Verslaggeverscolumn Margriet Oostveen

Waarom Kees Faasse die advertentie tegen vaccineren in kranten zet

Margriet Oostveen.

Ik ben degene die de vaccinadvertentie(tjes) plaatste’, schrijft Kees Faasse in een e-mail aan deze krant. ‘Ik heb een contract voor 10 plaatsing (sic) in VK, Trouw en Parool’.

Wilt u dit artikel liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie.

Dit klopt, blijkt bij navraag. De anti-vaccinatieadvertentie van ruim 700 euro die 9 april in de Volkskrant stond, tot afgrijzen van een aantal lezers, gaat wat Kees Faasse betreft nog flink op herhaling – Het Parool heeft hem ook al geplaatst.

Zelf houdt Faasse er wel rekening mee dat uitgever de Persgroep nog van koers kan veranderen en toch gaat weigeren. NRC besloot al niet langer door te gaan, vooral omdat anti-vaccinatieadvertenties tegen een richtlijn in blijken te gaan van de Reclame Code Commissie. Faasse had zijn anti-vaccinatieboodschap daar aanvankelijk in zijn gebruikelijke advertentie voor metalen tuinmeubels van zijn merk Oer Design gefietst, waarmee hij al langer in NRC staat. Maar die teksten werden NRC gaandeweg toch wat te nadrukkelijk.

Als nieuwe Persgroep-advertenties van Kees Faasse zouden worden geweigerd, dan heeft hij al een plan B: dan gaat Kees zijn boodschap per aanhangwagen uitdragen. ‘Stop de kindermishandeling’, komt erop.

Zijn huis staat in de Achterhoek, aan de rand van Doetinchem. Prima decor voor een onbuigzaam karakter. Even verderop ligt Ulft, ook wel Oer genoemd, naar het ijzeroer dat hier in de grond zit, een soort ijzererts. Daarom vind je hier metaalfabrieken, zoals die van Kees Faasse, inmiddels overgenomen door zijn zoon. ‘Ik denk in metalen’, zegt Kees.

Kees presenteert bewijzen van internet.

Kees Faasse, zesenzeventig jaar oud, kleedt zich als een conservatieve Amerikaan: kaki cargobroek, donkerblauw overhemd, stoere bodywarmer met bijpassende baseballpet. Als ik aankom, zwaait hij met enige schwung het portier van zijn zwarte Mercedes-bus open: we gaan rijden.

Tevoren had ik maar vast laten weten dat ik voor vaccineren ben. Wat mij fascineerde, was dat Kees Faasse al ruim vijfentwintig jaar abonnee is van de Volkskrant. Best opmerkelijk voor iemand die nu en dan het woord ‘MSM-media’ zal uitspugen. Ook werden er in de Volkskrant toch aardig wat argumenten aangedragen tegen de griezelverhalen van anti-vaxxers. Dan wil je weten waarom ook een serieuze krant geen vaccin tegen ongefundeerde ideeën meer is.

Kees Faasse stuurt me ‘ter voorbereiding’ een link, ‘dan snapt u wat mij drijft’. Een bericht van een Amerikaanse arts die ‘NUL RESPECT’ heeft voor ‘vaccinprofiteurs’ die ‘agressief lobbyen’ terwijl vaccins ‘REGRESSIEF AUTISME’ zouden veroorzaken. Kees verdiept zich er pas drie maanden in.

We zitten intussen bij café Tiemessen in Etten. Hij bestelt citroenbier zonder alcohol. Ik vraag of dat lekker is en mag gezellig proeven. Kees vertelt meeslepend over metalen, de dunne platen waar je met computergestuurde snijmachines alles van kan maken, zoals zijn tuinmeubels. Hoe hij was begonnen met metalen cd-rekken, dat was toen drogisterij het Kruidvat die cd-boxen met complete werken van beroemde componisten in de aanbieding had. ‘Staal biedt zoveel mogelijkheden’.

Zijn jongere broer van drieënzeventig woont in Maleisië, die heeft een bedrijf in soepen en sauzen. ‘Hij stuurde me laatst een filmpje van Judy Mikovits’. Het Amerikaanse boegbeeld van de anti-vaxxers. ‘En van het een kwam het ander.’

Kees met zijn metalen tuinmeubels

Volgt een reeks complottheorieën, met onnavolgbaar aplomb gepresenteerd. En dat al na drie maanden, zeg ik. Hij: ‘Omdat ik dit gelóóf’. Robert F. Kennedy jr. is ook kritisch. En Robert de Niro. Begin hier niet over wetenschap. Hoezo wetenschap. ‘Een wetenschapper is ook maar een mannetje dat wat nabauwt.’ Zeer pissig nu: ‘Hou óp over wetenschap’.

We rijden naar zijn fabriek. Kees laat het profielstaal zien, het balkstaal en het rondstaal. Dat kalmeert.

En weer allervriendelijkst naar huis. Waar Ineke, al vijftig jaar zijn vrouw, zegt dat ze het eens is met Kees, maar ze vindt ook ‘dat hij het een beetje los moet laten’. We staan in zijn werkkamer, met het beeldscherm waar Kees vaak naar Dr. Judy Mikovits kijkt: ‘Soms heb ik dat echt nodig’.

Waarom wordt ongeluk verdeeld zoals het is? En dan opeens de troost van een verklaring, hoe onbetrouwbaar ook. Ook wantrouwen is soms religie.

Ineke en Kees Faasse, op het scherm daarachter Judy Mikovits
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.