Vliegen!

Vliegen is een unieke menselijke daad waarmee we eigenlijk een poging doen om onszelf boven de dood te stellen

Wanneer ik ga vliegen laat ik het password van mijn computers en e-mail in een gesloten envelop thuis achter: ‘Niet openmaken tenzij ik niet meer terugkeer.’

Poging
Vliegen is een unieke menselijke daad waarmee we eigenlijk een poging doen om onszelf boven de dood te stellen. Op een bepaalde manier stappen we uit het leven als we in een vliegtuig stappen. Je bent zo goed als machteloos. Vorige week is een toestel van een Libische maatschappij neergestort in Tripoli en zijn er 103 passagiers omgekomen, onder wie 70 Nederlanders.

De afgelopen dagen was de crash het onderwerp van gesprek in alle Nederlandse huiskamers. Iedereen verplaatst zich in de situatie waarin de nabestaanden nu verkeren. De pijn van het gemis is niet te verwoorden, daarom is er in alle culturen een woord: gecondoleerd.

Er is een wonder, Ruben, de 9-jarige Nederlandse jongen die de crash heeft overleefd. Wat een grote pijn voor zo’n jongen, maar hij is een oogappel van het leven.
Twee weken geleden vloog ik over de Atlantische oceaan terug naar huis en ik zat bij het raampje. Ik keek naar beneden en zei tot mezelf: ‘Wat betekent dit? Ik kan me nergens aan vasthouden als het toestel plotseling stopt met vliegen.’

Fouten
Een motor van een vliegtuig is niet door God gemaakt en zelfs als de mens geen fouten maakt, kunnen de motoren fouten maken.
De wielen van een vliegtuig die moeten uitklappen tijdens de landing, kunnen dit elk moment weigeren, zonder dat daar een verklaarbare reden voor is.
Na een crash wordt er altijd naar de zwarte doos gezocht, maar de gegevens van een zwarte doos kunnen in de meeste gevallen niets ophelderen.

Al met al is een ding zeker: de vliegtuigen blijven vallen. Het is de macht van het noodlot tegen de macht van techniek en wetenschap.
We praten er niet over, maar we hebben het stilaan geaccepteerd. We zijn bereid om die tol te betalen. Het kan een keertje mis gaan, of vaker, maar het maakt ons niet uit. We blijven vliegen.

Manuscript
Op weg naar huis, voordat ik in het vliegtuig stapte, heb ik het manuscript van de roman waarmee ik nu bezig ben, per mail naar huis gestuurd: ‘Alsjeblieft, niet lezen. Het is een roman in wording. Straks vlieg ik negen uur lang boven de oceaan. Je weet dat ik natuurkunde gestudeerd heb. Het proces van een vlucht is gebaseerd op getallen en formules.

Een motor van een vliegtuig is massa’s koperdraad gedraaid en gewikkeld om een ijzeren as. Elk moment kan een deel van de koperdraad zeggen: ik doe niet meer mee. Als ik de vlucht niet overleef, mogen jullie mijn manuscript lezen, de foutjes eruit halen en dan naar de uitgeverij sturen.’

En ik vloog. Natuurlijk was ik nog niet voorbereid op de dood, want een deel van mijn verhaal zat nog in mijn hoofd. Toch was ik op mijn manier voorbereid op een val in de oceaan.
In onze huiskamers zullen we denken aan hen die niet terug naar huis mochten keren.
We zullen hen memoreren als we vliegen en net zo machteloos als hen zijn

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden