Column Aaf Brandt Corstius

Volgens Aaf is er weinig zo geruststellend als de lijstjes van Obama

Weinig zo geruststellend als de lijstjes van Obama. Elk jaar plaatst Barack Obama lijsten van zijn lievelingsboeken, liedjes en films van het afgelopen jaar op zijn sociale media, en daar put ik kracht en hoop uit. Precies wat je nodig hebt om een nieuw jaar door te komen, en daarmee bedoel ik vooral: januari. Niet de makkelijkste maand.

Ten eerste kom ik er bij die lijstjes altijd achter dat ik toch wel heel veel deel met Obama. Dat we, feitelijk gezien, dezelfde persoon zijn. Want ook hij weet low culture – de remix van Baila Baila Baila – net zo te waarderen als high culture – een boek over de geschiedenis van de Native Americans van 1890 tot nu. Ook hij vond Parasite een van de beste films die hij in 2019 heeft gezien, en laat dat nou voor mij ook zo zijn! (Ik zag hem vorige week, maar dat telt nog.) En hij en ik zijn allebei dol op Lizzo. Dus: soulmates.

Hij deelt zelfs de smaak van mijn kinderen, want Old Town Road van Lil’ Nas staat op zijn muzieklijstje. En daarmee deelt hij meteen de smaak van alle kinderen ter wereld, en ook die van de meeste volwassenen, en daardoor is het ook niet meer zo heel jammer dat dat nummer het hele jaar altijd op zijn hardst aan moest als we met zijn allen in de auto zaten.

Op sommige gebieden loop ik zelfs voor op Obama. De man heeft het natuurlijk druk, hij kan het ook allemaal niet bijhouden, maar ik had Normal People al in 2018 gelezen.

Soms ben ik het niet met hem eens – Marriage Story en Fleabag seizoen twee waren niet helemaal mijn ding, maar goed, daar sta ik geheel alleen in, want ik ken verder niemand die dat vond. Dus Obama zal wel gelijk hebben.

Sowieso: iemand die na een jaar negentien lievelingsboeken kan opnoemen (lievelingsboeken, dus hij heeft ook nog andere boeken verorberd), in zijn lijstjes Zuid-Koreaanse films én non-fictiewerken over de Oost-Indische Compagnie heeft opgenomen en die zich kan openstellen voor muziek die ik zelf onmiddellijk als onbegrijpelijk en voor pre-millennials beschouw omdat het woordje ‘featuring’ in de credits staat (een liedje van Lesthegenius featuring Sonny Miles en Jaxson Free – als ik dat zie, denk ik meteen dat het niet voor mij bedoeld kan zijn, maar Obama gaat daar gewoon naar luisteren en weet het nog te waarderen ook): zo iemand kan alleen maar gelijk hebben, in alles, want zo iemand is ver boven de rest verheven.

Of in ieder geval boven mij.

Maar: in 2020 iemand hebben om tegenop te kijken is ook prettig. Kom je het jaar prima mee door. Of in ieder geval januari. En anders zet je Lizzo even aan.

Dit bericht bekijken op Instagram

Een foto die is geplaatst door null (@barackobama) op

Dit bericht bekijken op Instagram

Een foto die is geplaatst door null (@barackobama) op

Dit bericht bekijken op Instagram

Een foto die is geplaatst door null (@barackobama) op

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden