Debat overZwarte vrouwen

Waarom zijn de namen van Mya, Atatiana en Charleena onbekend?

In de verontwaardiging over Amerikaans politiegeweld lijken zwarte vrouwen en meisjes min of meer bijzaak te zijn. ‘Een kwetsende uitwissing.’ 

Iemand demonstreert met een bord van Breonna Taylor, een 26-jarige vrouw die omkwam door politiegeweld.Beeld Getty Images

Het zijn behoorlijke eisen die popdiva Beyoncé deze week in haar open brief aan de openbare aanklager van de Amerikaanse staat Kentucky stelt: vervolging van drie politieagenten, openheid over het interne onderzoek naar de inval en dood van Breonna Taylor en een onderzoek naar de reactie van het politiekorps op deze zaak en ‘andere praktijken die hebben geresulteerd in de dood van zwarte burgers’.

Taylor, een 26-jarige zwarte vrouw uit Louisville, werd half maart gedood toen agenten haar huis binnenvielen. Taylor lag op dat moment in bed en werd door acht kogels geraakt. Het tragische lot van Taylor staat allerminst op zichzelf. Atatiana Jefferson, Charleena Chavon Lyles, Korryn Gaines, Alexia Christian, Mya Hall, Reika Boyd zijn slechts enkele van de vele zwarte vrouwen die de afgelopen vijf jaar door politieagenten in de Verenigde Staten werden gedood.

Bij de meeste Amerikanen zijn hun namen echter onbekend. Ook zijn deze zwarte vrouwen de afgelopen weken niet of nauwelijks te zien geweest op de borden en spandoeken bij de talrijke Black Lives Matter-protesten na de dood van George Floyd. ‘Deze onzichtbaarheid is opmerkelijk’, constateert Monique W. Morris, maker van de nieuwe documentaire Pushout: The Criminalisation of Black Girls in Schools. ’We vergeten dat zoveel zwarte meisjes, jonge vrouwen, transvrouwen en transmeisjes getroffen worden door hetzelfde door de staat gesanctioneerde geweld dat onze mannen en jongens ervaren’, aldus Morris.

Darnella Frazier, het tienermeisje dat de moord op George Floyd in beeld bracht.Beeld Instagram

Waarom zijn zwarte vrouwen en meisjes bijzaak in onze verontwaardiging over politiegeweld, vraagt Brittney Cooper, hoogleraar aan de Rutgers University en auteur van Eloquent Rage: A Black Feminist Discovers Her Superpower, zich af in Time Magazine. Een mogelijke verklaring zou volgens haar ‘beeld’ kunnen zijn dat verontwaardiging makkelijker zou maken. Neem het gruwelijke filmpje dat Darnella Frazier maakte van George Floyds dood of de bewakingsbeelden waarop te zien is hoe Rayshard Brooks vorige week in Atlanta door agenten in de rug werd geschoten. ‘Vermoord op video door de politie terwijl ze niets deden dat dodelijke of enige vorm van geweld rechtvaardigde. Moorden die blijk geven van de duidelijke minachting voor het zwarte leven door agenten en hun wantrouwen tegenover de bedoelingen van zwarte mensen.’ Maar als zwarte vrouwen worden vermoord, is dit vaak buiten het publieke oog. ‘En in een wereld waar de pijnen en trauma’s die zwarte vrouwen en meisjes ervaren, als gevolg van racisme als seksisme, blijven ze zo onbereikbaar voor brede empathie en verdwijnen deze moorden stilletjes van de voorgrond.’

Jurist Andrea Ritchie, actief in de #SayHerName-campagne die aandacht vraagt voor het lijden van zwarte vrouwen onder politiegeweld, gaat in The Conversation nog verder: ‘De ervaringen van vrouwen met politie, criminalisering en verzet worden het niet waard geacht voor historisch onderzoek of vermelding.’ Een ‘kwetsende uitwissing’, meent feministe en hoogleraar Women’s, Gender, and Sexuality Studies Trevia Lindsey in Bustle. ‘Het geweld van de politie en de staat tegen zwarte vrouwen en meisjes in dit land begon met de trans-Atlantische slavenhandel en gaat door tot de dood van zwarte vrouwen in hechtenis als Diamond Ross, Layleen Polanco, Sandra Bland, Kindra Chapman, Ralkina Jones en Joyce Curnell. Deze geschiedenis omvat lynchpartijen, ongebreideld seksueel geweld, fysieke aanvallen en de criminalisering van zwarte vrouwen en meisjes.’

Hierdoor missen de VS ‘het volledige beeld van de verwoesting die de Amerikaanse politiestaat Afro-Amerikanen toebrengt’, aldus Tamara Winfrey-Harris, auteur van The Sisters Are Alright: Changing the Broken Narrative of Black Women in America in The Atlantic. ‘Zwarte levens zijn belangrijk. Punt. Alle zwarte mensen verdienen hun menselijkheid, bescherming, vrijheid, gerechtigheid. Er kan geen rechtvaardigheid zijn voor zwarte Amerikanen, tenzij ook vrouwen en meisjes worden meegenomen in de afrekening.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden