Column WK Voetbal

Voetballer Adam Masina is geboren in Marokko, maar ‘Italiaan tot op het bot’

Verdediger van Bologna geeft geen gehoor aan oproep van Marokko

De Marokkaanse voetbalbond heeft het geprobeerd. Meerdere keren zelfs. Alsjeblieft, kom spelen voor de Leeuwen van de Atlas, was de smeekbede. Word een ster in ons nationale elftal. Eenmaal schijnen ze zelfs de Marokkaanse voetballegende Mustapha Hadji op hem afgestuurd te hebben om hem te vermurwen.

Maar nee. Adam Masina (24), sterverdediger van Serie A-club Bologna, moet er niet aan denken. Geen Marokkaans elftal voor hem. Nooit. Hij is een Italiaan ‘tot op het bot’, zegt hij zelf. Zijn hart en ambitie liggen bij de Azzurri. Hij speelde al voor Jong Italië.

Dat hij in 1994 in het Marokkaanse stadje Khouribga werd geboren uit Marokkaanse ouders, is voor hem slechts een detail. Hij heet nu Adam Masina, naar de Italiaanse ­familie die hem op jonge leeftijd adopteerde. Zijn Marokkaanse achtergrond moet vooral ver op de achtergrond blijven, maakt hij telkens duidelijk. Daar kan het geen oude wonden openrijten.

Op het WK treedt het Marokkaans elftal aan met een ­selectie die voor driekwart bestaat uit de Marokkaanse diaspora – jongens wier ouders of grootouders in Marokko opgroeiden, maar die zelf geboren en getogen zijn in Europa. Het team wordt gepresenteerd als bewijs van de onverbrekelijke band tussen Marokkanen wereldwijd en het Marokkaans thuisland. Zelfs zoiets ontwrichtends als migratie kan geen gaten in die wederzijdse verbondenheid slaan.

Maar soms knipt migratie die navelstreng wel door en niet altijd op de meest aangename wijze. Veel details over Adam Masina’s privéleven zijn er niet. Het portret dat hier geschetst wordt, is samengeraapt uit Italiaanse media en uit de kennis van Marokkaanse journalisten.

Adam Masina (links) in actie tegen Juventus. Foto Nur / Getty

Geboren in Khouribga, Marokko. Veertig dagen na zijn geboorte overlijdt Adams moeder Mina. Samen met vader Mustafa en oudere broer Zakaria emigreert hij naar Italië. Vader Mustafa kan er nauwelijks aarden. Hij grijpt naar de fles en verwaarloost zijn zonen. Adam wordt uit huis geplaatst en verhuist van pleeggezin naar pleeggezin. In het huis van de Bolognese Raffaela Masina vindt hij enigszins rust, maar lang kan hij daar niet blijven. Raffaela ligt in scheiding.

Terug moet hij, naar vader Mustafa en broer Zakaria. Alcohol maakt het leven onder Mustafa’s gezag tot een hel. ‘Toen mijn broer Zakaria nog maar 5 jaar oud was, werd hij door een dronken Mustafa van bar naar bar in Bologna gesleept’, vertelde Adam daarover in La Gazzetta dello Sport. ‘Mijn broer en ik huilden, we smeekten hem om ons naar Raffaela te brengen.’

Uiteindelijk weet Raffaela beide broers op te sporen en adopteert ze. Het contact met Mustafa wordt verbroken. In huize Masina groeien Adam en Zakaria op tot door en door Italiaanse jongens. ‘Ik ben een praktiserend katholiek’, vertelt Adam over zichzelf.

Toch wordt hij er van tijd tot tijd door Italianen aan herinnerd dat hij niet een van hen is. Dan wordt hij op zijn Wikipedia-pagina uitgemaakt voor een ‘stokstaartje uit de woestijn’. Het lijkt hem niks te doen. ‘Italiaan. Ik ben een Italiaan’, zegt Adam met lichte ergernis tegen een tv-journalist die hem naar zijn afkomst vraagt. ‘Ik heb een Marokkaanse achtergrond, maar ik ben een Italiaan.’

De column *Davaj (hup in het Russisch) wordt tijdens het WK verzorgd door Hassan Bahara, Tom Vennink en Willem Vissers.