Opinie Op het tweede gezicht

Voor Johnson, de man met het perfecte pestersprofiel, is de Brexit gewoon vertier

Olaf Tempelman legt in deze rubriek bekende buitenlanders op de sofa. Deze week: waar Boris Johnson het meeste plezier aan beleeft.

Beeld Javier Muñoz

​Welke toonaangevende politicus kalkte het schoolbord vol pornografisch Latijn om het vrouwtje dat klassieke talen gaf een poets te bakken, stopte Italiaanse condooms in het colbertje van de jongen over wie de old boys wisten dat die ‘een kleine’ had, en was het brein achter het meebakken van cannabis in de chocoladecake voor de herten van de dinerclub – Sybrand Buma, Victor Orbán of Boris Johnson?

Bovenstaande biografische gegevens zijn volstrekt apocrief – toch herkende u hem meteen. Deze coryfee draagt te ruime jasjes, maar bovenstaand plezier past hem als een maatkostuum.

Een tijdje terug behandelde Esther Gerritsen in dit katern een interessante paradox: je hebt volop bekende mensen die in interviews vertellen dat ze vroeger werden gepest, maar bekende mensen die vertellen dat ze plezier beleefden aan pesten is het lang zoeken. Toch kan het moeilijk zo zijn dat alleen gepesten later in het leven iets bereiken – je moet ook beroemde pesters hebben.

Een manier om die te traceren is pesten vanuit pestersperspectief te bekijken. ‘Plezier in het pesten’ zou bij hen weleens gewoon ‘plezier’ kunnen heten. Voor de doelwitten waren pesterijen soms vervelend, voor de uitvoerders waren die geinig. De politicus uit de eerste alinea is dan enigszins verdacht, want die mag graag vertellen over fun en good fun met de old boys van het Eton College. Omdat je er nooit van mag uitgaan dat geen enkel geintje ooit ten koste ging van iemand anders, is dit echter geen sluitende bewijsvoering.

Een ander opsporingstraject is te kijken wat die mensen nú doen. Vossen kunnen hun haren clownesker gaan kammen, hun streken verliezen ze niet. Als een beroemd politicus overduidelijk plezier beleeft aan sarren omdat hij zich altijd lijkt te vervelen, dan heeft zo iemand mogelijk een pestersverleden. Is het ook nog een intelligent politicus met gevoel voor humor en timing, dan ben je warm: pesten is niet voor iedereen weggelegd. Je moet de premier van je koninkrijk op precies het juiste pijnlijke moment complimenteren met haar ‘Lederhosen’. Was de man met het pestersprofiel op dat moment geen minister van Buitenlandse Zaken geweest, dan had hij die Lederhosen waarschijnlijk zelf aangetrokken. Toen de premier vertelde dat ze in een ondeugende bui een korenveld had betreden, liet haar opperpester zich in een korenveld fotograferen.

Je kunt pesters veel verwijten, maar niet dat ze geen oog hebben voor hun omgeving. Trump is een twijfelachtige figuur, maar hij heeft geen typisch pestersprofiel: hij heeft alleen oog voor zichzelf. Poetin bezondigt zich aan ergere dingen dan pesten – of hij als kind pestte of gepest werd, laat zich niet eenvoudig vaststellen.

De man met het perfecte pestersprofiel is het gezicht van de Brexit, maar dat betekent niet dat andere brexiteers ook pesters zijn. Labourleider Corbyn is bijvoorbeeld voor de Brexit omdat hij EU-lidmaatschap wil vervangen door iets beters, misschien een unie met Cuba en Venezuela. Het gezicht van de Brexit heeft van zulke ideologische ballast geen last. Hij sloot zich pas vlak voor het referendum bij het Brexitkamp aan. Je kunt het niet hard maken, maar alles wijst erop dat hij dat deed omdat zo’n Brexit voor vertier zorgt. Het mooie van die Brexit, en zeker ‘een harde’, is dat je er zoveel verschillende mensen tegelijk mee pest. Waar het op uit zal draaien, weet niemand. Maar wat er ook gebeurt, hij zorgt dat het voor hém leuk blijft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.