Opinie Lezersbrieven

Wakker de strijd om het morele gelijk niet aan

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 13 juli.

Beeld Bas van der Schot

Brief van de dag

In het Volkskrantmagazine van 6 juli publiceert u een ‘weekendwijsheid’ van echtscheidingsadvocaat Conchita van Rooij. Zij stelt dat het beter is om tijdens de echtscheidingsprocedure het gevecht aan te gaan en daarna als ex-echtgenoten weer te proberen om samen door een deur te kunnen, dan voor de lieve vrede te tekenen, waar ieder na afloop nog jaren spijt van heeft.

Ik vraag me af waarom deze stelling door uw krant als ‘wijsheid’ wordt gepresenteerd. Ik vind dit verre van wijs. Ik vind de werkwijze van Conchita van Rooij contraproductief en polariserend en deze gedachte werkt bovendien vechtscheidingen in de hand. Ik ben van mening dat het juist de taak van de echtscheidingsadvocaat is om met de cliënt te zoeken naar een minnelijke oplossing. Soms betekent dit dat er voordat de scheiding uitgesproken wordt een ‘partnerontvlechtingsgesprek’ dient plaats te vinden, waarbij partijen uitvinden waarover zij het in de relatie oneens waren en dat ze hier geen gelijk in hoeven te krijgen (agree to disagree op relationeel, emotioneel niveau).

Als de strijd om het emotionele gelijk met behulp van de echtscheidingsadvocaat afgezwakt wordt, kunnen partijen vaak samen een heel eind komen bij het regelen van de gevolgen van hun scheiding. Veel echtscheidingsadvocaten werken gelukkig op deze manier en ik vind het belangrijk dat uw redactie en de Volkskrant-lezer hiervan op de hoogte zijn. Want als partijen in staat zijn om de kinderen voorop te stellen en hun eigen pijn en gelijk hieraan ondergeschikt te maken, getuigt dat pas van echte ‘wijsheid’, en niet alleen voor de duur van een weekend.

Aleide Hendrikse-Voogt, echtscheidingsadvocaat, Zutphen

Plastic badkuip

De ‘verbeterde’ Stint mag binnenkort de weg weer op (Ten eerste, 11 juli). Om Sheila Sitalsing aan te halen, weer zo’n typische ‘kool en geit’-beslissing, een centenkwestie dus. Want kinderen vervoeren in solide bussen, dat gaat veel meer geld kosten.

Dus vervoeren we ze maar in een plastic badkuip waar een elektrisch motortje onder hangt, bestuurd door een tiener die eerder middels een blokje rond ge­oefend had in zo’n ding. Maar liefst tien kinderen gaan erin. Zo de openbare weg op. Geen kreukelzones, geen kooiconstructie, geen gescheiden remsysteem; niets van dat alles. En zo’n stoelriempje dat nu kennelijk verplicht is, gaat ook niet echt helpen wanneer de onvermijdelijke botsing met een veel groter voertuig dan uiteindelijk plaatsvindt.

Je kan zeggen wat je wilt van de VS, maar daar worden kinderen in grote, ­solide bussen vervoerd. Ongeacht de kosten en ongeacht de afstanden (ja, óók voor korte ritjes). Dat wordt daar betaald uit de lokale onroerendgoedbelasting die in de VS veel hoger is dan in Nederland. Daar stelt men de veiligheid van een kind boven geld. En niemand heeft daar een probeem mee. Nederland zou zich dan ook diep moeten schamen met die plastic doodskisten op wielen.

Loek d’Hont, Port Charlotte, Florida

Beeld Bas van der Schot

Arme Marco

Plots is de pink van Marco Kroon in het nieuws. Naar zijn zeggen te hard aangepakt bij zijn arrestatie. Een man van staal die zoveel ontberingen en heldendaden heeft moeten doorstaan, waarvoor zelfs de Willemsorde is uitgereikt. En dan nu last van zijn pink. Je zou er bijna verdrietig van worden. Zo geleden onder de afwijkende normen en waarden in Afghanistan, waarvan uitgebreid verhaal gedaan in de media. En dan nu nogmaals slachtoffer, maar dan van zijn eigen ‘normen en waarden’. Sterkte Marco.

Kees Francino, Wijk bij Duurstede

Hoe lang nog

Mijn vrouw en ik zijn ruim boven de tachtig. We onderschrijven volledig de brief van Broer Scholtens (O&D, 11 juli) . Dezelfde ervaringen, dezelfde verwarring als je weer eens een medicijn krijgt van een ander merk in een verpakking met een andere kleur en van een andere grootte.

Daar gaat dus je manier van opbergen naar grootte en/of kleur van al dat spul. Wij denken nog helder genoeg te zijn om te weten wat we doen. En dus denken we tot nu toe schade te hebben voorkomen. Maar is dat wel zo? En hoelang duurt dat nog ? De huisarts doet zijn best ons op het goede spoor te houden. Voor de specialisten zal dat ook wel gelden, maar zij weten niet met welke persoon ze te doen hebben. Voor hen zijn wij een achternaam, een geboortedatum en een lichamelijk mankement. Geen belangstelling voor de echte persoon.

Niettemin en ondanks alles zetten we ons leven nog plezierig voort.

Wim Klaassen, Drunen

Geluidsoverlast

Wat ik mis in het artikel over de geluidsoverlast die omwonenden ervaren van het plein van openbare basisschool De Buut in Nijmegen (Ten eerste, 9 juli), is dat sinds 2010 geluid van spelende kinderen bij basisscholen niet meer onder de bepalingen van het activiteitenbesluit valt. Dit betekent dat omwonenden in principe niets meer kunnen beginnen als zij vinden dat er te veel lawaai wordt gemaakt.

Er zijn wel beperkingen: het moet rustig zijn tot een uur voordat de school ­begint en vanaf een uur nadat de school uit is. Dus ’s avonds en ’s nachts moet het rustig zijn. Toenmalig minister Jacqueline Cramer van VROM en de Tweede Kamer wilden de regels versoepelen naar aanleiding van een vergelijkbare kwestie in Heemstede. Ook daar maakten mensen bezwaar tegen het geluid van een schoolplein.

Uiteindelijk zijn die mensen verhuisd.

Martin van den Bogaerdt, Schiedam

Vrijheid van onderwijs?

De discussie rondom het Haga Lyceum roept opnieuw de vraag op of vrijheid van onderwijs nog van deze tijd is. De vrijheid van onderwijs werd in 1917 opgenomen in de grondwet. Echter, met een veelheid aan denominaties rijst de vraag of dit artikel nog houdbaar is en echt recht doet aan iedereen.

Het is onmogelijk om voor elke cultuur en religie in ons land scholen op te richten. Nog afgezien van de problemen die de complexiteit van de instandhouding met zich meebrengt. Religie en cultuur horen bij de opvoeding thuis en kunnen/mogen ondersteund worden in het onderwijs.

Het wordt tijd dat de vrijheid van onderwijs word aangepast: artikel 23 vermeldt onder meer dat openbaar onderwijs, met eerbiediging voor ieders godsdienst en levensovertuiging, bij wet is vastgesteld. Dus openbaar onderwijs voor iedereen kan prima. Daarnaast kan een facultatief lesuur religie en cultuur worden opgenomen in het curriculum. Daarmee krijgt elk kind kwalitatief goed onderwijs en het lijkt me prima voor de integratie en de kennis en het begrip van andere culturen.

Goed onderwijs is een overheidstaak. Ook andere wetten vragen regelmatig om aanpassing en daar is niets mis mee!

Gerda Godrie-van Gils, Etten-Leur

Bouwen, maar wie?

Een ambitieus woningbouwproject voor de regio Amsterdam moet het nijpende woningtekort aldaar terugdringen. In de komende twintig jaar gaan er 230 duizend woningen bijgebouwd worden (Ten eerste, 6 juli). Een prachtig en noodzakelijk plan. Maar niet uitvoerbaar. Want de nodige handwerklieden, zoals loodgieters, timmerlui en metselaars, zijn er niet in voldoende mate. Het gaat jaren ­duren om het door de laatste crisis nog verder vergrote tekort hieraan weg te werken. Én dan nog alleen als er meer respect voor deze beroepen komt en ook de arbeidsvoorwaarden beter worden.

Ir. G. C. van der Meij, civiel-planoloog, Den Haag

Superambitieus

De observatie van Martin Sommer, dat de politiek met het klimaatakkoord vooral zichzelf wil redden (Opinie, 6 juli), klopt. Maar hij mist het venijn van het akkoord in de ­regio. Alle gemeenten moeten ­samen, in dertig regio’s, een Regionale Energie Strategie opstellen. Daarin hebben ze de opdracht 49 procent van de energie in de ­regio zelf op te wekken, met windmolens, zonnepanelen, biomassa, lokale restwarmte, etcetera.

49 procent is echter zeer ambitieus, dat ziet Martin Sommer over het hoofd.

Er komen veel nieuwe wind­molens. Gelukkig zegt de regering dat ze mensen wil verleiden. En 50 procent van de windparken moet ‘van burgers’ worden. Maar dat is niet genoeg voor draagvlak. Draagvlak gaat door de portemonnee bij minister Wiebes. Dat kan door de salderingsregeling, die de regering wil afschaffen, juist uit te breiden naar de stroom van kavels windpark en zonneweide. Huishoudens kopen die dan voor eigen gebruik. Stroom voor de kostprijs, ca 4 cent per kWh, in plaats van de huidige 22 cent.

De gemeente kan dan windparken plannen, en die in kavels aan huishoudens laten verkopen. De voorverkoop maakt het draagvlak zichtbaar. Met die goedkope stroom kan een huishouden ook betaalbaar van het gas af, met een elektrische cv-ketel en boiler.

Er is dan geen dure verbouwing nodig, en er blijft zelfs een voordeel over, want bij 4 cent per kWh woont het gezin duurzaam warm, voor de helft van de kosten van aardgas.

Henk Daalder, Nuenen

Plastic afval

In het opiniestuk over plastic afval stelt Hugo Bellaart dat huishoudelijk plastic afval niet geschikt is als grondstof voor nieuwe producten, omdat het te onzuiver is (O&D, 11 juli). Klopt, want er zijn veel verschillende plastics, met verschillende fysieke en chemische eigenschappen. Dat komt deels doordat de verpakkingsindustrie verschillende plastic- en papiersoorten door elkaar gebruikt in één verpakking.

Een deel van het probleem is dus op te lossen door (verplicht) één materiaalsoort te gebruiken. In de tweede plaats zou de overheid de verpakkingsindustrie kunnen verplichten een bepaald logo of cijfer op verpakkingen te zetten, waarmee in een oogopslag duidelijk is wat wel bij het plastic afval mag en wat niet. Het laatste kan dan bij het gewone afval. Uiteraard is hiervoor een uitgebreid informatietraject nodig. Een jaar of acht geleden stelde ik dit systeem voor aan het ministerie van Milieu. ‘Daar denken we over na’, meldde toen een ambtenaar.

Kees Quaadgras, Amersfoort

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden