Column Sander Donkers

Voor de vrije geesten hield het universum op bij de rand van hun kluitje

Het gonsde van de waarschuwingen dat we de warme jas tevoorschijn moesten halen, misschien zelfs de sjaal, maar bij de vrije geesten van het park was dat allemaal niet binnengekomen. Zij stonden met zijn tienen in het gras, luchtig gekleed en blootsvoets, op een min of meer georganiseerd kluitje. Niemand sprak. Uit een meegebrachte speaker klonk hypnotiserend gezang, iets tussen oosters en gregoriaans in, dat blijkbaar veel gelukzaligheid opriep, alsmede de behoefte om traag met de armen te wapperen en behoedzaam om elkaar heen te cirkelen zonder de ander aan te raken.

Het hele park staarde naar hun doofstomme paringsdans. Twee skaters op een bankje vonden het maar ‘leipe shit’. Een oude man volgde met zijn ogen de knapste van het stel, en verzuchtte: ‘Je zou er zo tussen gaan staan.’ Maar voor de vrije geesten hield het universum op bij de rand van hun kluitje. Zij wapperden, verder niets.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.