Een Maleisische agent onderzoekt containers vol met plasticafval dat op het punt staat teruggestuurd te worden naar Australië.

Column Douglas Woodring en Trish Hyde

We hebben geen tijd te verliezen om de dreigende plasticcrisis ­tegen te gaan

Een Maleisische agent onderzoekt containers vol met plasticafval dat op het punt staat teruggestuurd te worden naar Australië. Beeld EPA

Nu Aziatische landen plasticafval willen terugsturen, dreigt, ook voor Nederland, een plasticcrisis, betogen oprichter Douglas Woodring en directeur Trish Hyde van duurzaamheidsforum Plasticity. 

Wat gebeurt er als er geen plek meer bestaat om ons plasticafval naartoe te sturen? Als landen die ons plasticafval lang hebben geaccepteerd, dit plots weigeren? Canada, Frankrijk, Engeland, Japan, Spanje, de VS en Australië worden met deze noodsituatie geconfronteerd, nu Aziatische landen van plan zijn duizenden tonnen plastic afval ­terug te sturen.

Jarenlang hebben ontwikkelde landen, net als Nederland, gebruikt plastic naar Azië geëxporteerd. In 2017 gaf China aan dit niet langer te accepteren. Onlangs hebben Maleisië en de Filipijnen laten weten niet langer een dumpplek te willen zijn voor plastic. Hoe lang zal het ­duren voordat ook de plasticverpakkingen die jarenlang in de Nederlandse vuilnisbakken verdwenen, worden teruggestuurd?

Want er is sinds kort iets veranderd. Tot twee jaar terug accepteerde China bijna de helft van het plastic afval in de ­wereld (Bron: National Geographic). Bijna al het andere restmateriaal ging naar andere Aziatische landen, waar het meest waardevolle plastic werd teruggewonnen. Het overgebleven plastic heeft geleid tot bergen afval in de ­regio. Volgens optimistische schattingen is 10 procent van het exportplastic in Azië in het milieu terechtgekomen. In het ergste geval is dat 40 procent: probeer je al dat plastic in de bodem voor te stellen.

Vanaf het moment dat China stopte met het in ontvangst nemen van dit plasticafval, werd duidelijk dat veel ontwikkelde landen, inclusief Nederland, ten onrechte geloofden dat hun plastic werd hergebruikt. Nu het machtigste land van de regio weigert nog langer plastic te accepteren, is het geen verrassing dat omliggende Aziatische landen een nog radicaler beleid hanteren en het plastic afval simpelweg ­retour sturen naar het land van herkomst. En we kunnen erop rekenen dat meer landen dit voorbeeld zullen volgen.

300 duizend ton plasticafval

Nederland alleen al zou minstens 300 duizend ton plasticafval moeten terugnemen om verantwoording af te leggen voor de geschatte milieuschade die het de laatste tien jaar in het buitenland heeft veroorzaakt (Bron: The Observatory of Economic Complexity MIT.) Dat komt neer op 9.500 zeecontainers met plasticafval die Rotterdam binnenvaren.

De oplossing van de Nederlandse regering voor het verontreinigingsprobleem is Plastic Pact NL: een industrie- en overheidsovereenkomst die onder andere tot doel heeft dat alle plasticverpakkingen in Nederland honderd procent herbruikbaar, recyclebaar of composteerbaar zijn in 2025. Daarnaast moeten Nederlandse bedrijven elk jaar minder plastic produceren. Goede ontwikkelingen, maar deze zullen pas over zes jaar tot resultaat leiden.

Intussen is vorige maand op de Bazel Conventie besloten dat plastic wordt toegevoegd aan de lijst gevaarlijke afvalstoffen. 187 regeringen ondertekenden het amendement om de handel in plasticafval tussen landen te reguleren, in een laatste poging de wereldwijde plasticvervuiling te verminderen. Een laat, maar cruciaal amendement, dat plasticafval eindelijk aanmerkt als verwoestend gevaar voor het milieu. Maar het duurt zeker nog twee jaar voordat het amendement in werking treedt.

Wat gebeurt er voordat het van kracht wordt en Nederland onvermijdelijk het eigen plasticafval terug moet terugnemen? We hebben geen twee jaar de tijd. Het bedrijfs­leven moet worden gevraagd met oplossingen komen. Zo kunnen regionale samenwerkingsverbanden worden opgezet en regelingen worden ontworpen om de handel in goed verwerkt en gereguleerd afval te vergemakkelijken. Hierdoor zal de noodzaak verdwijnen om het ­eigen afval in andere landen te dumpen.

In de acht jaar dat het duurzaamheidsforum Plasticity wordt georganiseerd, hebben we overal ter wereld gezien hoe vaak al binnen een dag tal van creatieve oplossingen, grotere en kleinere, werden gevonden. We hebben geen tijd te verliezen om de dreigende plasticcrisis ­tegen te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden