Column Arnon Grunberg

Was ik Ihattaren, dan zou ik, denkend aan Wilders’ uitlatingen, voor Marokko kiezen

Steeds vaker  concludeer ik dat het leven voornamelijk uit visioenen bestaat, en er zitten hoogst merkwaardige visioenen tussen, op het eerste gezicht althans. Verleden week had ik in Amsterdam het inzicht dat ik een duurzame hondenclown moest worden. Een hondenclown, zoals het woord al zegt, is een clown voor uw huisdier, want dat heeft ook recht op vermaak. De duurzaamheid zit hem in het feit dat de hondenclown geen plastic gebruikt, alleen oud papier en snuisterijen die de middenklasse bij het vuilnis zet, maar waar een hondenclown wel raad mee weet.

Ik vraag 75 euro per uur en ben vanaf januari beschikbaar. Lang heb ik geprobeerd nader tot mijn lezers te komen, nu is de tijd aangebroken dat ik nader tot de huisdieren van mijn lezers zal komen.

Niet lang na dit inzicht las ik een column van Frits Abrahams, waarin hij zich afvroeg of de voetballer Mo Ihattaren voor Nederland of voor Marokko zou gaan spelen. Abrahams begreep dat uitspraken van Wilders, die recentelijk over ‘Marokkanengif’ sprak, Ihattarens beslissing konden beïnvloeden.

Abrahams hoopte dat Ihattaren voor het land zou kiezen waar hij was opgegroeid en ik moest meteen aan Heinrich Heine denken. Geen voetballer, maar een Duits-Joodse dichter, die, zo citeert vertaler Jan Sietsma hem in een voorwoord bij de recent verschenen bundel Memoires en bekentenissen, stelde: ‘Was ik maar een Duitser – maar ik ben geen Duitser.’

Heine schreef in het Duits maar stierf in Parijs, verzorgd door zijn vrouw Mathilde, die geen woord Duits sprak.

Landen wijzen soms burgers af, geen wonder dat die burgers een dubbelzinnige verhouding met dat land onderhouden, ook al zijn ze daar opgegroeid.

Was ik Ihattaren zou ik denkend aan dat Marokkanengif voor Marokko kiezen.

Je kunt uiteraard een afwijzing met eenzijdige liefde beantwoorden, maar de duurzame hondenclown zegt: graag of niet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden