Lezersbrieven Woensdag 8 mei

We moeten het gehele academische systeem aanpakken voor een veilige werkomgeving

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 8 mei.

Hoogleraren tijdens de opening van het academisch jaar in 2014. Beeld ANP

Brief van de dag: onethisch gedrag in de academische wereld

Eindelijk komt er meer aandacht in de media voor (seksuele) intimidatie in de academische wereld (Ten eerste, 7 mei). Na jarenlang zelf geworsteld te hebben met (de gevolgen van) seksuele intimidatie op het werk en formele procedures te hebben zien stranden op het ‘gebrek aan bewijs’, heb ik vele gesprekken gevoerd met collega’s in de academische wereld over dit onderwerp. Wat daarin opviel is dat de (seksuele) intimidatie die collega’s ervaren vaak niet op zichzelf staat, maar samengaat met andere vormen van onethisch gedrag, zoals plagiaat, het oneigenlijk opeisen van auteurschap en misbruik van financiering.

De hiërarchische, individualistische en competitieve cultuur die is gecreëerd door de neoliberalisering van de academisch wereld maakt het voor bepaalde personen gemakkelijker om carrière te maken. Het loont immers om in de academische wereld narcistische karaktereigenschappen te hebben. Hierdoor ontstaat er in de top van de academische hiërarchie een netwerk van haantjes die elkaar citeren, publiceren, onderzoeksgeld toekennen, valideren en bovenal elkaar beschermen. Onderaan de pikorde worden collega’s tegen elkaar uitgespeeld en wordt afhankelijkheid in stand gehouden door tijdelijke contracten, schaarse onderzoeksgelden en (seksuele) intimidatie.

We kunnen alleen een veilige werkomgeving creëren, en diversiteit bevorderen, als we het gehele academische systeem aanpakken, van de absurditeit van citatie-indexen, de ons-kent-ons-manier van het toekennen van onderzoeksgeld en de contraproductieve klachtenprocedures tot en met het eenzijdige en seksistische beoordelings- en  beloningssysteem op academische instellingen. Laten we dit gesprek voeren in plaats van de ijdele hoop hebben dat de narcisten onder ons ethisch gedrag gaan vertonen.

Jeltsje Kemerink-Seyoumacademisch docent

Achterhoek of Twente?

Het blijft een hardnekkig probleem. Zodra de Randstadmens zijn eigen biotoop verlaat, neemt de topografische kennis van Nederland per afgelegde kilometer sterk af. Ook in de media slaat bij journalisten vaak de verwarring toe zodra het landschap een meer provinciaal karakter krijgt.

Ditmaal was het uw gewaardeerde columnist Margriet Oostveen die in haar column over de neergeschoten ooievaar het Overijsselse dorp De Lutte in de Achterhoek plaatste (O&D, 7 mei). Dat had Twente moeten zijn. Op de schaal van Nederland moet topografisch nepnieuws toch te vermijden zijn?

Marcel Schoemaker, Diepenveen (Salland)

Biodiversiteit

Het rapport van VN-biodiversiteitspanel IPBES over de stand van zaken met betrekking tot de biodiversiteit laat aan duidelijkheid niets te wensen over: de mens maakt er een vreselijke puinhoop van (Ten eerste, 7 mei). Bert Wagendorp zegt dat er een Nieuwe Mens nodig is om het tij te keren (Ten eerste, 7 mei).

Zolang de mens zichzelf als exclusieve soort buiten de biodiversiteit plaatst en zo’n hautaine, antropocentrische houding blijft aannemen, zullen we lang op die Nieuwe Mens moeten wachten. Want het is toch merkwaardig (en meteen veelzeggend) dat in de definitie van biodiversiteit de mens niet genoemd wordt. Wel alle planten, dieren en micro-organismen.

Ook de mens is onderdeel van de biodiversiteit. Wanneer gaan we dat nou eens beseffen?

Peer Elshout, Tilburg

Jeugdzorg

Om het slotwoord van het commentaar van Raoul du Pré (O&D, 6 mei) extra kracht bij te zetten, wil ik zeggen dat er naast het kabinet en de gemeenten een derde partij is die het gelijk aan haar zijde heeft: de hulpverleners en zorgaanbieders die vanaf het begin van de Transitie Jeugd hebben gewaarschuwd voor wat nu gaande is.

Het schrijnendste is echter dat het kind, de jongere en hun ouders nu de dupe zijn of worden. Die tref ik aan na maanden wachten op hulp waarna hun situatie vaak is verslechterd. Of ze zijn zo gedesillusioneerd en afgegleden dat ze niet meer komen of soms zelfs suïcide hebben gepleegd. Dichter bij de mensen betekent meer zien en horen over wat zich achter vele voordeuren afspeelt. Nu moet er ook worden geluisterd.

Anneke Remmeltspsychotherapeut

Voor- en achternaam

In het artikel ‘De eerste hulp is de spoedpatiënt’ (Ten eerste, 6 mei) trok een merkwaardig fenomeen mijn aandacht: de dokter wordt consequent met zijn achternaam, Pol, aangeduid (soms plus voornaam: Albert Pol). De verpleegkundigen worden even consequent met hun voornaam aangeduid: Monique en Myrna.

Het blijkt geen genderdingetje te zijn want een andere dokter, Suzanne Kruizinga, heet in de loop van het artikel ‘Kruizinga’ en is toch hoogstwaarschijnlijk een vrouw. Met wat voor duister journalistiek principe zouden we hier dan toch te maken hebben? Ik vermoed wel iets, maar dat verwacht je toch niet in de Volkskrant anno 2019?

Tijs Rolle, Leusden

Lachgas en vuurwerk

Gemeenten vragen om een landelijke aanpak van lachgas (Ten eerste, 1 mei). Als gemeenten nou ook een landelijke aanpak of verbod voor vuurwerk krijgen, wordt het leven een stuk leuker en minder vervuild.

Bert Sip, Avenhorn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden