Opinie

'Wat ben jij goed zeg, een echte papa op papadag!'

Is het smeren van een boterham voor de overblijf nu masculien of feminien?, vraagt Stefan van Laar zich af. 'Het is tijd dat meer vaders van zich laten horen, het debat wordt al te lang gedomineerd door vrouwen.'

Beeld anp

'Petje af hoor dat je zo veel voor je dochtertje zorgt.' 'Papadag vandaag?' Zomaar twee opmerkingen die ik regelmatig te verduren krijg bij de zandbak of het schoolplein. Vrouwen roeren zich in toenemende mate op de opiniepagina's als het gaat om de invulling van het ouderschap. De vader moet zus, de vader moet zo. De ene keer dient een vader op masculiene wijze invulling te geven aan het ouderschap, de andere keer zou hij juist meer moeten 'moederen.' Opvallend is dat het meestal vrouwen zijn die de discussie aangaan over de gewenste invulling en rolverdeling. Mannen blijven goeddeels afzijdig. Waarom is dit? Voelen vaders zich niet aangesproken? Durven ze zich niet te mengen in het door vrouwen beheerste debat? Welnu, ik voel me wel aangesproken, maar herken me eerder niet dan wel in wat er allemaal over ons vaders wordt gezegd.

Laat ik dicht bij mezelf blijven. De moeder van mijn dochter en ik zijn ruim drie jaar geleden uit elkaar gegaan, zonder ruzie. Ik zorg voor vijftig procent voor mijn dochter van vijf. Haar moeder neemt de andere helft voor haar rekening. De zorgtaken zijn in dit co-ouderschap dus prima evenredig geregeld. Al vroeg merkte ik dat vrouwen in mijn omgeving stereotypen hanteren die niet zozeer rolbebevestigend zijn naar mij toe, maar naar hunzelf. De aardige medewerkster die me vraagt of ik zeker weet dat dit de juiste maat is als ik in de winkel op zoek ben naar een jurkje in de maat 110-116. De vrouwelijke douanebeamte op Schiphol die informeert of de moeder weet dat ik met mijn dochtertje op reis ga. De vele complimenten die mijn dochtertje krijgt als we op een leuk uitje zijn: 'wat een goede papa heb jij!'

'Ik wil geen geen uitzonderingspositie'
Misschien allemaal niet onoverkomenlijk, maar een moeder krijgt deze behandeling niet. Ik wil geen complimenten en ook geen uitzonderingspositie want ik beschouw het als normaal dat ik zorg voor mijn kind. Daar horen leuke en minder leuke dingen bij. Als ik 's ochtends vroeg brood sta te smeren voor de overblijf, dan is daar niets masculiens of feminiens aan.

Als ik de vrouwelijke opiniemakers moet geloven dan ben ik de hele dag met mijn kind aan het stoeien en sporten. Dat is immers de stereotype vader. Buiten dat ik liever knutsel, heb ik daar helemaal geen tijd voor. Er moet ook gezorgd worden. Ik verzet me stevig tegen het beeld dat vaders er voor de lol zijn en moeders voor de zorg. Met mij zijn er genoeg vaders die beide in zich verenigen en ook de zorgtaken voor hun rekening nemen.

Het is tijd dat meer vaders van zich laten horen. Het debat wordt al te lang gedomineerd door vrouwen waardoor vaders die de zorg voor hun kinderen serieus nemen, onderbelicht blijven. Het gevolg is dat we weggezet worden als masculien, dan wel feminien. Stoer of watje. Een volstrekt onzinnig onderscheid als de zorg goed verdeeld is. En moeders, stop eens met dat denigrerende woordje papadag. Dit wordt alleen door jullie gebruikt.

Stefan van Laar is vader van een dochter van vijf.

 
Ik verzet me stevig tegen het beeld dat vaders er voor de lol zijn en moeders voor de zorg. Met mij zijn er genoeg vaders die beide in zich verenigen en ook de zorgtaken voor hun rekening nemen
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden