Column Arthur van Amerongen

Volgens de Maag Lever Darm Stichting bevat poep een schat aan informatie. Arthur van Amerongen voelt zich aangesproken

Woensdag is het Nationale Poepdag. 

Ik dacht eerst dat het een initiatief van de coprofagie-afdeling van het COC was,  maar het blijkt om een feestje van de Maag Lever Darm Stichting te gaan.

Veel lezers worden boos als ik – ter leering ende vermaeck – met moeilijke woorden strooi, terwijl die luiwammesen de betekenis ervan binnen een paar seconden op hun mobieltje kunnen vinden. 

Ik zal nog één keer over mijn hart strijken: coprofagie is Oudgrieks en samengesteld uit de woordjes κόπρος (ontlasting) en φαγεῖν (eten). Meer verklap ik niet.

Ik vind Maag Lever Darm Stichting lelijk. Je kunt de woorden aan elkaar plakken maar dan wordt het abracadabra en met verbindingsstreepjes ertussen klinkt het als paté van de kiloknallerslager. 

Ondanks de onappetijtelijke naam surfte ik toch even naar website van de stichting en las daar dat de Nationale Poepdag in het leven is geroepen om de relatie tussen ontlasting en gezondheid te benadrukken.

Beeld Gabriël Kousbroek

‘Eigenlijk spoelen we dagelijks een schat aan informatie door het toilet’, aldus Bernique Tool, directeur van de Maag Lever Darm Stichting.

Ik voelde me aangesproken. Als hoogbegaafd kindje draaide ik eens een fraaie bolus en dacht trots: die ga ik uit elkaar plukken om erachter te komen wie ik ben en daarna smeer ik de chocopasta lekker uit over de toilettegels.

Later las ik bij Rudolf Steiner dat poepkleien en strontverven de eerste creatieve uitingen van een kind zijn en daarom verplicht vakken op de vrije school werden. 

Mama ontplofte toen ze mijn kunst zag en riep: bah, Tuurtje, wat ben je toch een vieze smeerpoets. 

Ik kon het Steineronderwijs vergeten en moest naar de Willem van Oranje School met de Bijbel. Daar werd ‘drukken’ een uitvinding van de duivel genoemd en de anus als hellemond gezien.   

Toen mama mijn fecaliëngefröbel desavoueerde, vermoordde ze de beeldend kunstenaar in mij. 

Daar lijd ik nog steeds onder, want ik werk liever met mijn handen dan met mijn hoofd en ik vind schrijver maar een beuzelbaantje: liefst 1 miljoen Nederlanders werkt aan een roman en dan zijn er ook nog eens vijfduizend columnisten. Niet voor niets staat de schrijver op de beroepsprestigeladder ver onder de verzekeringsagent, de stofzuigerverkoper en de bolletjesslikker. 

Toen kreeg ik een goddelijke ingeving: met ingang van Woensdag Poepdag post ik dagelijks een verse bah op Instagram. Dan mogen de fans raden wat voor schat aan informatie erin zit. Eén drol zegt immers meer dan duizend woorden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.