VerslaggeverscolumnMargriet Oostveen in Veendam

Wat het succes van EasyToys (niet) over Nederland zegt

Strengere corona-maatregelen, cafés die eerder sluiten, nog meer eenzame mensen: uitstekend nieuws voor EasyToys, gigant in seksmaterieel. Tijdens de vorige lockdown waren er dagen met bijna drie keer de gebruikelijke omzet. Daarna als toegift de KNVB-ophef, de droom van elke pr-strateeg.

EasyToys mocht van de KNVB dus even geen hoofdsponsor van FC Emmen worden en toen weer wel, omdat de heren voetbalbobo’s die het sponsorschap ‘in strijd met de goede zeden’ noemden de democratisering van de vibrator ernstig hadden onderschat. Waarbij verstandige mensen ook nog even wezen op het onfatsoen van de KNVB zelf, die er dan weer geen been in ziet om Jong-Oranje in Belarus te laten spelen, terwijl Loekasjenko daar demonstranten van dezelfde leeftijd van de straat laat sleuren en martelen. Zoveel kritische geest leek de KNVB nu ook weer niet de bedoeling.

Begin dit jaar zag ik EasyToys nog in actie op de Huishoudbeurs, waar keurige, hardwerkende vrouwen met onderbetaalde beroepen in de zorg in de rij stonden voor een vibrator. Ze stonden daar nuchter en zonder giechelen. Want terwijl de KNVB-notabelen nog Voetbal Inside zaten te kijken, werd EasyToys in de rest van Europa dus heel gewoon. Maar werd Nederland ook minder preuts?

In het magazijn.

Er werken veel beleefde jongens en meisjes in de kantoren en het magazijn in Veendam. Twintigers en dertigers vooral, vaak met Groningse tongval. We zitten op nog geen kwartier rijden van het lange tijd kansloze Oude Pekela, waar vanouds de strokartonindustrie zat, tot er zeven fabrieken sloten en het bekend werd als armste dorp van Nederland. Daarnaast Nieuwe Pekela, waar de boeren woonden. In de moderne kantine van EasyToys hangen nu enorme zwartwit foto’s uit die tijd.

‘Strokarton en bieten’, zeg ik.

‘Oh ja’, zegt Megan Smit, die voor me uit beent op stiletto’s van zwart lakleer. Ze woont zelf in Oude Pekela, zij kan er tegenwoordig paarden houden. Megan begon als stagiair bij EasyToys, zit nu in het management als ‘productspecialist’ – ze is te zien in veel uitlegfilmpjes op de site. EasyToys heeft inmiddels een jaaromzet van 33 miljoen en tweehonderd mensen in dienst, ze zijn nu Europees marktleider in – hoe noem je eigenlijk alles tussen condoom en opblaaspop ‘Mia de Ultimate Fantasy Doll’ (prijs 2.199,00 euro) ?

Megan: ‘Wij zeggen sekstoys.’

Ja. Maar is er geen leuker woord?

Megan: ‘Lifestyle. Sexual Wellness.’

Dan houd ik het liever bij seksmaterieel, nu we toch in Groningen aan het democratiseren zijn. ‘Seksmaterieel’, zo zou een lied van de Groningse zanger Meindert Talma kunnen heten.

Megan Smit, productspecialist.

EasyToys-ceo Eric Idema werkte zelf trouwens ook nog een tijd in de aardappelen, hij ging naar de landbouwschool in Winsum omdat hij op een eigen boerderij hoopte, vertelt hij later aan de telefoon. ‘Maar dat is moeilijk, als je niet uit een boerenfamilie komt.’ Hij heeft nog steeds een fijn Drents-Gronings accent, met nog altijd wat spijt erin.

Megan Smit laat me het magazijn zien waar nu orderpickers heen en weer draven tussen 15.000 soorten lingerie, condooms, vaginaballen, dildo’s, buttplugs, glijmiddelen, tepelklemmen, penisringen, kunstvagina’s, borstpompen (Bórstpompen!? Ja) enzovoort. En de showroom met naar het lijkt tienduizend vibrators, een sekspopmeisje met droevig versleten knietjes, en een adventkalender, gevuld met seksmaterieel voor vierentwintig dagen verdieping.

Maar het leerzaamst blijkt toch de afdeling ‘content’, gewoon een kantoorzaal met beeldschermen, sanseveria’s en tegen het raam de woorden ‘I (hartje) masturbate’. Hier schrijven twintigers en dertigers de verkoopwebsite vol met adviezen en verhalen. Charleen Frenaij buigt zich blijmoedig over haar opdracht van vandaag, ‘Ik schrijf nu over ruige seks.’ Op haar bureau een zak nootjes, bakje vruchtenyoghurt en op haar beeldscherm de hoofdlijnen:

‘Je partner wil maar jij niet.’

‘Jij wil maar je partner niet.’

Sekspopmeisje met versleten knietjes.

Tegenover haar zit Miriam Lange ernstig een blog te tikken over genderidentiteit ‘en dan specifiek over non-binair, zeg maar’. Omdat mensen ‘niet hoeven te denken in hokjes’. Daarnaast Nick Harms, die doceert hoe belangrijk ‘tone of voice’ is: ‘Wij proberen adviesachtig inspiratie te geven’.

Charleen: ‘Maar we zorgen wel dat we netjes blijven.’

Nick: ‘We gebruiken geen ordinaire woorden of zo.’

Oh? Wat nooit? ‘Geil bijvoorbeeld’, zegt Nick.

Charleen: ‘Dat noemen wij opwindend.’

Nick: ‘En lul, daar hebben we laatst nog penis van gemaakt. Of neuken. Dat kan echt niet.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden