ColumnRinske van de Goor

Wat meer medische zelfredzaamheid zou ze wel kunnen gebruiken

null Beeld

‘Vertel', zeg ik als we zitten, ‘wat kan ik voor je doen?’

Ze is een gezonde studente van 24 jaar, leuk om te zien. Maar toch ken ik haar als huisarts wel, want ze komt vrij vaak op het spreekuur, eigenlijk altijd met iets onschuldigs.

‘Kijk’, zegt ze, ‘dit plekje zit er nu al een week.’ Ze ontbloot haar linker bovenarm. Ik zie een linker bovenarm. Welk plekje bedoelt ze? ‘Daar!’, zegt ze, en wijst met haar rechter wijsvinger naar een plek op haar bovenarm. Ik zie nog steeds alleen een bovenarm, maar dat durf ik dan ook weer niet zo botweg te zeggen. Ik wil niet dat ze denkt dat ik haar niet serieus neem. ‘Na het douchen is het roder’, vult ze aan.

Kijk, daar heb ik een uitweg. Ik leg uit dat de huid het liefst marineert in vet en dat het best gek is dat we onze leren schoenen wel beschermen tegen de elementen, maar onze eigen leren huid wreed behandelen door dagelijks te douchen en dan tot groot verdriet van die huid ook nog eens met zeep. Ze blijkt veel te sporten en doucht die dagen twee keer. ‘Maar ik gebruik geen zeep, alleen pH-neutrale douchegel’, zegt ze. Ik leg uit dat dat eigenlijk ook gewoon zeep is en de huid net zo goed uitdroogt.

Ik geef haar het briljante advies weinig zeep te gebruiken, en liefst ook minder vaak en niet te heet te douchen. Eventueel kan ze de huid ook nog invetten. Ze is tevreden met het advies. Ze had al gegoogeld en op thuisarts.nl hetzelfde advies gelezen.

Thuisarts.nl is de informatiesite van huisartsen voor patiënten, maar veel huisartsen zoeken daar zelf ook vaak gewoon adviezen op – superhandig. Ik ben blij dat ze hem gebruikt – ik had haar een paar keer laten zien dat ze daar veel kan vinden en dat scheelt haar weer een bezoek aan mij. Maar nou komt ze dan dus toch nog. Aarzelend vraag ik haar wat maakte dat ze na thuisarts gelezen te hebben toch nog een afspraak had gemaakt. Was ze bezorgd? Nee hoor, ze was niet ongerust, maar het zat er nu al een week, vandaar dat ze het toch even wilde laten checken.

Ik blijf met enige verwondering achter. Droge huid, kies ik maar als diagnose, want de computer vindt het ook lastig. En het gevoel dat ik weer laf heb laten liggen om het gesprek aan te gaan over haar bezoeken. Ik snap niet dat ze met haar in mijn ogen minimale klachten bij me komt, en heb het gevoel dat ze mij als een vanzelfsprekende quick check gebruikt, naast Google, en daarmee heb ik natuurlijk eigenlijk een hoge functie.

Maar wat meer medische zelfredzaamheid zou ze wel kunnen gebruiken. Tegelijkertijd wil ik wel dat ze zich welkom blijft voelen. Misschien ben ik bij haar volgende bezoek dapperder. Intussen geniet ik maar van mijn status als belangrijkste medische informatiebron na Google.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden