Column Arnon Grunberg

Voor mij was Panini het decor van het verlangen, het centraal station van de begeerte

Een vriendin stuurde me een bericht uit Het Parool door, van Gilles van der Loo, dat Panini aan de Amsterdamse Vijzelgracht ging sluiten. Ik las het op een overvol terras op het station Venezia Santa Lucia – de weerzin tegen massatoerisme is slordig gepolitiseerde nostalgie; iedereen wil aristocraat zijn, dat is het probleem van de middenklasse en van de democratie.

Aan het begin van de jaren negentig ontwikkelde ik een hevige hartstocht voor Mariëtte, die in Panini serveerde. Ik was niet de enige bleek later – als aanbidder moet je nooit denken de enige zijn, aanbidding is eveneens massatoerisme – maar dat zijn details. De hartstochten hadden mij in hun greep aan het begin van de jaren negentig en ternauwernood hield ik me met behulp van literatuur en ambitie op de been. Lacan leert ons dat het verlangen geen object heeft, waarmee hij bedoelt dat we het verlangen serieus moeten nemen, niet de objecten waarop het zich richt.

Maar het verlangen heeft wel een plek. Voor mij was Panini het decor van het verlangen, het centraal station van de begeerte. Solidariteit met oudere versies van jezelf kan nooit kwaad, daarom eet ik uitsluitend in restaurants. Het verlangen dooft te makkelijk uit en de kelner is het erotisch object bij uitstek.

De naam Hans Dorff, inmiddels dood, mag hier niet ontbreken. Hij nam me voor het eerst mee naar Panini, hij was manager bij de Nederlandse Uitgeverij voor Handelsinformatie en Adresboeken aan de Willemsparkweg 46 te Amsterdam, waar hij me had aangenomen als jongste bediende nadat ik mezelf van school had verwijderd.

Ik wilde grootse dingen verrichten. Nu meen ik dat schrijven vooral bedoeld is om de doden levend te houden. Er zijn echter zoveel mensen in de bloei van hun leven die feitelijk dood zijn, oftewel: schrijven is het leven levend houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden