Column

Volgende Gouden Kalveren Gala in een bruine kroeg

Tout bekend filmminnend Nederland', zoals het AD dat zo glamourvol noemde, was vrijdagavond samengekomen in het al even glamourvolle Utrecht bij, zoals dat tegenwoordig heet, het L'Or Gouden Kalveren Gala.

Alle winnaars van de Gouden Kalveren tijdens de uitreiking van de Gouden Kalveren in het Beatrix Theater.Beeld anp

Ik ben dol op Nederlandse glamoursamenkomsten omdat ze een ding zo node missen: glamour. Er worden heus pogingen gedaan: er zijn jurken geleend van Jan Taminiau en Edwin Oudshoorn, sommige mannen dragen een smoking, er is iets geprobeerd met spannende belichting en bij de aankondiging van de sterren wordt nadrukkelijk uitgeroepen hoe succesvol en internationaal ze zijn - 'Utrecht is een tussenstop voor Martin Koolhoven!!!' Maar het geheel blijft de aanblik houden van Kinderen voor Kinderen in Het Spant in Bussum anno 1987.

Het begint al met de schreefloze VPRO-letter die gebruikt is om 'gouden kalveren 2016' op de muur te projecteren. Dan is er het net iets te kleine tv-orkest. Het publiek is te hard belicht, waardoor iedereens voorhoofd glimt. En het allerzieligst is de showtrap, die zo gammel en smal is dat elke vrouw op hakken moet worden begeleid door een mannelijke escorte en het orkestje extra lang moet spelen voordat ze eindelijk beneden zijn.

Het bijkomende probleem is dat tout bekend filmminnend Nederland heus wel eens een Oscaruitreiking heeft bekeken, en snapt dat dit evenement dat net niet is. Iedereen doet daardoor een beetje nonchalant, wat tot uiting komt bij de speeches die bijna allemaal beginnen met: 'Ik heb niks voorbereid.' En als er wel iets is voorbereid, komt de speech tevoorschijn uit een diepe, zweterige binnenzak, en blijkt hij geschreven te zijn op een stapel verfrommelde A4'tjes.

Verfrommelde A4'tjes mogen niet bij glamourevenementen, net als alle andere objecten die doen denken aan het gewone leven. Zo zag ik op een gegeven moment, half achter Jacob Derwig, iemand in het publiek zitten met een plastic fles water in zijn hand. Met zo'n grote blauwe dop. Dat was erg.

Mijn voorstel is om hier een kneuterige, puur Nederlandse aangelegenheid van te maken. Dat past bij de tijdgeest en bij de films die in Nederland beprezen worden; verfilmingen van oude boeken zoals Nooit meer slapen, Knielen op een bed violen en Publieke werken.

Tout bekend filmminnend Nederland wordt bij elkaar gezet in een bruine kroeg, want daar passen die tien acteurs en actrices die in alle films spelen makkelijk in. ('Weer een festival en weer genomineerd uiteraard', zei een verslaggever geroutineerd tegen Barry Atsma op de rode loper.) Daar mogen zij hun oude klofje aan, of als ze het heel graag willen een geleende glitterjurk van Edwin Oudshoorn. Het geheel wordt door twee camera's in beeld gebracht, en er staat iemand met een accordeon in een hoek. Als de naam van een prijswinnaar wordt omgeroepen, stampt iedereen met zijn voeten op de grond om een spannend roffelgeluid te maken. En het wordt niet uitgezonden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden