Column Imam Jneid

Waarom roepen de Nederlandse moslims Jneid na diens zoveelste abjecte uitspraak niet tot de orde?

Prikkelende opinies op een dag dat u er tijd voor heeft: de Volkskrant presenteert elke zondag twee bijdragen van een vaste club van acht auteurs. Eerder vandaag historicus Dirk-Jan van Baar, nu cultureel psycholoog Keyvan Shahbazi.

Een portret van imam Fawaz Jneid. Foto ANP

In Nederland zijn alle opvattingen gelijk. Maar sommige opvattingen zijn meer gelijk dan de andere. Zo wordt onder het mom van godsdienstvrijheid allerlei uitzonderingen geëist, en veelal gekregen, die ondenkbaar zouden zijn voor een agnost of atheïst. Een paar voorbeelden: Jodennijd, homofobie, besnijden van jongetjes, polygamie, gebedsruimte in onderwijsinstellingen, gescheiden zwemuren, knechten van vrouwen en meisjes, ritueel slachten van dieren, weigeren handen te schudden, niet opstaan voor de rechter in een rechtszaal, weigeren van de door de seculiere rechtstaat vastgestelde neutrale uniforme kleding.

Dat iemand in zijn individuele religieuze beleving gerespecteerd moet worden, is een kwestie van fatsoen. Maar tot hoever? Wat maakt een 'religieuze opvatting' anders en zwaarwegender dan een persoonlijke opvatting of mening? En welke natte vinger bepaalt wat de ware geloofsopvatting is en wie de ware gelovige? Bovendien: wat als een kwaadaardig uittreksel van een religie rechtstreeks leidt tot gruwelijke misdaden? Niet ergens in Verweggistan. Nee, hier, in onze eigen dorpen en steden.

Putlucht

Neem die 'imam' Fawaz Jneid die al jaren de meest zwakzinnige idiote uitspraken bezigt. Wel in een zeer gebrekkig Nederlands, want de man woont pas 26 jaar hier en heeft de Nederlandse nationaliteit! Maar namens wie spreidt deze man die putlucht? Zelf beroept hij zich op de islam. Deze religie deelt hij met velen in dit land. De vraag is nu of de Nederlandse moslims zijn geloofsopvattingen delen. Is het antwoord 'ja'? Dan is het nogal laf dat deze man door hun stilte elke keer zo in de steek wordt gelaten!

Maar het is eerlijk gezegd ook laf, wanneer het antwoord 'nee' is. Want waarom blijft het elke keer zo oorverdovend stil, als hij zijn abjecte opvattingen overgeeft? Waar blijven al die goedgebekte moslims die bij elk greintje kritiek op de islam zich persoonlijk beledigd voelen? Waar blijven al die moslims met tere zieltjes die met beroep op de godsdienstvrijheid steeds klagen over 'de islamofobie'? Waarom claimen ze hun zo dierbare geloof niet en roepen ze deze Jneid niet tot orde?

Lieve moslims, u moet het echt zelf doen. Ik kan dat niet voor u doen, ik ben geen moslim, althans niet meer. Dat waren mijn ouders. Religie is namelijk een persoonlijke keuze. Heel lang geleden dacht ik ook dat ik moslim was. Tot ik de behoefte kreeg aan zekerheden in mijn leven. Ik liet mijn twijfels toe en dacht vanuit reden en logica na over de zin en onzin van geloof. Het oprecht zoeken naar zekerheid leidde ertoe dat God (of zo u wilt Allah) - mijn enige schijnzekerheid - uit mijn leven verdween. Ik besefte dat niet hij mij had gecreëerd, maar juist andersom! De islam werd voor mij niet meer dan slechts de resonantie van een 7de-eeuwse fabeltjeswereld met de Koran als zijn fabeltjeskrant. U mag zelf invullen hoe die uil dan heet!

Verantwoordelijkheid

Als ik oprecht wilde leven, kon ik mezelf vanaf dat moment geen moslim meer noemen. Het voelde zeer bevrijdend om het theïsme vaarwel te zeggen. Deze Jneid zal mij een ongelovige (kafir) of een afvallige (murtad) noemen wiens bloed u, als ware gelovige, mag vergieten. Nee, sterker nog: dat het uw religieuze plicht is om dat te doen. Door hem uitgeroepen, lijkt mij de termen 'ongelovige' en 'afvallige' trouwens prachtige geuzennamen. Maar wie zich moslim voelt, hoort duidelijk afstand te nemen van de kwaadaardigheid van de opvattingen van deze man. Want anders spreekt hij ook namens u en dan neemt u, door uw stilte, een hele zware verantwoordelijkheid op uw schouders.

Direct na de moord op Van Gogh in 2004, struikelden vele welbespraakte moslims en 'islamdeskundigen' over elkaar om aan te geven dat 'de echte islam' een religie van vrede was. Dat de islam ook 'onderwerping' betekende, was door Hirsi Ali en Van Gogh misverstaan. En oh ja, trouwens ook door de Hofstadgroep die geïnspireerd bleek te zijn door deze Jneid.

Justitie heeft tot nu toe geen juridische mogelijkheid gevonden om deze man ergens op te bergen waar hij geen kwaad kan aanrichten. Maar de justitiële weg zal toch niet de enige weg hoeven te zijn. Behorend bij deze vrije samenleving met democratische rechtsorde, hebben wij allen verantwoordelijkheden. Gelooft u nog in de islam, maar deelt u de uittreksels van deze man niet? Spreekt u zich uit! Wanneer als gevolg van zijn uitspraken opnieuw slachtoffers vallen, zult u na de gebeurtenissen van 2004 niet meer geloofwaardig zijn. Heeft u ooit in de islam geloofd, maar deze religie inmiddels verlaten? Maakt u zich bekend en spreekt u zich uit! U laat de andere 'ongelovigen' en 'afvalligen' niet alleen staan in het aangezicht van tirannie.

Keyvan Shahbazi is publicist en als cultureel psycholoog verbonden aan de Politieacademie.

Meer over