ColumnLoes Reijmer

Waarom zou je nog een prachtige maar onpraktische zomerjurk kopen?

Je hoort dezer dagen nogal eens dat we in een experiment leven. Een sociaal experiment, een economisch experiment, een medisch experiment. Het woord ‘experiment’ is dan in meer of mindere mate synoniem aan ‘ja, het is angstaanjagend, wij hebben ook geen idee, iedereen doet maar wat’. (Behalve Jaap van Dissel, die weet het wel. Hoop ik.)

‘We staan op het punt het grootste experiment uit te voeren dat we ooit hebben gedaan’, zei een epidemioloog deze week in wederom een knap stuk van verslaggever Maarten Keulemans. Het ging over een slimme open-up van de intelligente lockdown, over het nieuwe normaal van de anderhalvemetereconomie. Zelf zou ik er graag een experiment aan toevoegen, in de rangorde der dingen wat minder belangrijk dan het ontwikkelen van een vaccin of het behoud van banen, zeker, maar desalniettemin iets wat zich nu in vele levens manifesteert: het nieuwe normaal van de uitgroei-economie, een onbarmhartig esthetisch vacuüm dat, om het maar even edelkoortiaans te zeggen, óók kansen kan bieden.

De nieuwe realiteit van de uitgroei-economie komt niet alleen door de sluiting van kapperszaken. Een slimme meid is op haar grijze toekomst voorbereid, door al op 15-jarige leeftijd stiekem in de badkamer met pakjes permanente haarverf in de kleur ‘aubergine’ te klooien - waarbij het woord ‘permanent’ veelal ook opgaat voor de verfspatten op het sanitair, maar hé, zelfredzaamheid mag wat kosten. Nee, verven is het probleem niet. De vraag is alleen of het nog moet, nu de sociale omgeving zich beperkt tot het eigen gezin, de buren en de enkele collega met wie je soms moet videovergaderen en van wie je inmiddels weet dat hij een houten bord met inspirational quotes van de Action in zijn werkkamer heeft staan.

De uitgroei-economie manifesteert zich ook in de prachtige maar onpraktische zomerjurken die nu werkloos in de etalages van lege winkelstraten hangen. Waarom zou je ze nog kopen? De quarantainemens buigt zich ’s ochtends over de kwestie joggingbroek of yoga pants en huivert derhalve bij de gedachte ooit weer bij vol bewustzijn een strakke spijkerbroek, pijnlijke hakken of knellende panty aan te trekken. Deze quarantainemens, althans.

Daarmee leidt de coronacrisis ook tot een representativiteitscrisis. Het is een interessant experiment, omdat de schoonheidsindustrie ons er de afgelopen decennia met groot succes van heeft overtuigd dat we het allemaal voor onszelf doen. ‘Omdat je het waard bent’, om de firma l’Oreal te citeren.

Het is niet zo gek dat vrouwen deze gedachte gretig omarmen. Gedurende hun leven besteden ze 72 volle dagen aan het ontharen van hun benen, 30 dagen aan het epileren van hun wenkbrauwen en bijna 300 dagen aan het stylen van hun haar, zo onderzocht een Brits beautymerk. Je zou wel gek zijn om al deze investeringen níét voor jezelf te doen.

Tegelijkertijd is het natuurlijk je reinste zelfbedrog. Welke vrouw zou haar Gillette Venus en Tweezerman meenemen naar een onbewoond eiland? Feit is dat we in een wereld leven waarin vrouwen meer worden beoordeeld op hun voorkomen, en daarvan zowel voordelen als grote nadelen kunnen ondervinden. In de geweldige documentaireserie Hillary, over het leven van Hillary Clinton, rekent de voormalige presidentskandidaat voor dat ze tijdens de campagne van 2016 in totaal 25 volle dagen kwijt was aan haar haar en make-up. ‘En ik wist dat de mannen tegen wie ik het opnam dat niet hoefden.’ Kostbare campagnetijd dus, geofferd omdat ze anders sowieso niet zou worden gekozen.

In quarantaine kunnen we nu voorzichtig ervaren wat er overblijft als de veeleisende buitenwereld wegvalt. Knellende kleding blijft in de kast, maar vooralsnog smeer ik elke ochtend braaf een lik mascara op. Het schoonheidsideaal is hardnekkig, het kan nog best even duren voordat we er immuniteit tegen hebben opgebouwd.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden