ColumnErdal Balci

Waarom ik met een gerust hart op Jesse Klaver ga stemmen

Na het Kuzu-Öztürk-debacle bij de PvdA dient zich een nieuw geval van ‘liefde’ tussen de politieke islam en links aan. Kauthar Bouchallikht, nummer 9 op de kandidatenlijst van GroenLinks, is vicevoorzitter van de aan de internationale Moslimbroederschap gelieerde jongerenorganisatie Femyso. Waar PvdA-voorman Lodewijk Asscher lering heeft getrokken uit de ongewenste zwangerschap die Denk heeft opgeleverd en tegenwoordig uit angst voor de infiltratie van de politieke islam uitkijkt met wie hij flirt, snoert Jesse Klaver iedereen met vraagtekens over zijn toenadering tot het islamisme resoluut de mond. Klaver maakt dus een bewuste keuze en het is uitgesloten dat hij niet de politieke en de theologische antwoorden erbij heeft.

Het kan dus niet zo zijn dat Jesse Klaver groen licht gaf voor de kandidatuur van een bestuurslid van de jongerentak van de Moslimbroederschap zonder zich ingelezen te hebben over waar de Moslimbroederschap oftewel Al-Ichwan voor staat. Namelijk: de Moslimbroederschap is in 1928 gesticht, onder leiding van de Egyptenaar Hassan al-Banna. De beweging groeide snel omdat al-Banna liefdadigheidswerk wist te combineren met het ophemelen van de ‘pure’ islam, wat neerkomt op propaganda voor de sharia.

Aangemoedigd door het werk van de nazi’s vormde al-Banna in 1943 een militiebeweging die bioscoopgangers, theatergemeenschappen, Joden en linkse Egyptenaren aanviel. In hun tijdschrift Al Dawa liet de broederschap geen twijfel bestaan over wie de vijanden zijn: christenen, socialisten, zionisten en seculieren.

De beweging werd almaar groter en begon haar stempel te drukken op de universiteiten. Steeds meer vrouwelijke studenten kleedden zich volgens de islamitische voorschriften, degenen die dat niet deden werden aangevallen en beschimpt. De Egyptische regering kon de groei van de broederschap niet beteugelen en verbood de Moslimbroederschap in 1948.

Een jaar later werd al-Banna slachtoffer van een aanslag. De leider was dood, maar de broederschap niet. Na een lange strijd werd aan het begin het nieuwe millennium onder leiding van Tayyip Erdogan in Turkije de macht overgenomen en tien jaar later in Egypte. De Egyptenaar Mohamed Morsi kon niet lang genieten van de troon en werd hij na de militaire coup in 2014 afgezet. De laatste jaren is de Turkse president Tayyip Erdogan de voornaamste Moslimbroederleider: van Irak en Libië tot de Europese steden schiet hij zijn geestverwanten financieel en militair te hulp.

Klaver weet dit alles uiteraard wel. En met zijn beslissing is hij sinds vorige week meer dan een politicus met grootse liefde voor het milieu. Hij is de man die de vicevoorzitter van Femyso, een club van mensen die zich door de Koranverzen laat inspireren en niet door het leven zelf, op een verkiesbare plek heeft gezet en is ons naast politieke ook theologische antwoorden verschuldigd.

Wat vindt Klaver bijvoorbeeld ervan dat in dat geloofsboek de man instructies krijgt op welke plekken van het lichaam de ongehoorzame vrouw geslagen mag worden? Nu een stem op GroenLinks ook een stem is op mensen die de wereld volgens de maatstaven van een religieus boek willen inrichten, wat is dan Klavers standpunt over de slavernijverzen in dat boek? Hoe interpreteert hij de goddelijke legitimatie van het houden van seksslavinnen? Heeft hij een mening over dat de vrouw bij de verdeling van de erfenis ten opzichte van de man zwaar de klos is? Hoe legt hij uit dat in hetzelfde boek wordt gesteld dat de getuigenis van de vrouw minder waard is dan die van de man? Ik heb het niet eens over instructies om handen af te hakken van dieven, maar hoe moeten we volgens Klaver omgaan met het goddelijke advies om geen vrienden te worden met de christenen en de Joden?

Klaver kiest er voor om de ideologie van de politieke islam in zijn partij te laten sijpelen, omdat, al het andere is ondenkbaar, hij tot nieuwe inzichten moet zijn gekomen. We kunnen ervan uitgaan dat hij met zijn nieuwe vrienden niet alleen diversiteit een mooie boost gaat geven, maar ook de andere brandende kwestie van onze tijd gaat blussen.

Nu hij een linkse, seculiere partij bondgenoten maakt met Al-Ichwan heeft hij vast ideeën over hoe hij de ondemocratische, oerconservatieve, vrouwonvriendelijke, homovijandige, in GroenLinks-jargon ‘niet lieve’ krachten met een enorme expansiedrift op het pad gaat krijgen van democratie, mensenrechten en het vrije woord. Ik ben nieuwsgierig naar de antwoorden van Klaver en ga na zijn openbaringen in maart met een gerust hart op hem stemmen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden