ColumnJasper van Kuijk

Waarom is het declareren van reizen met het ov zo belachelijk ingewikkeld?

Iedereen die weleens reizen heeft moeten declareren, of het nu voor een werkgever is of als zelfstandige, kan alleen maar concluderen dat het de bedoeling is dat we allemaal de auto pakken.

Ik heb dit jaar iets eerder de jaarrekening van mijn eenmanszaak opgesteld. Normaal gesproken vraag ik bij de Belastingdienst uitstel aan en doe ik dat pas in de zomer, wanneer ik niet optreed en geen columns hoef te schrijven. En met mij vele ondernemers, die de relatieve rust van de zomerperiode gebruiken voor dit administratieve hoogtepunt van het jaar, genietend van het briesje van de ventilator die je zorgvuldig geordende stapels bonnetjes omverblaast.

Doordat ik dit jaar dus wat vroeger was, kon ik voor de verandering wél nog steeds het hele jaar waarover ik aangifte deed terugvinden in de reishistorie van mijn ov-chipkaart. Normaal verdwijnen reizen namelijk na achttien maanden, langer mogen vervoerders de gegevens volgens de privacyverordening AVG niet bewaren. En als je dan – zoals ik meestal doe – vlak voor de uitgestelde deadline van je aangifte inkomstenbelasting in september nog even snel je reisdeclaraties gaat doen, zijn er dus al drie maanden aan reizen digitaal foetsie. Lang genoeg voor vervoerders om mijn reisgegevens te analyseren, maar nét niet lang genoeg voor mij om ze te declareren.

Om de declaratieoverzichten te maken zou ik het liefst de NS-site gebruiken, want die is net wat gebruiksvriendelijker dan ov-chipkaart.nl. Maar de reishistorie op de NS-website bevat geen reizen die je maakt met andere vervoerders. Sterker nog, de ritjes met de ov-fiets staan niet eens in hetzelfde overzicht als de treinreizen. Ik weet dat daar allerlei technische en administratieve redenen voor te geven zijn, maar het slaat natuurlijk nergens op, één reishistorie ‘trein’ en dan een aparte reishistorie ‘deur tot deur’ voor je ov-fietstripjes. Bij ‘deur tot deur’ denk ik: van mijn voordeur thuis tot aan de deur van mijn bestemming, maar voor de NS is die eerste ‘deur’ kennelijk de voordeur van hun eigen station.

Dus om een declaratieoverzicht te maken van reizen met alle vervoerders, ga je dan toch maar naar de iets minder gebruiksvriendelijke ov-chipkaartwebsite. Behalve dus voor de ov-fietstripjes, want die staan dan weer niet op ov-chipkaart.nl, alleen op ns.nl.

Dan bestaat elke ov-reis vaak ook nog uit meerdere ritten bij verschillende vervoerders die je ofwel allemaal apart moet declareren, ofwel moet gaan optellen.

Zo niet bij de declaratie van een autorit: even in een routeplanner nagaan hoe ver je destijds hebt gereden en dat maal 19 cent per kilometer. Geen bonnetje, geen declaratieoverzicht, niente.

Oftewel, autoritjes declareren: supersimpel. Ov-reizen declareren: moeizaam. Ook nog een ov-fiets gepakt? Oké, nóg moeizamer. Dus waar het op neerkomt: hoe beter de manier van reizen is voor het milieu en je gezondheid, des te frustrerender het declareren.

Jasper van Kuijk op Twitter: @jaspervankuijk

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden