Column Arnon Grunberg

Voor de boekhandelaar is de beste schrijver een dode schrijver

IJdelheid, gebrek aan relativerings­vermogen: de levende schrijver valt tegen. Voor de ­boekhandelaar is de beste schrijver een dode schrijver.

Op een ochtend krabde mijn vriendin mijn wang open. Het gebeurde in de voortuin van het huis van mijn moeder, dat nu mijn huis is maar dat ik ‘het huis van mijn moeder’ blijf noemen. Het Westen was bezig uit elkaar te vallen en mijn wang was solidair met het Westen.

Ik had het niet zien aankomen. Ze had weliswaar geschreeuwd, hoog en hard, maar dat het krabben zou worden, verraste me.

Het kan natuurlijk altijd gebeuren, krabben. Een vorige vriendin heeft een keer met een pannetje op mijn knie geslagen. Het nadeel van krabben is dat er vaak bloed bij komt kijken, het stroomde over mijn wang en ik was op weg naar restaurant Rijks, waar ik een lunchafspraak had. In een eetcafé kun je bloedend binnenkomen – in het eetcafé is bloed heel gewoon – maar restaurant Rijks leek me geen plek voor de bloedende wang.

De aanleiding van de ruzie die aan het krabben voorafging, moet hier onvermeld blijven, het ging over de toekomst en hoe die vorm te geven – meer en meer stel ik me op het standpunt dat je de toekomst niet moet vormgeven maar over je heen moet laat komen als een golf, en dan proberen te surfen.

De avond ervoor waren een paar boekhandelaren in het huis van mijn moeder komen eten en ze hadden verteld welke dode schrijvers nog levend waren en welke morsdood. Wolkers was dood, Hermans nog een klein beetje levend, Grass dood, van Flaubert leefde alleen Madame Bovary.

Een boekhandelaar zei: ‘Voor de boekhandelaar is de beste schrijver een dode schrijver.’

Het is waar, de levende schrijver valt tegen. IJdelheid, opengekrabde wangen, gebrek aan relativeringsvermogen, afwezigheid van wijsheid, terwijl de teksten anders deden vermoeden.

Het bloeden was gestopt, er zat een korst op mijn wang. Ik haastte me naar het restaurant. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.