Sander Donkersin 150 woorden

Waar kan ik nog heen als het virusgeleuter zelfs in mijn favoriete muziek kruipt?

Iedereen heeft zo zijn eigen methodes om de deprimerende alomtegenwoordigheid van corona te ontvluchten. De mijne is een kleine Ier met een stem als vloeibaar platina. Het is lastig om Van Morrison als muzikale held te koesteren, want hij is altijd bloedchagrijnig, maar als je de misantroop weet te scheiden van zijn muziek openbaart zich een mystieke wereld vol strijklicht en grazige weiden, die mij alle zorgen doet vergeten. Hip is anders, maar hé, het werkt.

Nu heeft Morrison nieuwe liedjes uitgebracht waarin hij fulmineert tegen de lockdown en zijn regering uitmaakt voor ‘fascist bullies’. Willem Engel, maar dan zoetgevooisd. Veel Ieren zijn kwaad over de onverantwoordelijkheid van hun nationale icoon, zelf voelde ik vooral verslagenheid. Als het virusgeleuter in mijn favoriete muziek kruipt kan ik nergens meer heen.

Mistroostig zette ik de tv aan voor het voetbal, die andere uitweg. Verbeeldde ik het me nou, of was de Mexicaanse speler Jesús Corona wel erg vaak aan de bal?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden