VerslaggeverscolumnAriejan Korteweg

Waarom de VVD’er Azmani Hollandse glorie kiest voor zijn EU-campagne

De heren Borrel en Klep staan in gezelschap van twee kaasmeisjes en de voorzitter van de plaatselijke VVD op het Waagplein en zien hoe aan de overkant van de Voordam zo’n Volkswagenbusje komt aangeprutteld waarmee verlate hippies op lange reizen gaan. Het busje eindigt z’n rit scheef in een parkeervak en pruttelt wat na. De bestuurder had moeite de achteruit te vinden, begrijp ik later. Daar kun je bij een Europese campagne allerlei symboliek in zien.

Op de zijkant van het busje prijkt het door de schuifdeur in tweeën gespleten hoofd van Malik Azmani. ‘Malik Maakt Meters’ staat op het voorportier, daarnaast het iconische VVD-vaasje.

Dat vaasje is bedoeld om doeners in het zonnetje te zetten. Mark Rutte heeft er al heel wat uitgedeeld en Azmani is lijsttrekker bij de Europese verkiezingen, dus nu is hij aan de beurt – flinter EU-campagne in een onverschillig land.

Moeite met achteruit.

Ik vraag de kaasmeisjes of ze hadden gehoord van de man die nu in een zomers colbertje uit het busje stapt. Dat is niet het geval. Een paar minuten later gaan ze met hem op de foto en kan ik alvast een echte Volkskrant-vraag stellen: meneer Azmani, op wat voor brandstof rijdt uw busje?

Nog een paar minuten later en het kleine gezelschapje zit tot over de oren in de kaas. Borrel (rood strooien hoedje) en Klep (groen) nemen ons mee naar de kaas­dragerskamer, waar zich elke vrijdagochtend 32 gildeleden verzamelen om kazen te sjouwen. Daar wordt ook bijgehouden of Simba, Mega-B, Rietje en Slobber op tijd zijn. Anders krijgen ze boete.

De Goudse pijpen in het rek worden niet meer gebruikt. Dat ligt ­anders met de bierpomp waar ­volgens Borrel – Alkmaar is een ­opgewekte stad – chocolademelk uitkomt. We leren dat iedereen ­bijnamen heeft, en dat kaasdragen een vloeibare affaire is. Om 1 uur lusten de kaasdragers een biertje. Om 5 uur moet Borrel ze naar een naburig café bonjouren.

Kaasdragers Borrel (rood strooien hoedje) en Klep (groen).

Borrel en Klep, samen 93 jaar kaasdrager, zetten in hun witte pakken en met hun snorretjes Alkmaar in een Venetiaanse gloed. Hoe meer ze vertellen over vemen, kaasvaders en noodhulpen, hoe verder Europa achter de horizon verdwijnt. Wat bezielt Azmani om zijn campagne zo oer-Hollands af te trappen?

Dat blijkt als hij het woord neemt. Dat we hier met een uniek stukje Nederland te maken hebben. Dat we er met z’n 17 miljoenen trots op mogen zijn in zo’n mooi land te wonen. En dan moeten de vaasjes nog komen. Klep zet de zijne boven op zo’n platte Goudse uit Noord-Holland – paradox van kaasland.

Trump komt te hulp. Die dreigt immers met heffingen op kaas uit Europa. ‘Dan kun je als land alleen geen vuist maken. Dat moet je ­samen doen. In de EU.’ Vandaar stoomt het moeiteloos op naar ­terrorisme, klimaat, migratie – ­terreinen waar Azmani zich thuisvoelt. Voor alle zekerheid: ‘Ik heb niks met partijen waarvoor de EU een doel op zich is.’

Had zo’n Europacampagne niet wat minder in het teken van Hollands glorie moeten staan, informeer ik als we naar café De Fransman zijn verkast. De lijsttrekker laat zich niet uit de campagnestand trekken. ‘Ik wil naar de kiezer toe, mezelf zichtbaar maken. Dus ook naar dit unieke stukje Nederland.’

Zoals het er nu uitziet, zal hij de geschiedenis ingaan als de man van het Plan Azmani. Zijn voorstel om migranten op te vangen in de omgeving van hun land van herkomst en dus niet in Europa, oogstte in 2015 veel hoongelach en werd vervolgens geadopteerd door het kabinet als Plan Samsom en door de EU als Plan Merkel. We ­hebben er de Turkije-deal aan te danken.

‘Azmani? Nooit van gehoord.’

Was hij bij wijze van beloning niet liever staatssecretaris geworden dan europarlementariër? Hij lacht – politici op campagne lachen veel – en zegt: ‘In Nederland kom ik niet verder met migratie. Je moet afspraken maken in Europees verband. Dan heeft het weinig zin in een kabinet te stappen. Ik heb al snel aangegeven dat ik naar Brussel wilde.’

Daar wordt hij vertegenwoordiger van een partij die het verlangen naar een ‘ever closer union’ uit de ­Europese Verdragen wil schrappen. ‘We moeten een ever stronger union’, vindt Azmani. Sterk op de kerntaken, maar geen gedeeld ­leger of financiële huishouding. ‘Zoiets als het vaderschapsverlof moet elk land zelf regelen.’

Een grote Alkmaarder buigt zich naar hem toe. ‘Jullie van de VVD moeten een rechte rug krijgen. Dan ga ik misschien weer op je stemmen.’ Lachend loopt hij ­verder.

En dat busje? Dat rijdt op ­benzine.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden