Caspar looptLangs de Linge

Wandelland, fietsland, woonland: hier langs de meanderende Linge wil men het landschap mooi houden

Aflevering 219: Lopen is vaak ook leuk: langs de Linge bijvoorbeeld, waar men het landschap mooi wil houden.

Of het nog weleens leuk is, vroeg een bezorgde lezer, die een zekere somberheid vond doorklinken in sommige stukjes. Dat van die somberheid klopt. Vermoedelijk. Soms. Het zal iets over mijn aard zeggen, het zal ook iets zeggen over de aard van de informatie die verwerkt moet worden.

Maar vaak is het ook leuk. Gisteravond op een terras in Buren, aan de Linge, met een vriend die was meegelopen. Voor ons sprongen kinderen van de brug in het water, boven ons cirkelden gierzwaluwen, harmonie alom, witbier op een eiland in een zee van overschatte bedrijvigheid.

Daarna reed ik naar Deil, naar Gasterij De Os en het Paard, een monumentaal pand, ooit in gebruik als gemeentehuis, nu hangt er een prettig sjofele sfeer. Ik stond er op de dijk in de avondhitte, opnieuw uitkijkend over de Linge en de oeverlandjes, met oude appelbomen, paarden en Lakenvelder koeien, ik maakte een praatje met een passerende hondenuitlater. Twee weken eerder liepen hier nog duizenden mensen in het kader van een bloesemtocht, nu was het rustig, en al droegen alleen sommige appelbomen nog bloesem, ik kon de rest er zonder moeite bij fantaseren.

De Linge bij Deil.Beeld Caspar Janssen

Vannacht regende het gestaag en geruststellend op het schuine dak en nu, op Hemelvaartsdag, loop ik van Geldermalsen naar Leerdam, van station naar station, 22 kilometer langs de meanderende Linge, die hier op zijn best is. Dit is wandelland, fietsland, woonland, hier wil men het landschap mooi houden – in ieder geval deze smalle strook langs de Linge. 

Dat gaat niet zonder slag of stoot, zo had Cathrijn Haubrich van de Vereniging tot Behoud van het Lingelandschap me verzekerd. Twee zonneakkers in het Lingedal, op de slechtst denkbare plekken, waar nu boomgaarden staan, werden door bewoners tegengehouden. De asfaltering van een historische zanddijk bij Asperen ging daarentegen gewoon door. En plannen voor bedrijventerreinen in deze door snelwegen en spoorlijnen doorsneden parel zijn er continu.

Maar toch. Vandaag, ter hoogte van landgoed Mariënwaerdt, op de dijk, tussen de fruitbomen, overvalt me zomaar de gedachte dat mensen ook in staat zijn om mooie dingen te behouden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden