'We meten continu met twee maten'

Van #geen4meivoormij tot de opkomst van DENK. Volgens Halleh Ghorashi, VU-hoogleraar diversiteit en integratie, eisen nieuwe Nederlanders terecht meer en meer een gelijkwaardige positie op in de samenleving.

DENKers Simons, Kuzu, Azarkan en Öztürk

Ziet u de 'veenbrand van allochtoon onbehagen' die Het Parool signaleert ook?

'Ja. Maar er is niet alleen onbehagen bij migranten en hun kinderen. Ook veel witte Nederlanders voelen zich slecht vertegenwoordigd in de publieke ruimte. Als het om diversiteit gaat, overheerst in de media en politiek één dominant en negatief geluid. Zo wordt het migrantenprobleem - ook in kwaliteitsmedia -- afgebeeld als ellende die ons land bedreigt. Die fixatie op het negatieve is de bril geworden waardoor we naar diversiteit kijken.'

Beeld HH

Wat zijn de gevolgen daarvan?

'Als leden van een bepaalde migrantengroep problemen veroorzaken, wordt de hele groep meteen in een bepaalde hoek gedrukt. Tweede- en derdegeneratie migranten die succesvol zijn, krijgen daardoor op de arbeidsmarkt te maken met wantrouwen. De laatste tien jaar zie je dat steeds meer nazaten van migranten hun best hebben gedaan om een maatschappelijke positie te bereiken. 'Als ik daar eenmaal ben, krijg ik gelijke kansen', dachten zij, net als Sylvana Simons. Deze mondige Nederlanders beschikken over middelen om zich te uiten, en een beweging als DENK laat zien dat zij nu vanuit verschillende achtergronden allianties met elkaar aangaan om hun geluid kenbaar te maken.'

Critici van DENK stellen dat de partij polariseert. Als je echt wilt verbinden, begin je geen eigen clubje.

'Die kritiek laat alleen maar zien dat veel mensen geïrriteerd raken als het tegengeluid eens aandacht krijgt. Simons en de andere DENK-leden benadrukken juist dat ze allemaal Nederlander zijn en zich daarin verbonden weten. We meten continu met twee maten. Umar wordt vereerd als held en Simons, die ook dagelijks bedreigingen ontvangt, wordt een anti-held. Veel Nederlanders willen niet horen dat ze racistisch zijn. Dat past niet bij hun zelfbeeld van open en tolerant. Maar hoe kunnen we nog langer ontkennen racistisch te zijn als volgens peilingen veel mensen bij de volgende verkiezingen op Wilders gaan stemmen? Of we nu willen of niet, we moeten het tegengeluid in onze huiskamers toelaten.'

Is er met het minderhedenbeleid niet al heel veel aan gedaan om dat tegengeluid te laten horen?

'Het minderhedenbeleid heeft voor een deel juist bijgedragen aan het hokjesdenken waar we nu zo'n last van hebben. Die hokjes-mindset brengt het gevaar mee dat mensen die in zo'n hokje worden gedrukt, zich ermee gaan identificeren. Tegelijkertijd moet een migrant of migrantenkind, en dat is ook mijn ervaring als Iraanse, zich wel compleet gedragen als 'beschaafde' Nederlander. En dat terwijl de publieke ruimte juist steeds onbeschaafder wordt.'

Haalt DENK ons uit de impasse?

'Ten dele. Dé oplossing bestaat niet, maar het is al een hele vooruitgang als het tegengeluid meer ruimte krijgt. We moeten luisteren naar DENK. Het geluid dat zij vertolkt, staat niet op zichzelf. Een groot deel van de Nederlanders met een gemengde afkomst heeft het gevoel niet gezien en gehoord te worden. Dat is het Nederland van 2016.'

De aansluiting van Sylvana Simons bij politieke partij DENK houdt de gemoederen flink bezig.

Twitter ontplofte toen DENK trots haar nieuwste aanwinst presenteerde. Sylvana Simons kreeg veel online-verwensingen naar haar hoofd geslingerd. Niets nieuws, zo vertelde ze die avond bij DWDD. Sinds zij Martin Simek in datzelfde programma erop aansprak toen hij migranten 'zwartjes' noemde, vallen haar dagelijks bedreigingen ten deel. Al die 'racistische bagger' trok haar over de drempel om politiek actief te worden.

'Allochtoon Nederland krijgt er genoeg van', kopte het Parool gisteren over Simons' politieke entree. Volgens journalist Marcel Wiegman woedt in Nederland 'een veenbrand van allochtoon onbehagen'. Hij vraagt zich af of 'we' net als in 2002 met de opkomst van Fortuyn een 'onderhuidse woede' over het hoofd zien. NRC-columnist Tom-Jan Meeus noemt de komst van Simons naar DENK een knap staaltje reclame. Hij betitelt de verbinding die DENK zegt na te streven als een 'pose'. 'DENK benadrukt het belang van verbinding. Alleen dus niet met Umar. Niet met nabestaanden van de Armeense genocide. Niet met Erdogan-critici.' Columnist Johan Fretz in Het Parool: 'Ik geloof wel dat ze (Simons) oprecht naar meer verbinding verlangt. Maar waarom dan in vredesnaam naar DENK? Alsof iemand die de jachtregels wil versoepelen zich aansluit bij de Partij voor de Dieren.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden