Column Aaf Brandt Corstius

Wat is er liever en kwetsbaarder dan een bubbel?

Als je denkt aan lieve woorden, denk je aan woorden als papa, mama, knuffel en bubbel. Er zijn nog meer lieve woorden, zoals peer. En peertje natuurlijk, maar peertje verdwijnt langzaam uit onze taal, want iedereen gebruikt ongezellige ledverlichting.

Maar dat was niet het grote maatschappelijke thema dat ik hier wilde aansnijden, ik wilde het hebben over het woord bubbel. Bubbel was altijd iets dat lief klonk en lief wás. Wat is er liever en kwetsbaarder dan een bubbel? Een doorzichtig, wiebelend ding, een poëtisch object opgetrokken uit het meest prozaïsche goedje ooit – afwasmiddel – waarop zich bovendien regenbogen aftekenen?

Enfin, dat is voorbij, want bubbels zijn tegenwoordig iets ergs. Dat drong gisteren weer eens tot me door toen ik de kop ‘De bubbels zijn verontrustend’ op nu.nl las.

Bubbels kunnen nu verontrustend zijn. Wat zeg ik: ze zijn verontrustend. Het ging natuurlijk over de bubbels waarin iedereen zich schijnt te bevinden. De bubbels van waaruit we de wereld bekijken en onszelf constant onbegrepen voelen door mensen die in andere bubbels zitten. De bubbels die ons dom en afgestompt maken en zorgen dat we niets kunnen relativeren. Of überhaupt begrijpen. Díé bubbels.

Om te vieren dat nu.nl twintig jaar bestaat, hebben ze een onderzoek laten doen naar nieuwsconsumenten en media. Daaruit bleek dat ieder in zijn eigen bubbel woedend zat te wezen dat de media te weinig aandacht besteden aan hún ervaringen. Daarom lazen mensen minder kranten en keken ze minder naar degelijke programma’s als het journaal, en zaten ze liever op Facebook met gelijkgestemden over niet-vaccineren te praten. Tja, met dat soort onderzoekjes viert nu.nl feest.

Dat van die bubbels was verontrustend, zei mediadeskundige Huub Wijfjes, die ze erover hadden opgebeld.

Ik vind het zielig voor het woord bubbel en ook dat het woord bubbel in deze betekenis niet goed is gekozen. Daar had ik veel eerder mee moeten komen, want het wordt nu constant gebruikt (‘Mijn kinderen zitten op een nieuwe school, en ik vind het geinig dat ik daar mensen ontmoet die niet in mijn bubbel zitten’).

Ik zou ‘houten hok’ een adequatere beschrijving vinden van de ruimte waaruit mensen de wereld bekijken. Het idee van de bubbel was dat je door zijn transparante, regenboogachtige vliesje naar de wereld keek, waardoor alles een beetje werd gefilterd en vervormd. Maar als je de hele dag woedend op Facebook nieuwsberichten leest die jouw ideeën bevestigen, zie ik eerder een stevig getimmerd houten hok voor me, waaruit je alleen door piepkleine kiertjes naar buiten kunt turen.

Eerherstel voor het woord bubbel dus. Laten we bubbel weer alleen gebruiken als het om bellenblazen of badderen gaat. Misschien ben ik nostalgisch en een zacht ei, maar dat komt door het houten hok waarin ík zit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.