Column

Voor elke vorm van liefde moet gevochten worden

Twee vrouwen zoenen tijdens de Gay Pride Parade in Praag. Beeld ANP

Een eindeloze stoet Gay Priders trekt door de Via Toledo, de Kalverstraat van Napels. Zigeuners bedelen om kleingeld, fotogenieke puppy's worden verkocht aan toeristen die niet opgewassen zijn tegen het gejengel van hun kinderen. Het is een ongekend hete dag geweest, de bries die vanuit de haven komt aanrollen voelt weldadig. Ik sjok met de menigte mee - hun stad, hun regels.

De menigte draait zich om, klaar voor een nieuwe protestgang door de straat, ik stap naar links. Het beroemde Teatro di San Carlo wordt verbouwd, er hangt een soort sluier overheen die het operahuis afschermt van het dagelijkse Napolitaanse leven. Tosca, voor het eerst opgevoerd in 1900, speelt in het Rome van 1800, toen het onder Napolitaanse bescherming stond; Napels had de stad terugveroverd van Napoleon. Voor even was Napels de belangrijkste stad van Italië.

In het operacafé drinken grijze, op de Argentijnse schrijver Jorge Luis Borges lijkende mannen haastig en toch voornaam de laatste slokken van hun campari-soda. Vrouwen met strakgetrokken gezichten en rode galajurken wapperen zichzelf met waaiers koelte toe. Ik neem plaats in een kleine loge; in een film zou zich hier een scherpschutter verschuilen om zijn doelwit tijdens de climax van de opera ongemerkt te liquideren.

Puccini's Tosca gaat over de driehoeksverhouding tussen de kwaadaardige agent Scarpia, de onweerstaanbare Floria Tosca en haar geliefde, de schilder Cavadarossi, die zich schuldig maakt aan het bijstaan van een uit de gevangenis ontsnapte vriend. Scarpia maakt van die gelegenheid gebruik om zijn rivaal buitenspel te zetten. Hij biedt Tosca aan het leven van haar geliefde te sparen, door de beulen namaakkogels te laten gebruiken, in ruil voor seks. Zij stemt in. Op het moment dat Scarpia haar bijna in zijn armen heeft - Tosca finalmente mia - vermoordt ze hem. Maar uiteraard is Scarpia ook niet te vertrouwen: de kogels blijken wel degelijk echt, Cavadarossi wordt geëxecuteerd, Tosca is ontroostbaar en werpt zichzelf van een dak.

De stemmen van de zangers zijn ongekend zuiver en krachtig, de acteurs zoenen zoals vampiers bijten, in de nek, met gevaar voor eigen leven. Puccini laat amor rijmen op dolor. Je zou Tosca een hoogwaardige, ontroerende soap kunnen noemen.

Twaalf uur 's avonds. Buiten op het plein dwarrelen pro-gayfolders over de stenen. De betogers zitten in cafeetjes, tot laat opgebleven kinderen rennen rond, op zoek naar actie en ijs. Het Napels van 2015 bekommert zich allang niet meer om Rome. Op de gevels staan hekelleuzen: Rome vertegenwoordigt het gezag, de rijkdom van het arrogante Noorden.

Midden op straat beginnen twee vrouwen van in de twintig hevig met elkaar te zoenen. Wat sinds Tosca niet is veranderd: voor elke vorm van liefde moet gevochten worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden