Voormalige proteststemmers protesteren nu voor samenwerking

Voormalige proteststemmers protesteren nu vóór samenwerking met hun lokale held: Hans Smolders.

. Foto vk

Op het Pieter Vreedeplein in Tilburg was zaterdag een glimp van iets opmerkelijks op te vangen: hoe het einde van jaren proteststemmen misschien in zicht had kunnen komen.

Hans Smolders Foto RV

Dit hebben we te danken aan Robbie Kerremans, die voor de kost podia voor evenementen bouwt, en zijn zwager Michel Snaphaan, steigerbouwer van beroep en enthousiast spreker in het openbaar. Samen hadden ze in de Facebookgroep ‘Heel Tilburg In Eén Groep!’ een oproep geplaatst voor de demonstratie ‘Lijst Smolders moet meebesturen’.

In Tilburg stemde in maart 21 procent van de kiezers op Lijst Smolders van Hans Smolders, de voormalige chauffeur van Pim Fortuyn. Dit bij een opkomst van maar 45 procent. In een portret in BN DeStem vertelden fractievoorzitters van D66 en GroenLinks onlangs nog hoe prettig ze al samenwerkten met Smolders, die intussen vaker met anderen meestemde, al bleef hij hameren op geldverspilling en schamperen over politici.

Toch sloot D66 samenwerking met Lijst Smolders al voor de verkiezingen uit en deed GroenLinks dat bij de vergeefse coalitieonderhandelingen daarna ook. Het grootste probleem lijkt dat Hans Smolders ‘in de regio wat kandidaten zoekt’, zoals hij het zelf noemt, voor Forum voor Democratie, waar ze hem daarom ‘regiomanager’ noemen. D66 spreekt intussen van een te verschillend ‘mensbeeld’ voor samenwerking.

Johan Kools van 't Boeketje Foto RV

Maar op het Vreedeplein bleek dit, luisterend naar Smolders’ aanhang, toch een wat voorbarig cordon sanitaire. Mensen hadden hier duidelijk genoeg van politieke nihilisten zoals Geert Wilders, hun vorige toeverlaat. Gevestigde partijen zouden hun vertrouwen kortom juist flink vooruit kunnen helpen met een handreiking aan hun lokale held Hans Smolders. Iedereen zei ‘nu weer samen verder’ te willen.

‘Écht!’, lachten ze dan naar mijn opgetrokken wenkbrauw.

‘De tegenpartij wil erbij’, grijnsde ik terug.

De zon scheen en in Brabant zit al meer groen aan de bomen dan in de Randstad: het was een dag voor optimisme. Toen ik een uurtje voor de demonstratie koffiedronk met organisatoren Robbie Kerremans en Michel Snaphaan zei Robbie dat hij ‘puur uit frustratie’ op het idee van de demonstratie was gekomen. Michel: ‘Democratie is alle meningen op een hoop en dan maak je er wat van. Je kan geen meningen lopen uitsluiten.’

Op het plein waren meer mensen te vinden voor wie Hans Smolders zich had ingezet. Bloemist Johan Kools van ’t Boeketje stond vijfhonderd gratis plantjes uit te delen, omdat Smolders zijn bloemenstal had gered, toen ze hem na een opknapbeurt van het plein wilden vervangen door meer rendabele horeca. Kools stemde vroeger altijd PvdA, nu Smolders. Marjoleine van Berlo, voormalig verpleegkundige in de ggz en ooit trouw SP-stemmer, vertelde hoe twee pitbulls haar jaren geleden aanvielen, een stuk uit haar arm beten en hoe ze toen alle raadsleden had geschreven in de hoop op strengere regels. Smolders was de enige die haar terugbelde, wat zou leiden tot een muilkorfplicht voor gevaarlijke honden.

Michel Snaphaan (links) en Robbie Kerremans Foto RV

‘Persoonlijk krijg ik buikpijn van die Baudet’, zei Marjoleine, ‘En Smolders is er vriendjes mee. Dat dit hem onbetrouwbaar maakt in de ogen van linkse kandidaten snap ik op zich wel.’ Maar ze vindt het ook oliedomme, ‘smerige’ politiek om Smolders nu al buiten te sluiten: ‘Ik kom veel op een volkstuin. Daar zie je zóveel mensen die vroeger nooit stemden nu op Smolders stemmen.’ Een geweldige kans om mensen na jaren polarisatie terug te halen, en nu lieten de heren politici dat allemaal lopen.

Hans Smolders was zelf ook gekomen en plakte teder een reeks Smolders-stickers op een rijtje sympathiserende scootmobielers. Hij zou wat achter de microfoon zeggen, ‘maar ik ga de mensen hier niet opnaaien, dat wil ik niet meer’. Over Baudet: ‘Die wilde hier een alliantie met me vormen, maar die heb ik afgewezen.’ Tilburg is echt wat anders, zei Smolders.

Achter de microfoon moest Hans Smolders twee keer huilen van ontroering. ‘Achter het toetsenbord zitten overal mensen die ontevreden zijn’, zei hij, ‘maar burgers kunnen dus echt wel iets.’

Zo’n honderd mensen luisterden met plantjes in hun handen. Er hing zoveel compromis in de lucht, en nu wilden de anderen geen compromis meer sluiten. Michel Snaphaan nam het slotwoord aan de microfoon. Democratie was eigenlijk heel simpel, doceerde hij nog eens: ‘Gewoon alle meningen op een hoop. En dan maak je er wat van.’

Speciaal voor D66.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.