Lezersbrieven

Waarom moeten we alles tegelijk doen?

De lezersbrieven van maandag 6 september.

 Leerlingen komen aan op een basisschool in Oosthuizen op de eerste dag van het nieuwe schooljaar in de regio Noord. Beeld ANP
Leerlingen komen aan op een basisschool in Oosthuizen op de eerste dag van het nieuwe schooljaar in de regio Noord.Beeld ANP

Brief van de dag

Los van het feit dat een debat op Twitter sowieso al niet zinnig is, is de kennelijke inhoud van het debat over vrouwen in deeltijd dat al helemaal niet. Het is een debat over de manier van symptoombestrijding van een probleem dat groter is dan de vraag of mensen die in deeltijd werken een uur meer zouden moeten werken. Zolang we geen 70 uur per week werken, werken we sowieso allemaal in deeltijd. Dat heeft niks met mannen of vrouwen te maken.

Waar het wel over moet gaan: de vraag of we altijd alles tegelijk moeten doen. Waarom zouden alle kinderen van maandag tot vrijdag tussen half negen en drie uur ­tegelijkertijd op school moeten zijn? Waarom zouden mensen die afhankelijk zijn van zorg allemaal tussen zeven en tien uur ’s ochtends ‘gewassen’ moeten zijn? Waarom moeten we allemaal in de avond of in het weekend sporten? Waarom moeten we met zijn miljoenen tegelijkertijd op vakantie?

Als we nu eens onze ‘leefeenheid’ (gezin/ vrienden/woongroep) centraal stellen en werk, school, zorg, vrije tijd daar op maat omheen ‘organiseren’. Met een beetje sturing, een scheutje marktwerking en wat lef komen we wellicht tot hele nieuwe vormen die het leven van velen zomaar aangenamer kunnen maken.

Eef Peelen, Hasselt

Hooibergen

Een mooi voorbeeld van de kloof tussen stad en platteland werd gegeven door de reportage over de tentoonstelling Wetten van de hooiberg. Een nogal stads aandoend kunstproject waar ik met mijn boerenverstand maar weinig van begrijp. Vooral omdat er nergens een hooiberg te zien is. Op de foto’s zien we balen met stro (de droge gewasresten van een graangewas), en niet met hooi (gedroogd gras). Bovendien is een hooiberg, zoals iedere plattelander weet, een bouwwerk op een boerenerf om hooi in op te slaan, en niet een stapel balen op het land.

Freek van Leeuwen, biologisch melkveehouder, Leidschendam

Rutte

Prachtige analyse van Arie Jan Korteweg: Rutte is het probleem dat moet worden opgelost. Tegen die achtergrond zou het goed zijn als de Kamer de opdracht aan de nieuwe informateur Johan Remkes breed formuleert, zodat niet alleen maar een minderheidskabinet onder leiding van Rutte mogelijk is, maar ook bijvoorbeeld een extraparlementair kabinet.

In Italië is Mario Draghi buiten de geijkte kaders bezig meer slagkracht en stabiliteit in de ook daar stagnerende politiek te brengen. Waarom zou zoiets niet ook in ons land kunnen? Eigenlijk zou Remkes zelf dat waarschijnlijk heel goed kunnen. Dan vraagt hij Angela Merkel - die binnenkort vrij komt - zijn klus in Limburg af te maken; daar kun je immers goed met Duits terecht.

Leendert Jonker, Leiden

Psychisch ongezond

‘Kwart jongvolwassenen nu psychisch ongezond’. Zonder iets af te willen doen aan de nood van jongeren, vraag ik me af: klopt dit frame? Ben je psychisch ongezond als je gevoelens van somberte, angst of eenzaamheid ervaart?

Het ervaren van dergelijke gevoelens is een natuurlijk onderdeel van de menselijke ervaring. Je bent niet mentaal ongezond als je je niet goed voelt. Je hebt een menselijke ervaring. We zijn allemaal onderhevig aan onze veranderlijke stemmingen. Leven en groeien doen soms pijn.

Met de boodschap dat je mentaal ongezond bent als je negatieve emoties ervaart, maken we jongeren alleen maar banger voor hun eigen ervaring. Het verstrekt de overtuiging dat er iets mis met ze is. Ze hebben er meer baat bij als we ze aanspreken op hun veerkracht en hun vermogen om met lastige situaties en emoties te dealen.

Eline Sluys, Zwolle

Onderscheid

Uit het artikel over hoogleraar Judi Mesman komt naar voren dat alleen witte kinderen en hun ouders onderwerp van onderzoek zijn. Met de daarbij zo onderhand stereotype conclusies. Maar ik ben zo benieuwd hoe moslim en gekleurde kinderen en hun ouders tegenover anders gekleurde en gelovige kinderen en hun ouders staan. Zijn zij niet interessant genoeg om te onderzoeken? Of past dit type onderzoek niet op de identiteitsagenda?

Het zou zo maar kunnen dat moslimkinderen het liefst met moslimkinderen willen spelen en zwarte kinderen met zwarte. En dat hun ouders hele specifieke opvattingen hebben. Nu ontstaat een beeld dat het maken van onderscheid iets is wat alleen onder witte kinderen en hun ouders voorkomt. En dat is iets wat ik mij niet kan voorstellen.

Jaap Jan Brouwer, Den Haag

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden