Opinie

Vrouwen zijn ongevaarlijk, wanneer verandert dat?

Wanneer worden vrouwen nou eens gevaarlijk? En nee, ik bedoel niet op een seksuele manier. TYP-ISCH weer! Ik noteer het voor de seksisme-correspondent van de Correspondent. Altijd maar die seks in verband met vrouwen. Bedreigend met hun borsten zeker weer. Bom-bh's en tijdtieten.

Stella Bergsma.Beeld Cornelie Tollens

Nee, ik bedoel in de kunst, literatuur, media, het sociale leven. Wanneer houden ze eens op met lachen, met charmant zijn, met aardig zijn? Wanneer gaan ze eens schuren, bijten, ontregelen en ongemakkelijk maken? En nee, ik bedoel niet kijven, hysterisch krijsen, wijvezeiken, want dat weten we wel. Dat kunnen we wegwuiven. Aan de kant schuiven, feminisme noemen en niet meer naar luisteren. En als de kenautjes daar nog van terug hebben, pakken we ze gewoon op hun uiterlijk. Dan druipen ze vanzelf af. Terug in hun make-uphok. Waar ze de lampen feller zetten en tegen de spiegel huilen. Waar ze hun rimpels, wallen en kwabben tellen en een bibberige nieuwe glimlach proberen.

Ik reken mijzelf daar ook toe, met mijn grote bek. Eén opmerking over mijn reet en je hebt geen kind meer aan me. Eén keer mijn jurk beledigen en achter mijn ijzige glimlach breken kleine stukjes af, zoals in een tekenfilm. Ik loop nog vijf passen gebarsten door en brokkel dan af.

En nee, ik bedoel niet wat ze nu al doen. Want natuurlijk uiten ze zich allang. Schrijven boeken, stukken, maken films. Kaarten hun problemen aan. Hoe ze in hun jeugd zijn misbruikt, of in hun latere leven geslagen. Hoe ze vernederd zijn of niet serieus genomen Maar het is zo veilig allemaal. Kunst voor andere vrouwen, die zich erin kunnen herkennen en er een potje om kunnen janken. Om het vervolgens weer op de plank te zetten, uit te draaien, dicht te klappen en tegen hun man aan te gaan liggen. 'Schat', proberen ze nog. 'Misschien als je zin hebt, een beetje, ooit, eventueel. Kun jij dit ook eens lezen? Het raakte me erg. Ik weet dat vrouwen doorgaans niet grappig, goed of interessant zijn, maar dit is een uitzondering. Zal ik het voorlezen anders?'

Wanneer worden vrouwen nou eens onvermijdelijk? Wanneer worden ze urgent? En nee, ik bedoel niet met klagen, drammen, huilen, schreeuwen, verongelijkt zijn. Ik bedoel met ademen. Met gewoon zijn. Je weet wel, zoals mannen. Van wie ik dan weer juist vaak zou willen dat ze een stuk vermijdelijker waren. Soms lief, soms blij, soms boos, soms geil, soms sexy, soms vies, soms lelijk, soms slecht. Zonder bukken en met schijt. Zonder sorry, zonder op de rug te gaan liggen met de pootjes omhoog. Dat bedoel ik. Veel vrouwen zullen dit onzin vinden. Veel zullen kwaad op me zijn. Maar ik ben toch niet bang voor ze. Ze zijn ongevaarlijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden