Opinie Brieven

Vlees is vooral voor de export

De ingezonden lezersbrieven van donderdag 3 oktober.

Boeren staan klaar met hun tractoren om naar Den Haag te trekken. Beeld Guus Dubbelman / de Volkskrant

Boeren hebben massaal geprotesteerd in Den Haag. Ze kijken vooral naar hun eigen portemonnee. Burgers, politici en ­natuurliefhebbers worden weggezet als de vijand. De boeren zien zichzelf als de voedselleveranciers van Nederland. Maar is dat terecht? Volgens de Centrale Organisatie voor de Vleessector werd vorig jaar voor 2,7 miljard euro aan varkensvlees en nog eens 2,7 aan rundvlees geëxporteerd. De vleessector is dus vooral exportgericht. Maar wel een sector waar de belastingbetaler veel geld aan uitgeeft: verreweg het grootste deel van de EU-begroting gaat op aan landbouwsubsidies. De schade aan natuur en milieu door uitstoot van stikstof is niet in geld uit te drukken, maar wel gigantisch.

In het verleden zijn ooit florerend industrieën als textiel, mijnbouw en scheepvaart ook gesaneerd omdat ze maatschappelijk gezien verliesgevend ­waren. Datzelfde geldt nu voor de industriële vleeslandbouw. Een Nederland dat ook in de toekomst leefbaar wil zijn, ontkomt niet aan harde keuzes. Minder grootschalige en schadelijk landbouw dus. Maar help de boeren wel aan een andere, zinvoller baan. De overheid kan nu renteloos geld lenen om dat mogelijk te maken. Onze (klein)kinderen zullen ons dankbaar zijn.

Jan CornelissenKekerdom

100 jaar

Mijn grootvader Jan van Hest (1876- 1956) zat in het lokale bestuur van het RK Werkliedenverbond. Hij las de krant, hij had een abonnement. Zijn dochter, mijn moeder (1905-1989), nam het abonnement over en toen ik het huis uitging, nam ik het abonnement mee. Trots ben ik erop dat mijn familie, onafgebroken, 100 jaar de Volkskrant leest. En ik, ik ben van plan dat nog 100 jaar te doen. De papieren krant ten minste.

Ad Smeijers, Hilvarenbeek

Opvoeding

Honderd jaar de Volkskrant waarvan ik hem vijftig jaar heb gelezen. De krant die mij als piepjonge activiste in 1969 interviewde over de eerste middel­bareschoolbezetting van Nederland, de krant die me mijn politieke opvoeding gaf. De krant waaruit we elkaar schaterend Jan Blokker voorlazen als hij weer eens schamperde over de ‘macrameeënde welzijswerkers die allemaal genetisch van de sociale academie leken af te stammen’, de krant met Burgerhart, Campert, Bril, Wibo, Grunberg, Sigmund, Pam, Collignon, Drayer, Sitalsing, Wagendorp, de mensen met wie we samen goedgeluimd of juist chagrijnig de dag beginnen. De krant die tientallen van mijn opgewonden ingezonden brieven publiceerde. De krant ook die, hoewel vaak té grachtengordel, altijd de mijnheer bleef die mij elke ochtend bijpraat over wat er in de wereld gaande is. We hebben veel meegemaakt, u en ik. Graag nog minstens 25 jaar erbij – in elk geval voor mezelf.

Trees Roose, Haren (Gr.)

Rouw

Interessant en belangrijk dat er een boek op de markt komt om mannen te leren omgaan met verlies. Ik werd echter onaangenaam getroffen door een opmerking van Tim Overdiek over het rouwproces van A.F.T. van der Heijden. Van der Heijden zegt dat hij er voor kiest de wond die de dood van zijn zoon Tonio heeft veroorzaakt, open te houden. Overdiek vervolgt dan met: ‘Dat begrijp ik wel. Maar als Adri bij mij in de stoel zou zitten, zou ik er mee aan de slag willen gaan. Want wat levert het je op om die wond open te houden?’

Nou, dat heeft Van der Heijden net gezegd: omdat hij wil dat Tonio deel uit blijft maken van zijn leven. Blijkbaar heeft Overdiek een bepaald model voor ogen. Dat model lijkt me geen recht doen aan het unieke proces van rouwen.Van der Heijden heeft zijn verlies zo indringend in zijn roman beschreven dit tot troost van velen. Rouw doet haar werk of ze nu wel of geen betekenis krijgt, dat is aan de creativiteit en het vermogen van de rouwende en zijn omgeving samen met eventueel een therapeut die als een vroedvrouw naast hem zit.

Maria van Raak, Nijmegen

Mbo-docent

De docent in het mbo heeft het slecht sinds de roc-vorming en de lumpsumfinanciering. In 2002 werden ­docenten teruggezet van loonschaal LD naar LB. Dat is nooit gecorrigeerd. Door twee maatregelen werd vervolgens hun vakmanschap afgepakt. Er werd niet meer naar de werkvloer ­geluisterd, wel naar advies­bureaus. Vervolgens werden vakgroepen opgeheven en moest er in zelfverantwoordelijke teams ­worden gewerkt. Anders denken over de onderwijspraktijk dan wat het College van Bestuur bedacht had, mocht niet. In het Koersplan van 2004 stond letterlijk: ‘Wie niet veranderen wil, of kan, zal daar de gevolgen van ondervinden.’

De leerlingen werden de docent afgepakt: men ging ervan uit dat 16-jarige leerlingen (inmiddels studenten genoemd) hun eigen leerprogramma konden vaststellen. Dat zouden ze in hun eigen tempo kunnen afleggen. Wie kritiek had, werd zijn baan afgepakt. Samengevat: het grote afpakken speelt al sinds 2002.

Bert Doornebal, ex-docent Friesland College

Eerlijk

Ik hoop zo dat de 500 medewerkers die hun baan verliezen bij ziekenhuizen Treant zorggroep in Groningen en Drenthe zet zoals de varkensboeren die stoppen met hun werk een zak geld meekrijgen. Allebei een warme sanering is wel zo eerlijk.

Jacoba Kern, Lochem

Stoptober

Dat was me het dagje wel, dinsdag: boeren die met de tractor reden naar Den Haag, de langste ochtendspits ooit en een feestje in China met vuurwerk en een straaljagershow. Dat wordt niet een keertje kort douchen, maar de hele maand oktober!

Mariska Stouten, Hem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden