ingezonden brieven

Voor een karig loon bouwden zij de Afsluitdijk, bijna letterlijk met de hand

Dit zijn de lezersbrieven van dinsdag 3 augustus.

Brief van de dag: tijd om bouwers Afsluitdijk te eren

Bouw van de Afsluitdijk in april 1932. Beeld Hollandse Hoogte / Spaarnestad Photo
Bouw van de Afsluitdijk in april 1932.Beeld Hollandse Hoogte / Spaarnestad Photo

Nu één van onze nationale blikvangers in renovatie is en de huidige werkers recent bij de afronding van een gedeelte van de werkzaamheden aan de Afsluitdijk aandacht van de media hebben gekregen, lijkt mij de tijd rijp om de werkers die de Afsluitdijk hebben gebouwd aandacht te geven. Dan niet Cornelis Lely, hoezeer ik zijn werk ook bewonder, maar de mannen die bijna letterlijk met de hand dit werk tot stand hebben gebracht.

Het waren mannen, zoals mijn opa, in de bloei van hun leven, die vanwege de werkloosheid door de crash van 1929 (nood)gedwongen te werk werden gesteld. Zij deden dit voor een zeer karig loon, volgens mijn oma net genoeg om de zeep te kopen om de kleding van mijn opa weer schoon te krijgen. Er zijn nu wellicht nog enkelen van hen in leven en hun verhalen verdienen de aandacht. Mijn opa is helaas al lang geleden overleden.

Lia van Zuylen, Amsterdam

Windmolens

Ed Nijpels (Ten eerste, 2/8) stelt dat ‘Nederland genoeg ruimte heeft voor windparken zonder dat omwonenden meteen te hoop lopen.’ Hij vergeet te vertellen, of jullie hebben hem niet gevraagd, waar. Hij zou veel te hoop lopende, bezorgde burgers een groot plezier doen door een lijst te maken en (door de Volkskrant) te laten publiceren van de plekken waar nog genoeg ruimte voor windparken is zonder... enzovoort. Ik ben benieuwd.

Robert van der Gun, Zeist

Politiek recept

Ministers die zich ziek melden of met een burn-out afhaken vanwege de werkdruk. Zou het mede kunnen liggen aan de steeds veeleisender Tweede Kamer met zeventien fracties? Fracties waarvan sommige in toenemende mate hoofd- en bijzaken niet meer kunnen of willen onderscheiden. Zou het recept voor onze ministers en staatssecretarissen om weer op te knappen een kiesdrempel kunnen zijn?

Robert Klaassen, Rotterdam

Forumland

Het gedachtenexperiment van Thierry Baudet en zijn Forumland (Ten eerste, 30/7) is mijns inziens het gevolg van de grote en snelle veranderingen van onze huidige samenleving. Tegenwoordig leven wij in een kakofonie van dreigingen en bedreigingen die zowel van de reële als de virtuele wereld uitgaan. De lijst is eindeloos en iedereen kan het slachtoffer worden van geweld, corruptie, agressie, armoede, eenzaamheid enzovoort. Regeringen hebben hun gezag verloren en stralen al lang niet meer het vertrouwen uit in staat te zijn om hier veranderingen aan te kunnen brengen. In zo’n situatie heeft de burger het heft in eigen hand genomen, en dan is het niet zo vreemd dat Baudet Forumland als een betere wereld gebruikt om de politiek een spiegel voor te houden. En in plaats van het gedachtenexperiment over een andere maatschappij als bespottelijk, naïef en gevaarlijk weg te zetten, stel ik voor om met maakbare en betere toekomstperspectieven te komen.

Babette Klecker, Amsterdam

Keel doorsnijden

Als dieren de beschikking hadden over een mes en de juiste handen zouden ze geen seconde aarzelen wie dan ook de keel af te snijden, in tegenstelling tot wat Mensje van Keulen beweert (Boeken, 31/7). De natuur is een moordpartij en onze geliefde katten zijn ook heel erg. Ze zijn moordmachientjes: als ze de kans krijgen en doden niet alleen omdat ze honger hebben, maar ook omdat ze het zo leuk vinden. Mensje van Keulen romantiseert dieren en zanikt over mensen. Ik blijf een fan van haar boeken.

Louise Brands, Amsterdam

Personeelstekort

In het artikel over het personeelstekort (Economie, 30/7) worden vele oorzaken en oplossingen genoemd, maar één grote reden mis ik, geld. Want waarom denkt u dat mensen die hun hele leven al in de horeca werken nu bij de GGD gaan? Omdat je salaris bijna 30 procent stijgt, terwijl het werk minder zwaar wordt en de uren beter. Het neoliberale beleid heeft zijn doel bereikt, werkgevers zijn erop vooruit gegaan. Maar terwijl we onze huren en boodschappen nauwelijks meer kunnen betalen, blijven onze salarissen al jaren steken op hetzelfde niveau. Is het dan zo gek dat mensen weglopen van ondankbare baantjes met salarissen van een tientje per uur?

Simon Vera, Leiden

Afghanistan

Ik onderschrijf het gevoel van de Afghanistan-veteranen (Zaterdag, 31/7) dat de missies maar gedeeltelijk bij de Nederlanders leven. Maar wij zijn zo trots op ze. Jarenlang hoorde ik als leerlingbegeleider op een middelbare school hoe het voor de kinderen van deze mannen en vrouwen is. De spanning en het gemis van de ouder over de verre afstand, ook al konden ze elkaar bellen. Dus iedere aandacht voor deze veteranen is terecht, want het raakt hun hele gezin.

M. van Lith, Lichtenvoorde

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden