Commentaar Verbetering in de Kamer

Vooralsnog wekt Klaver vooral de indruk dat hij zichzelf buitenspel zet

Jesse Klaver en Mark Rutte tijdens de eerste dag van de Algemene Politieke Beschouwingen. Beeld ANP

Toen Jesse Klaver zich onlangs bij de Algemene Politieke Beschouwingen keerde tegen de ‘scorebord­politiek’ die het Binnenhof iets te vaak in de greep heeft, had hij natuurlijk een punt. De mores in het parlement zijn er niet op vooruitgegaan in de afgelopen jaren.

Moties met wat slimmigheidjes zo opstellen dat concurrenten er niet voor kunnen stemmen, vervolgens hun stemgedrag publiekelijk aan de kaak stellen, filmpjes maken om twijfel te zaaien over de trouw van collega-Kamerleden aan hun kiezers, Kamervragen louter stellen om jezelf even te profileren en vervolgens niet meer omkijken naar de antwoorden, aangifte doen tegen elkaar in kwesties die gewoon in de Kamer uitgevochten dienen te worden, je te buiten gaan aan onverkwikkelijke scheldpartijen en zelfs ­bedreigingen aan de interruptiemicrofoon, het eigen parlement een nepparlement noemen als een meerderheid het niet met je eens is: er is voor de Kamer meer dan genoeg stof tot zelfreflectie.

Prima punt dus van Klaver, maar met zijn aankondiging dat hij dit najaar sowieso voor alle begrotingen en het Belastingplan van het kabinet stemt, dreigt hij de act nu wel te ver door te voeren. Want wat in de versnipperde Kamer juist wél uitstekend verloopt, is de zoektocht naar meerderheden. De noodgedwongen bemoeienis van oppositiepartijen als D66, CU, SGP en Klavers eigen GroenLinks had sinds 2012 doorgaans een heilzaam effect op het kabinetsbeleid. Dat ging ­gepaard met stevige debatten, dreigende patstellingen en forse inhoudelijke botsingen, maar dat is waar politiek om draait: je politieke mandaat te gelde ­maken om je idealen dichterbij te brengen.

Dat hoeft niet eens samen te gaan met uitgesproken dreigementen. Premier Rutte kan ook tellen. Hij weet dat hij zes zetels in de Eerste Kamer tekortkomt en dat hij oppositiepartijen moet overtuigen. Gezien het profiel van dit middenkabinet liggen tegemoet­komingen aan PvdA en GroenLinks inhoudelijk het meest voor de hand. Samen met PvdA-leider Asscher kan Klaver nu een rol van betekenis spelen, mits hij het slim speelt.

Klaver denkt dat de toekomst zijn gelijk zal bewijzen en dat hij het kabinet ook zonder dreigen zijn kant op kan trekken, puur op argumenten. In dat geval snoert hij zijn critici de mond, maar vooralsnog wekt hij vooral de indruk dat hij zichzelf buitenspel zet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden