Opinie Brieven

We kunnen veel leren van de Reykjavik Pride

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 16 augustus.

Bezoekers van de Reykjavik Pride in 2016. Beeld Reuters

Brief van de dag: Reykjavik Pride

Reykjavik vierde vorige week de Pride met lezingen, theater, cursussen en als hoogtepunt de parade op zaterdag. Het draait er niet alleen om feesten, iets wat ik me aan de Amsterdamse grachten weleens heb afgevraagd.

Het vieren van gelijkheid en acceptatie mag groots aangepakt worden en ik ben niet vies van een feestje. Maar in Nederland verliezen we het nut en de insteek van de Pride uit het oog. Het idee dat hetmeer en meer een paradepaardje van grote bedrijven lijkt te worden en steeds minder van de lhbti+ gemeenschap zelf, heerst bij velen.

Door de parade van Reykjavik besefte ik pas echt wat ik miste in Amsterdam. De ruimte voor participatie van iedereen. Van de grootste organisatie die deelnam, Amnesty International, tot de allerkleinsten, kinderen met zelfgemaakte spandoeken en vlaggen die trots en vrolijk meeliepen. Er was ruimte voor de lokale rollerderby-ploeg, het koor, diplomaten, de universiteit, de bdsm-vereniging en nog veel meer. Er was ruimte voor iedereen om op hun eigen manier een steentje bij te dragen en daarmee ook aan de belangrijke boodschap van de Pride: die van inclusiviteit en gelijkheid.

Ik was ook geroerd door de teksten op borden en spandoeken: ‘Not a phase’, ‘Bye Bye Biphopia’, ‘Human rights are my pride’ en ‘No YOU’RE confused’. Op dat moment, aan de zijkant van de weg in de hoofdstad van IJsland, voelde ik me gehoord en begrepen. En trots op de gehele gemeenschap. Ik hoop dit gevoel ooit weer te ervaren aan de Amsterdamse grachten.

Het is geen wonder dat het thema dit jaar ‘baráttugleði’ (the joy of fighting) was. In Reykjavik beseffen ze dat het gevecht voor rechten en acceptatie nog niet over is en vieren tegelijkertijd de successen die al behaald zijn. Deze focus mis ik in Amsterdam, waar we onze Pride ‘weggeven’ aan grote bedrijven door het te lastig (lees: duur) te maken om deel te nemen aan de parade. We kunnen nog veel leren van dat andere koude kikkerlandje.

Anne Driessen, Utrecht

Psychische problemen studenten

Als een deel van de universitaire studenten kiest voor het hbo en een deel van de hbo-studenten voor het mbo, zal het aantal studenten dat overbelast is zienderogen afnemen.

Bijkomend voordeel: meer goed opgeleide vakmensen en minder werkeloze academici.

Peter van der Poel, Utrecht

James Bond

Wordt de volgende James Bond zwart (Ten Eerste, 14 augustus)? Ik juich het van harte toe. En met een beetje geluk is hij memorabeler in de rol dan George Lazenby. Deze schalkse Britse acteur vertolkte de rol van 007 in ‘On Her Majesty’s Secret Service’ (1969).

Lazenby wordt in het artikel niet genoemd en zijn foto ontbreekt in het lijstje acteurs! Zwart of niet, de nieuwe James Bond wordt dus de zevende man die hem speelt. Na dus onder meer George Lazenby!

Teun van Uijtregt, Bergeijk

Ajax

Als nog-steeds-Ajaxsupporter kon ik me toch volledig vinden in wat Robèrt Misset schreef (‘Leren ze het dan nooit bij Ajax?’, 13 augustus).

Er was wat mij betreft geen enkele reden om te reageren, totdat ik dinsdag naar Ajax tegen Standard Luik keek en het commentaar hoorde en woensdagochtend het wedstrijdverslag las. Wat een geweldige spelers! Wat een euforie! Dit wordt ongetwijfeld Champions League! Echt? Ik hoop het, maar ik denk het niet.

Zolang spelers na een 3-0 voorsprong al met frivole momentjes bezig zijn, tiktakken, balverlies lijden, en dan vrolijk lachen als er godzijdank geen tegengoal uit valt, wordt dit Ajax geen topclub.

Dit Ajax is als de kleren van de keizer; iedereen staat nu al te juichen, maar dadelijk moet de club met de billen bloot tegen teams van formaat. Hopelijk krijgt Ten Hag nog een soort Michels- of Happel-geest over zich heen, en leert hij deze godenzonen dat het voetbal waaraan zij zoveel verdienen meer is dan een leuk spelletje op een pleintje. Alhoewel dit element wat mij betreft wel onderdeel van het Ajax-spel mag blijven.

Frits van het Hoofd, Arnhem

Morandibrug

Als internationaal chauffeur reed ik regelmatig over de Morandibrug om naar de porto in Genua te komen voor de veerboot naar Sicilië.

Iedere keer viel mij op dat deze weg gewoon door woonwijken loopt. Huizen op 20 meter afstand, ik vond het toen al bizar. Al rijdend over de A10 van Ventemiglia naar Genua zag ik ook nooit enige vorm van onderhoud, terwijl men, zeker met een vrachtauto, een aardig tolbedrag betaalt. Ik denk dat de Autostrade per l’Italia (ASPI) zich nu toch maar eens achter de oren moet gaan krabben qua onderhoud.

Wim Olthof, Bergen

Franse wolven

In heel Frankrijk doden zo’n 350 wolven meer dan 10 duizend schapen per jaar. Dat was voor de regering reden om jagers per jaar 10 procent van de wolvenpopulatie te laten doodschieten. Onlangs besloot diezelfde regering de wolvenpopulatie te laten groeien naar vijfhonderd stuks in 2023, ondanks hevige protesten van boeren.

Liva Luyat schrijft ten onrechte over minder dan duizend dode schapen door wolven, over een half miljoen dode schapen door honden en dat hekken niet zouden helpen (Brieven, 13 augustus). Hekken helpen wel, mits hoog genoeg en onder stroom gezet. Nadeel wat betreft de pups van de chiens de protections is dat het een paar jaar duurt voordat een schaapskudde effectief door zo’n hond beschermd is.

Reinier Broeks, Velp (Gld)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.