Opinie Lezersbrieven

Wat wilt u, een natie van
tevreden watjes of van rebellen?

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 8 september.

Foto Bas van der Schot

Brief van de dag: nadelen anti-­autoritaire opvoeding

Naar men zegt is de Nederlandse samenleving egalitair. Het volk bestond oorspronkelijk voornamelijk uit boeren en vissers; adel was er weinig en de rooms-katholieke kerk vertegenwoordigde het gezag. Nadat het land zich vrijgevochten had van kerk en koning kwam er een nieuwe elite van koop­lieden die niet gediend was van een machtige monarch.

Enerzijds is het Nederlandse volk opstandig, anderzijds is er ook een traditie van trouw aan het protestantse geloof en het vorstenhuis, omdat die symbolen zijn geworden van de strijd tegen de Spaanse koning.

Onderzoekers zeggen dat de Nederlandse jeugd tot de gelukkigste van Europa behoort, ondanks de toegenomen werkdruk op school. Kinderen ervaren de relatie met hun ouders als positief. In mijn studietijd merkte ik dat jongeren met strenge ouders eerder geneigd ­waren om te ontsporen door te doen wat die ouders hadden verboden.

Het gezag geeft ons oorlogen, leugens en armoede. Er is geen reden om te veronderstellen dat autoriteit beter zou zijn dan vrijheid. De Belgische hoogleraar Paul Verhaeghe pleitte in de Volkskrant voor meer gestrengheid in het onderwijs, maar hij zegt er niet bij waarom (Ten eerste, 6 september).

Een nadeel van een anti-­autoritaire opvoeding is dat het kind niet goed ­voorbereid is op een confrontatie met het gezag, dat alweer welig tiert. De Harry Potter-boeken geven een voorbeeld van hoe scholieren door strenge docenten worden gestimuleerd om zich ge­zamenlijk te verzetten en ten slotte de kwade heerser te verslaan.

De keus is dus tussen een natie van ­tevreden watjes of van rebellen.

Daniel von Asmuth, Utrecht

Big mama is watching you

Waar voel je je nog veilig, niet bekeken, niet beoordeeld, niet veroordeeld? Ook kinderen staan steeds meer in de belangstelling van veelverdieners. Big mama is watching you middels de babyfoon, de juf en de meester in de klas en op de speelplaats middels video-interactie, de overheid op straat, in de speeltuin, ­nogmaals mama en papa via de vele controle-apps op hun smartphone en ten slotte de KNVB en Talpa, die grote sommen geld willen verdienen aan video­camera’s op voetbalveldjes (Voorpagina, 7 september). Hier is geen enkel kind bij gebaat. Stop deze op geld en macht beluste mannen en vrouwen.

D. Moonen, Eindhoven

Brief over Trump

Wat bezielt de hoge Witte Huis-medewerker om in een brief in The New York ­Times zo uit de school te klappen over president Trump? Correspondent ­Michael Persson schetst twee uitersten: iemand probeert het land te redden en iemand probeert zichzelf te redden. Persson ziet echter een ander uiterste over het hoofd: iemand probeert Trump te redden. De brief is namelijk voor Trump de perfecte aanleiding om het hele Witte Huis schoon te vegen.

Eric Jansen, Wageningen

Postmortale voortplanting

In het artikel over postmortale voortplanting (Ten eerste, 6 september) vragen gynaecologen zich af of het ethisch is om zaad van een overledene zonder toestemming vooraf te gebruiken om alsnog een bevruchting op te wekken. Mooi dat men zich inleeft in de over­ledene, maar zou de vraag hoe het is om te leven zonder vader ook een rol spelen bij deze ethische overwegingen? Ik hoop het maar.

