Column

'Waarom denken mensen bij een nijlpaard: daar moet een tennisbal in?'

Misschien willen mensen die een tennisbal naar een nijlpaard gooien helemaal niet dat dat dier de bal inslikt en stikt of sterft door verstopping, schrijft columnist Erik Jan Harmens. 'Misschien denken ze: dat dier verveelt zich, als ik nou een bal naar hem toewerp, dan eh... dan kopt ie 'm misschien wel terug!'

Hippo Maikel in de dierentuin van Frankfurt. Maikel is overleden na het inslikken van een tennisbal. Beeld epa
Hippo Maikel in de dierentuin van Frankfurt. Maikel is overleden na het inslikken van een tennisbal.Beeld epa

In Duitsland is een nijlpaard overleden nadat het een tennisbal had ingeslikt. Vermoedelijk heeft een bezoeker de tennisbal in de bek van het dier gegooid, las ik. Dat 'vermoedelijk' had ook wel weggelaten kunnen worden, tennisballen komen in de regel niet zomaar uit de lucht vallen. En nog iets, my dear Watson: iemand moet die tennisbal ook expres hebben meegenomen, om 'm in de bek van het dier te werpen. Want het behoort niet echt tot de standaarduitrusting van een dierenparkbezoeker. Dat je voorstelt om een dagje dierentuin te doen en dat de ander zegt: 'Momentje, ik pak even een tennisbal.'

Dus daar sta je dan, bij het hek in de dierentuin van Frankfurt, met voor je de hippo, die Maikel heet. Wat een stomme naam vind je dat, Maikel. Kijk die lelijke vetklep daar toch staan, met z'n kleine oren, z'n ministaartje en dat logge lijf vol plooien. Kijk hoe belachelijk langzaam dat rotbeest kauwt op wat is het, ik denk ijsbergsla.

Maar genoeg is genoeg, hier eindigt het. Dit is jouw moment. Maikels bek gaat wagenwijd open. Je weet dat dat ergens voor is, maar je hebt de wikipediapagina te snel gelezen om je te herinneren waarvoor ook alweer. Je twijfelt even: werp ik bovenhands of onderhands? Je besluit: bovenhands met een boogje.

De bal verlaat het warme huisje van je hand. Bij het loslaten vrees je dat -ie totaal uit de richting zal gaan, zoals je vroeger bij het basketballen bang was voor de 'air ball', waarbij je schiet en de bal noch het bord noch de ring raakt. 'Gloep', was dat het geluid wat je hoorde? Want hoe klinkt dat, een tennisbal die verdwijnt in het keelgat van een nijlpaard?

Research
Ik heb wat research gedaan: tennisballen in de bek van nijlpaarden werpen komt vaker voor. Op 22 juni 1933 overleed er al een stier (zo noem je een mannetjesnijlpaard) in de dierentuin van Melbourne. De kop luidde: 'Tennis ball caused zoo hippo's death'. En in 1971 overleed door dezelfde oorzaak nijlpaard Barney in de dierentuin van Detroit. In 2001 overleed in een dierentuin in het Indiase Patnu hippo Raju aan de gevolgen van constipatie en in 2002 was nijlpaard Linda in de dierentuin van Dublin de spreekwoordelijke sjaak, omdat wat haar werd toegeworpen geen appeltje was maar een balletje. Wie nog meer voorbeelden wil: google 'hippo tennis ball'.

Wat is het toch dat mensen zodra ze een nijlpaard zien, denken: daar moet een tennisbal in! Daar moet een tennisbal in! Ik denk van alles bij de aanblik van zo'n dier. Ik denk vooral: wat zou zo'n dier denken? Hij denkt in ieder geval niet wat ik denk. Want ik denk: verroest, vandaag was de laatste dag dat ik mijn btw-aangifte kon doen bij de Belastingdienst. En ik denk ook: eigenlijk moet ik plassen, maar ik ben net al geweest.

Misschien willen mensen die een tennisbal naar een nijlpaard gooien helemaal niet dat dat dier de bal inslikt en stikt of sterft door verstopping. Misschien denken ze: dat dier verveelt zich, als ik nou een bal naar hem toewerp, dan eh... dan kopt ie 'm misschien wel terug! Zou dat het plan geweest zijn? Het zou me opluchten, want dan zijn Maikel en alle andere dikhuiden in ieder geval gestorven door een stommiteit, in plaats van door sadisme.

Doorrennen
Als trouwens een nijlpaard in het wild achter je aan gaat rennen, gewoon omdat je kop 'm niet aanstaat, helpt het niet om hele scherpe bochten te maken om 'm van je af te schudden. Want ze zijn juist heel wendbaar. Het beste wat je kunt doen is doorrennen, want nijlpaarden worden snel moe. Mocht je toevallig een dichtbegroeid bos tegenkomen (dat kan zomaar), dan kun je het beste daar in, want die dikzak past er niet tussendoor. En wat je ook kunt doen als je achtervolgd wordt door een nijlpaard, is een tennisbal zijn richting opwerpen. Is -ie dól op!

Erik Jan Harmens is dichter en columnist van Volkskrant.nl.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden