Column Caspar loopt

Wakker worden met de melodieuze, stijlvolle zang van de tuinfluiter

Aflevering 233: Wakker worden met het geluid van een beek. Je hoeft er niet voor naar verre buitenlanden.

Foto Studio V.

Je wilt natuurlijk geen jaloezie opwekken, en trouwens ook geen medelijden, maar de realiteit is dat ik deze ochtend wakker word met de melodieuze, stijlvolle zang van de tuinfluiter. Sneller maar zachter dan de merel, je kunt er nog mee doorslapen, je zou ook kunnen opstaan, het maakt niet uit: de tuinfluiter riedelt nog wel even door. Het is niet alleen de tuinfluiter maar ook het ruisen van het beekje op de achtergrond dat bijdraagt aan die geruststellende sfeer. Als vanzelf denk ik aan die paar keer dat ik in verre buitenlanden wakker werd met het geluid van een stromende beek, maar dit is gewoon Nederland, het Leudal om precies te zijn, in Midden-Limburg, in de buurt van Roermond.

O ja, hier ben ik dus verzeild geraakt. Min of meer toevallig. Ik zocht in alle haast een uitvalsbasis voor alvast een paar dagen Zuid-Limburg – voorjaarsonrust - en deze plek was beschikbaar en geschikt om te werken. Logistiek niet ideaal, maar dat maakte me bij aankomst al niets meer uit.

Opstaan, wandeling langs de Leubeek. Een goudvinkpaar, nog bij het huisje, het mannetje is niet te missen, met zijn roodroze buik in de ochtendzon. Bij de watermolen kijken naar het tafereeltje waarop je hoopt: grote gele kwikstaarten langs het water en op een eilandje. En tientallen, honderden weidebeekjuffers, waarvan er vele door de kwikstaarten zullen worden opgegeten. De ijsvogel, die ook bij dit tafereeltje hoort, zie of hoor ik niet, de winter heeft er ingehakt bij de populatie, vermoed ik.

Grote Gele Kwikstaart

Ik loop langs het water: weer een plaatje dat ik meen te kennen uit het buitenland. De steile oeverranden, de slingerende beek, de dichte begroeiing, bomen die over de beek zijn gevallen, vraatsporen van de bever. En nog altijd een ochtendconcert. Ik neem geluidjes op, ook die hoge pieproep die later afkomstig blijkt te zijn van de kortsnavelboomkruiper. Echte vogelaars zouden heel opgewonden raken van deze waarneming, maar dat valt bij mij toch mee, of tegen.

De eerste loslopende honden dan, gevolgd door hun baasjes. Even dacht ik het bos voor mezelf te hebben, maar dat is natuurlijk een decadente gedachte.

Powered by Wikiloc

In beeld: een dagje mee met Caspar Janssen

Altijd al eens willen zien hoe Caspar Janssen op pad gaat? Fotograaf Pauline Niks liep een dagje met de verslaggever mee. Bekijk hier de foto's.

De hoogtepunten tot nu toe

Caspar Janssen heeft inmiddels vier provincies doorlopen. Wat hij zag was soms droef stemmend, maar lichtpunten waren er ook. Hier vind je een selectie van zijn persoonlijke hoogtepunten, uitgesplitst per provincie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.