M. Benders, Amstelveen

Beschaafd

De heer Ajouaou heeft het erover dat er andere beschavingen zijn dan de westerse (O&D, 7 september). Daar ben ik het mee eens. Maar hoe beschaafd is dan de zin die later volgt: ‘Als je als gelovige moslim tegen je kinderen zegt: ‘ongelovigen zullen branden in de hel’ dan is dat vanuit religieus standpunt misschien geen probleem.’ Nooit heb ik in mijn (niet moslim-) omgeving zo’n zin gehoord over gelovigen óf ongelovigen.

E. van der Horst, Amersfoort

Voor mkb’er geen ING-leninkje

Al sinds mijn Pennierekening zit ik bij de ING, al heette die toen nog de Giro en later de Postbank. Sinds 1995 bankiert onze rijschool bij de ING. Maar als je als hardwerkende mkb’er een leninkje aanvraagt bij je huisbank voor een schamel bedrag, om een nieuwe lesauto mee te ­financieren, krijg je nul op het rekest. Want een autorijschool krijgt echt geen lening van de ING. De ING staat alleen ten dienste van organisaties waarvan onomstotelijk vaststaat dat ze crimineel zijn.

Annemieke Boonstra

Foto Bas van der Schot

Probleem is irrationele studiekeuze

Het is weer 1 september geweest, dus staan de actuele studiesuccesbelemmeringen breed uitgemeten in de media (Ten eerste, 4 september). Minder (buitenlandse) studenten, meer betaalbare kamers, minder studiekosten, beter onderwijs, lagere voortgangseisen et cetera zouden volgens studenten en onderwijshulpverleners studeren minder stressvol maken. Ongetwijfeld belemmeren die in meer of mindere mate. Maar de échte probleemstudent heeft primair een heel ander vraagstuk: een irrationele studiekeuze.

Studiecapaciteiten, zoals abstractievermogen, leesvaardigheid, discipline en concentratievermogen worden onvoldoende realistisch meegewogen bij de studiekeuze. Deze groep kiest voor het hoogst mogelijke opleidingsniveau (vanwege salaris en status), een plezierige studiestad, passende medestudenten en graag een ‘internationale’ studie. Te vaak ontbreekt het juist deze groep aan hartstochtelijke interesse voor de studievakken. Een studieweek van 40 uur wordt meestal niet gehaald.

Door de focus op externe belemmeringen ontnemen onderwijshulpverleners de student het zicht op de eigen verantwoordelijkheid voor studiesucces. ­Jammer, want een onzekere flexibele ­arbeidsmarkt stelt hoge eisen aan het vermogen om zelf sturing te geven aan je (studie)loopbaansucces.

K.R.Labberté, Leiden

Begin vanaf week 1

De discussie over studiestress doet mij denken aan Dave Wottle. Dat was een 800-meterloper (tijdens de race altijd een grote pet op), die over een unieke eindsprint beschikte. Tot ongeveer 600 meter bungelde hij ergens achteraan, om vervolgens het hele veld te passeren en te winnen. Wottle was uniek.

Veel studenten benaderen een studieperiode ongeveer zoals Dave Wottle de 800 meter: kalm aan beginnen, de boel een beetje aankijken, de finish is nog lang niet in zicht!

Er zijn er ook die, nadat het startschot geklonken heeft, eerst nog uitgebreid met vrienden en kennissen blijven kletsen, om dan, als het veld al lang uit het zicht verdwenen is, pas in beweging te ­komen. Kansloos.

Tegen de tijd dat de finish (tentamens) in zicht komt, slaat de stress toe en wordt de eindsprint ingezet, maar in het algemeen is de achterstand dan al onoverbrugbaar groot geworden. Slechts weinigen weten dan toch nog een paar ­magere voldoendes te scoren.

Kortom: de beste remedie tegen studiestress is direct, vanaf week 1, te beginnen met colleges volgen en ‘studeren’. Succes verzekerd!

Jan Brilman, Groningen

Stop met ING als sponsor

Het jarenlang witwassen van crimineel geld door ING is van een ongekende omvang en brutaliteit. Justitie treft een schikking met de bank van 775 miljoen. Zo hoeft CEO Ralph Hamers niet voor de strafrechter te verschijnen en blijft hij rustig in functie. Hij krijgt dit jaar geen bonus, nadat onder publieke en politieke druk al eerder een loonsverhoging van 50 procent werd afgeblazen. Een dergelijk verwijtbaar faciliteren van crimineel gedrag is niet alleen schadelijk voor ING, maar brengt de hele bankensector opnieuw in diskrediet. Ik hoop dat er binnen de KNVB bestuurders zijn die het lef hebben deze hoofdsponsor zo snel mogelijk een schop onder de kont te geven. Voetballiefhebbers, voetbalclubs in de amateur en betaalde sector, laat van u horen bij de KNVB en accepteer deze hoofdsponsor niet langer meer.

Jelis van Leeuwen, Zutphen, supporter van Oranje

Erasmus MC

Omring een patiënt met natuur en licht en hij zal sneller herstellen’ (V, 7 september): wat een prachtig pr-artikel. Mijn ervaring met het Erasmus MC is helaas een andere. Communicatiefouten tussen ­afdelingen en verschillende interpretaties of adviezen van behandelend artsen met betrekking tot de diagnose borstkanker. Afspraken voor behandelingen die niet worden doorgegeven door de ­afsprakenbalie aan de betrokken arts, te laat beginnen met bestralingen.

Wat een stress levert dat op voor de ­patiënt en zijn dierbaren. Hoezo sneller herstellen? De natuur heelt ongetwijfeld, maar het goed uitvoeren van de zorg werkt nog veel beter. De zorg kleinschaliger organiseren misschien? Is daar ook nog geld voor beschikbaar? Ik voelde me trouwens behoorlijk verloren in dat immens grote ‘dorp’.

Greet Roosloot, Rotterdam

Open-access-platforms

Het artikel over het publiceren van onderzoek via open-access-platforms (Ten eerste, 4 september) is interessant voor-al omdat ook kritische kanttekeningen worden geplaatst. Twee opmerkingen: Plos One en andere platforms kijken of een onderzoek degelijk is uitgevoerd, niet of het een belangrijke bijdrage aan de wetenschap levert. Redacties en referees van toptijdschriften doen dat wel.

Onlineplatforms kunnen veel meer artikelen publiceren dan gedrukte tijdschriften. Dat levert een stortvloed aan publicaties op die niemand kan overzien. Het bedrijfsmodel van de public-access-platforms werkt dit natuurlijk ook in de hand: niet de lezer betaalt, maar de auteur. Veel meer publicaties doorlaten levert veel meer inkomsten op.

Overigens: platforms als academia.edu bieden wetenschappers nu al de mogelijkheid hun publicaties die eerder in een commercieel tijdschrift zijn gepubliceerd gratis verder te verspreiden en werk van collega’s gratis te downloaden. Dat mag niet, maar het gebeurt op grote schaal. Ik zet ook rustig een publicatie in een commercieel tijdschrift waarvoor de uitgever de lezer 50 dollar vraagt, zelf ­online, zonder dat me dat – tot nu toe! – advocatenbrieven oplevert.

Antony Kropff, Den Haag, archeoloog en antiek numismaat

Laaggeletterd

Sheila Sitalsing schreef een stukje. Voor de krant. Afgelopen vrijdag. Een stukje met lange zinnen. En moeilijke zinnen. Het werd ingekort. En begrijpelijk gemaakt. Door een communicatiebureau. Voor laaggeletterden. Dat was nodig. Onderwerpen werden weggelaten. Of gezegdes. Of allebei. Veel zinnetjes begonnen met een voegwoord. Veel bijzinnetjes dus. En onvolledige zinnetjes. Zo leer je lezen. En schrijven. Het bureau bedoelde het goed. De krant ook. Veel ­lezers vonden het raar. Wat is dit? Dachten ze. Dat gaf niets. Zo schrijven die ­bureaus. Nou eenmaal.

Rien Wisse, Breda

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.