, moeten de democraten dringend een aantal daden stellen.

Wat er moet gebeuren

Ten eerste moeten ze Syriza haar verbond met de Onafhankelijke Grieken laten opgeven, Tsipras laten ophouden met het afsteken van verwarde toespraken, bijvoorbeeld door te spreken van een 'sociale holocaust' in Griekenland, en zijn steun aan Poetin doen herzien.

Ten tweede moeten ze verzekeren dat er een eind komt aan de bezuinigingspolitiek van de trojka, die de Griekse samenleving op de knieën heeft gebracht en de extreme spanningen heeft doen toenemen.

Ten derde moeten ze de EU vragen de pro-democratische civil society, die door de bezuinigingen is verstikt, te steunen, en het justitiële systeem, de politie en de wetgeving zodanig te hervormen dat de strijd tegen racisme en antisemitisme wordt versterkt.

Ten slotte moet de civil society zich solidair verklaren met de civil society in Griekenland om bewustzijn te creëren over wat er gaande is, tot oplossingen te komen en actie te ondernemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden