Column Arnon Grunberg

Waar wij ook heengaan, goede adviezen achtervolgen ons. Het is een miljardenindustrie: de adviseur en zijn adviezen

Dezer dagen zit ik in een gesloten jeugdinstelling voor een project, ik mocht er even uit voor een lezing die ik moest geven aan de VU, waar ik was aangesteld als gastschrijver. De cultuurschok was groter dan ik had gedacht. Ik had me omgekleed, slippers en korte broek had ik in de instelling gelaten, om min of meer representatief voor studenten en docenten te verschijnen.

Zo arriveerde ik bij de universiteit, verward door de plotselinge vrijheid. Mijn contactpersoon bij de VU wees op enkele nogal naakte studenten, het verschil qua kleding tussen strand en universiteit is geminimaliseerd. Ik heb weinig tegen bloot, hoewel ik besef dat ook de naakte mens behoefte voelt het afkeurenswaardige af te keuren. Ook de naakte vraagt zich af: waar zou het afkeurenswaardige zich vandaag weer verstopt hebben? Het oordeel zal onze ondergang worden.

Ik ging een lezing houden over het werk van de radicale feminist Andrea Dworkin, altijd goed de zomer te beëindigen met een extreme utopie, zeker als je zelf geen utopist bent. Voorafgaand riep de decaan de studenten op om aan timemanagement te doen. Op onze instelling moeten we minder over drugs, games en seks praten. In bejaardentehuizen moet je meer bewegen. Waar wij ook heengaan, goede adviezen achtervolgen ons. Het is een miljardenindustrie: de adviseur en zijn adviezen.

Op weg naar de universiteit had ik in Het kleintje van Georges Bataille gelezen, dat ik van een vriend had gekregen. ‘Het kwaad is liefde’, schrijft Bataille, om daarna te noteren dat hij zich had afgetrokken bij het lijk van zijn moeder. In plaats van te schrijven zou Bataille naakt, geblinddoekt, stervend in de regen in de aarde willen bijten.

Naakt sterven in de regen kan altijd nog. Ik had vooral de merkwaardige behoefte de celdeur achter mij in het slot te horen vallen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden