In 150 woordenSander Donkers

Voor Tante Jo hadden de vrijers niet in de rij gestaan – alleen die ene, Wout

.Beeld .

Sinds zij op jonge leeftijd grijs was geworden, naar eigen zeggen binnen een maand, meed mijn dierbare Tante Jo zaliger de spiegel. Gelaten accepteerde ze dat de vrijers voor haar niet in de rij hadden gestaan. Dat ‘grove’ gezicht ook, die ‘mannenhanden’. Eenmaal in haar leven had zij kennis gekregen aan een man, ene Wout, die een fijne vent was, en zorgzaam bovendien. Ging hij na hun uitjes niet altijd nog even langs bij zijn tante Sjaan?

Ze was vereerd geweest toen Wout haar vroeg hem eens te vergezellen naar Tante Sjaan. Volkomen onthutst was ze, toen hun fietstocht eindigde bij een café. Galant hield Wout de deur voor haar open, maar Tante Jo herinnerde zich de ijzeren wet die haar van jongs af aan was ingeprent: een man die drinkt, daar komt ellende van.

Ze brak haar eigen hart toen ze de verkering verbrak, na Wout kwam er nooit meer een ander.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden