Column

Waarom zou je niet mogen vinden dat Moeder Natuur zich niet laat negeren?

We leven in gendernerveuze tijden. Afgelopen vrijdag publiceerde een (anonieme) Googlemedewerker op het interne netwerk een memo van tien pagina's, vol klachten over het verstikkende denkklimaat bij het bedrijf - vooral als het gaat om de positie van vrouwen. Volgens de auteur heeft hun achterstand in de techindustrie simpelweg 'biologische' oorzaken. Vrouwen zijn nu eenmaal van nature minder geïnteresseerd in programmeren en in leidinggeven. Dus is Googles zogeheten diversiteitsbeleid tot mislukken gedoemd.

Beeld de Volkskrant

Uiteraard lekte het memo onmiddellijk uit, uiteraard waren de reacties furieus. Teneur: schandalig dat zo'n seksist bij Google werkt. 'Als personeelszaken hier niets tegen doet', brieste programmeur Jaana B. Dogan op Twitter, 'dan overweeg ik voor het eerst in vijf jaar serieus om dit bedrijf te verlaten.' U begrijpt, Google wist niet hoe haastig het afstand moest nemen van de tekst - vermoedelijk temeer daar justitie juist nu onderzoekt of de firma aan loondiscriminatie doet. Dus kwam de top meteen met een rondzendmail (die óók uitlekte).

Zulke 'incorrecte' aannames over gender, verklaarde hoofd diversiteitsbeleid Danielle Brown, weerspiegelen niet het standpunt dat 'ikzelf of dit bedrijf' wil onderschrijven, promoten of aanmoedigen. Vanzelfsprekend, schreef ze erbij, moet elke medewerker zich 'veilig voelen' om 'alternatieve' visies uit te dragen. Maar de discussie moet wel in de pas lopen met 'de beginselen van equal employment zoals te vinden in onze gedragscode, ons beleid en in de antidiscriminatiewetgeving'.

Je mag best afwijken, zolang je niet afwijkt? Fraaier illustratie van de kramp waarin het diversiteitsdebat verkeert trof ik zelden aan.

Hoog tijd om het memo zelf te bestuderen (integraal te lezen via Gizmodo.com). En zie, het blijkt heel wat genuanceerder dan je op grond van de reacties zou denken. Zeker, het gezemel over biologisch verankerde man-vrouwverschillen werkt op de lachspieren. Wie heden ten dage nog steeds beweert dat wij van nature gerichter zijn op gevoelens, geschikter zijn voor sociale en kunstzinnige beroepen, neurotischer zijn en minder assertief, heeft toch echt enige afslagen gemist. Wie ten bewijze aanvoert dat deze verschillen 'universeel in alle menselijke culturen' voorkomen al evenzeer.

Maar de memoschrijver (die zichzelf typeert als a classical liberal) zegt expliciet te doelen op gemiddelden, erkent ruiterlijk dat de overlap tussen de seksen groot is en vindt dat je mensen eerst en vooral als individu moet beoordelen, 'niet als onderdeel van hun groep'. Heel keurig, zou ik zeggen.

Trouwens, al was dat niet het geval. Waarom zou je in hemelsnaam niet mogen vinden dat Moeder Natuur zich niet laat negeren?

Zelf lig ik nogal graag in de clinch met de aanhangers van dit evangelie. Met vrouwen die jubelen over hun aangeboren verbindende kwaliteiten en idem intuïtieve gaven. Met mannen die jubelen over hun aangeboren dadendrang en idem koele ratio. Kan ik fijn mijn evangelie verkondigen: dat genitaliën weliswaar reuze interessant, maar niet allesbepalend zijn. En vooral: dat ze niet langer je lotsbestemming hoeven te determineren - althans, niet in dit geprivilegieerde hoekje van de wereld.

Zo'n debat is veel te belangrijk om te smoren in genderpolitieke correctheid. Veel te leuk ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.