Opinie Brieven

Wat kan er nou mis zijn met het ‘oogsten’ van dieren uit de natuur?

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 22 december.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag: 

Op 18 december beeldt Jos Collignon blije eet-dieren af in zijn cartoon. Het is een herkenbare parodie op het sentiment dat we zoeken bij het vlees op ons bord. Een terechte zoektocht ook, want als we dieren eten, moeten we er in ieder geval voor zorgen dat ze het bij leven een beetje leuk hebben.

In de cartoon is het edelhert uit de Oostvaardersplassen het toonbeeld van happiness. Wat kan er nu mis zijn met het ‘oogsten’ van dieren uit de natuur? Zo’n hert struint korter of langer over de Nederlandse toendra, living life to the max en dan... einde oefening. Het gemiddelde varken uit de stal zou het wel weten toch?

Maar hoe easygoing is het vrije leven in Nederland nu eigenlijk? Naar schatting is 8 procent van ons landoppervlak door Europese regels als redelijk beschermde natuur aan te merken. 67 procent van ons land wordt benut voor land- en tuinbouw. Dat we zelfs die 8 procent nog durven zien als voedselbron voor onszelf, is eigenlijk te zot voor woorden.

Het doden van een dier uit het wild gaat vaak gepaard met veel leed. Jacht verstoort familieverbanden en als een ouderdier wordt gedood, is het de vraag of de jongen zelfstandig overleven. Daarnaast kan een achtergebleven partner zichtbaar verloren achterblijven (zoals bij ganzen en zwanen die veelal in paar­tjes leven) Met projecten als de Oostvaardersplassen blijkt de natuur dus ook niet bepaald geholpen, veel is maakbaar, veel ook niet.

De herten uit de Oostvaardersplassen, de Veluwe of de Amsterdamse Waterleidingduinen lijken te voorzien in een behoefte om je niet ongemakkelijk te voelen bij wat je eet. Een herkenbare behoefte, maar dan moet je je reerug wel direct bij ‘de faunabeheerder’ kunnen bestellen. Bij wild in de supermarkt moeten alle bellen direct gaan rinkelen. Dat komt vrijwel allemaal achter staldeuren vandaan.

Bij het zogenaamde stukje wild uit het vrije veld verzucht de Dierenbescherming direct: daar gaan we weer. De ­mythe van het ultieme stukje vlees en de ongerepte natuur staat volop in de aandacht. Maar jammer dat dieren daar weer de dupe van zijn.

E. von Jessen, programmamanager Dierenbescherming

Ik zeg doen

Keer op keer lees ik in de krant dat het ­eigenlijk niet zou moeten kunnen, mijn vrijstaande huis uit 1905 verwarmen met een warmtepomp. Toch hebben wij, nu precies een jaar geleden, de sprong gewaagd en een grondwarmtepomp ­laten installeren. Met 22 zonnepanelen en inmiddels nul op de meter zitten wij er sindsdien dag en nacht warmpjes bij. Behalve afgelopen zomer natuurlijk. Toen was het een zeer aangename verrassing dat het ding ook bleek te kunnen koelen...

Aukje van der Heide, Renkum

Ach die leraren

Lerarenromans geven een somber beeld van het vak. En dat zou het imago weinig goed doen. Vormen romans waarin de liefde het loodje legt antireclame voor de liefde? Oorlog wordt niet populairder door de meestal op entertainment gerichte oorlogsfilms. Gelukzalige romans tieren welig in de bouqetreeks. Literatuur exploreert problematische kanten van onderwerpen, moet het hebben van conflicten en werkt meestal toe naar een open of akelig einde. Afzien van het leraarschap komt eerder door non-fictieve verslagen uit het onderwijsveld.

Gerard Bes, Diemen

Aflossingsvrij? Tijdbom

Het antwoord op een van de zes vragen over de aflossingsvrije hypotheek maakt mij een beetje ongerust. Bij de vraag of de aflossingsvrije hypotheek een tijdbom is, wordt een onderzoek aangehaald van Vereniging Eigen Huis. Uit dit onderzoek blijkt dat een ‘grote groep huiseigenaren gerustgesteld’ is door de wetenschap dat de meerderheid van de huis­eigenaren zich geen zorgen maakt over het aflossen van hun aflossingsvrije ­hypotheek. Dit lijkt me een drogreden. Als er maar genoeg mensen zich nergens geen zorgen over maken, verdwijnt dan de oorzaak van de zorgen? Ik denk het niet.

Gijs van Malsen, Den Haag

Stille nacht

Interessant artikel over het kerstlied Stille nacht. Wel vreemd dat de beide deskundigen met geen woord reppen over het feit dat we, blijkens de afgedrukte partituur, al zolang ik me kan herinneren maat 9 een terts te hoog hebben gezongen. Hoe zit dat?

Peter de Lau, Hilversum

SpaceBuzz

Alle basisscholieren in de SpaceBuzz om zich bewust te worden van de kwetsbaarheid van de aarde. Geweldig idee, André Kuipers stapt in de voetsporen van Wubbo ­Ockels. Maar het duurt lang voordat onze jeugd het verschil zal kunnen gaan maken. Te lang. Blijkt ook na een mislukt ‘Katowice’. Alle beslissers van de volgende klimaattop vooraf verplicht de SpaceBuzz in!

Dario Hrevatin, Amersfoort

Beeld Bas van der Schot

Dames, kom gewoon in trainingspak

Diep triest, het artikel van woensdag 19 december over ‘Hoe moeten de beste sportvrouwen van Nederland zich kleden’. Als de Volkskrant zelf al constateert dat dit meer een onderwerp van de Privé is, waarom er dan ook maar één letter aan verspillen?

En dan met teksten als ‘Ireen Wüst ongemakkelijk in te serieuze jurk en fantasieloos opgestoken haar’.

Ik hoop dat u mij vergeeft dat ik geen zin meer had in de rest van het artikel. Dames: volgende keer allemaal lekker in je trainingspak komen. Dan kan de Volkskrant mauwen over wat de heren aan moeten… Ook gewoon in trainingspak, zou ik zeggen. Ik hoop dat jullie toch een gezellige avond gehad hebben.

Jorien Koedam, Goirle

Trots op mijn biceps

Volgens Cécile Narinx kunnen vrouwelijke topsporters zich beter niet in galakleding hullen waarbij hun blote armen zichtbaar zijn. Dit vanwege niet-flatteuze biceps.

Laten we dit ouderwetse beeld alsjeblieft loslaten.

In tijden waarin aandacht is voor ­positiviteit over je lichaam en je uiten zoals je bent, zouden vrouwen met ­biceps deze juist vol trots moeten kunnen showen. Krachtige vrouwen die hard hebben gewerkt voor dat sterke lijf en de daarbij horende prestaties verdienen geen ongevraagde feedback op hun kledingkeuze, maar aanmoediging om hun brede schouders en gespierde armen te tonen aan de wereld.

Esther Donkers, Hoogeveen, sloeproeier en trots op biceps

Leve de kerstboom

De afvalverbrandingsinstallatie in ­Amsterdam heet niet voor niets afvalenergiecentrale; van de biomassa die je als afval op straat zet, wordt elektriciteit gemaakt. Ook de kerstboom die eerst sfeer in je huis bracht, krijgt een tweede leven als verlichting of warmte in deze donkere dagen. Een sympathieke en verbroederende, zelf op de hoek van je straat uitgegraven en na de jaarwisseling weer terug geplante leaseboom is een prima keuze, maar een dubbeldoeler (zonder kluit) is ook zo slecht nog niet.

Niek van Dijk, Amsterdam

Mooie kerstgedachte

Goede voornemens om de biodiversiteit te redden zijn geformuleerd door boeren, wetenschappers en natuurorganisaties. Geen harde afspraken. Goede voornemens geven iedereen een goed gevoel. Voorzitter Calon van de boerenorgani­satie vindt de voornemens zelfs veel krachtiger dan een wet, omdat betrokken ­partijen elkaar eraan zullen houden. Een mooie kerstgedachte.

Al het beleid dat boeren zich de afgelopen decennia voornamen rond natuurbehoud en -ontwikkeling heeft niets ­opgeleverd. Alleen wet- en regelgeving ­leverde iets op. Het opkopen van land om er natuur van te maken – de boer dus buitenspel zetten – leverde ook iets op. Boterzachte afspraken als deze zorgen voor uitstel van de aanpak van de dramatische terugloop van het insectenbestand.

Dat zal de bedreigde soorten die van deze insecten afhankelijk zijn spoedig fataal worden.

Mathilde Bos, Utrecht

Verdienen aan vertraging

In het artikel ‘Met deze tips gaat u jubelend het nieuwe jaar’ staat dat je kunt verdienen aan vertragingen met de trein. Dat valt echter zwaar tegen als je je eigen uurtarief meerekent.

Ik reis zelf regelmatig met de internationale trein naar en van Brussel. Bij die trein krijg je bij een uur vertraging slechts een kwart van de prijs van het treinkaartje terug. Een uur vertraging met NS Internationaal is heel gewoon.

Mijn laatste zes ritten: seinstoring, nog een seinstoring, defect aan de locomotief, weer een seinstoring, een defecte trein voor ons, te laat vertrokken uit Brussel waardoor de aansluiting ­gemist.

Je moet standaard een uur extra incalculeren als je met NS Internationaal op tijd wilt aankomen. En dat allemaal op die dure hogesnelheidslijn. Hoezo verdienen aan vertragingen?

Jacob Klimstra, Broeksterwâld

Iedereen erop vooruit

Haast iedereen erop vooruit in 2019? ‘Hogere kosten én hoger loon’,?! Dat heet toch gewoon ‘inflatie’?

Etienne Scheeper, Alkmaar

Flippende kinderen

Chapeau voor mevrouw Leferink, directeur van basisschool De Grote Reis. Chapeau voor de moed het trendy tij te keren en de durf zich daardoor te onderscheiden van het overgrote deel van de Nederlandsen basisscholen. Er is een ‘eventmanager’ ingeschakeld om de overdosis aan pret te limiteren. Laat het voortgezet onderwijs daar nu eens een voorbeeld aan nemen.

Alle ouders weten hoeveel lestijd het kost om te doen wat alle middelbare scholen doen om zich te onderscheiden van al die middelbare scholen die hetzelfde doen. Want daar kan ook wel een en ander geschrapt worden. Alle middelbare scholen verzorgen uitwisselingen met buitenlandse scholen, er zijn excursies, lange kennismakingsprojecten voor brugklassers, projecten, themaklassen, businessklassen, tutorklassen, excellentie­projecten, Cambridge-, DELF- en Goetheklassen. Pubers flippen meestal niet, maar ze worden er wel moedeloos van. Docenten soms ook.

Elly van den Boom, Den Haag

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.