Opinie

Vier het zilver: sportiviteit is het nieuwe goud

De medaillespiegel is zoiets geworden als een cortisolspiegel, stelt filosoof Stine Jensen. 'Er is te veel fixatie op medailles, en te weinig op spelplezier.'

Dafne Schippers gooit na de finale haar schoenen weg nadat ze de zilveren medaille heeft gewonnen tijdens de 200 meter in het olympisch stadion tijdens de Olympische Spelen van Rio.Beeld anp

'Ik kan er niet van genieten,' aldus Dafne Schippers na het winnen van het olympisch zilver op de 200 meter. Is hier een echte sportvrouw aan het woord? Ik hoor vooral een slechte verliezer. Al eerder bood zij het Nederlandse volk haar excuses aan: sorry dat zovelen midden in de nacht zijn opgestaan om mij te zien verliezen.

Het niet genieten van zilver, de 'losersvluchten' van sporters die naar huis moeten omdat zij de medailleprestaties van anderen zouden beïnvloeden, en de rechterlijke uitspraak rondom Yuri van Gelder wijzen op een tendens: goudkoorts. De medaillespiegel is zoiets geworden als een cortisolspiegel. Een strenge vreugdeloze, serieuze discipline moet de winst waarborgen. Collega's zijn er niet om je aan te moedigen, maar worden bij verlies onmiddellijk op transport gezet.

Dafne Schippers tijdens de prijsuitreiking van de 200 meter sprint.Beeld reuters

Hand in hand

Ooit hadden de Spelen een hoger doel voor ogen: het vieren van de olympische vrede. Lopende conflicten werden op zij gezet en de broederschap werd gevierd via het spel. De prijs was een heilig olijftakje of een laurierkrans - gebaseerd op de mythe van die andere hardlopende Daphne, de nimf die op de vlucht sloeg om de avances van Apollo te ontlopen en voor straf in een laurierboom werd veranderd.

Tekenend voor het verdwijnen van dat spelplezier is de kritiek die de hardlopende Duitse tweeling Lisa en Anna Hahner ten deel viel. Hand in hand kwamen ze over de finish als 81ste en 82ste. Hoe onsportief om de competitie zo weinig serieus te nemen! Maar dat beeld spreekt boekdelen: hier spat het stralende plezier en de zusterliefde van af. Dat ze alle media haalden maakt ook duidelijk hoe ongewoon dit plaatje is. Maar zij brengen ook nog eens symbolisch in de herinnering dat de Spelen ooit verboden waren voor vrouwen, en vieren dat vrouwen mee kunnen doen. En ze... genieten!

En als ze bewust koketteren als showsporters en de sport ondermijnen, dan leverden ze wat mij betreft dé mediastunt van deze Spelen - hier heb ik meer van genoten dan van de verbeten uitspraak van Dafne Schippers die niet kan genieten van zilver.

De tweeling Lisa en Anna Hahner.Beeld epa

Medailleoorlog

Max Pam prees in zijn column de Amerikanen die hun sporters een aangenaam verblijf geven, hij hekelde het vage vonnis rondom Yuri van Gelder en wees naar de sublieme prestaties van de gedrogeerde schaker Bobbie Fischer. Ik voeg daar aan toe: schaf die 'losersvlucht' af. Laat de verliezers blijven om hun collega's aan te moedigen zodat ze als één team naar een sportfeest komen en gaan. Laat ze het sportieve evenement vieren en de oorsprong van de Spelen in herinnering roepen: vriendschap en verbroedering tussen landen, in plaats een medailleoorlog. Vier zilver - sportiviteit, dat is het nieuwe goud.

Stine Jensen is filosoof en schrijver. Binnenkort verschijnt van haar hand het Zussenboek dat zij samen met haar zus Lotte Jensen schreef en waarin onder meer sportieve zussen in het zonnetje gezet worden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden