Opinie

Verwijt aan yogaleraren gaat voorbij aan hoe moeilijk zij het in coronatijd hebben

Lovenswaardig om hulp te vragen voor de Indiërs, die zwaar door covid zijn getroffen, maar waarom speciaal yogabeoefenaren tot zondebok maken van uitblijven van hulp, zoals onlangs in een ingezonden stuk, vraagt Gerreke van den Bosch zich af.

Een familielid helpt een covidpatiënt in een tent waar zuurstof wordt verstrekt in de Indiase stad Ghaziabad.  Beeld AFP
Een familielid helpt een covidpatiënt in een tent waar zuurstof wordt verstrekt in de Indiase stad Ghaziabad.Beeld AFP

Met stijgende verbazing las ik op 20 mei in de Volkskrant het opiniestuk: ‘Je lichamelijk en geestelijk welzijn aan yoga te danken? Toon dan ook eens solidariteit voor het land waar yoga vandaan komt’. Het artikel, geschreven door Aldo Kempen, Nilab Ahmadie en Janniek Sinnige, stelt dramatisch dat India in brand staat maar dat het uit de yogahoek oorverdovend stil blijft.

Zelf ben ik yogadocent en voorzitter van de Vereniging Yogadocenten Nederland (VYN), pioniers van de yoga in Nederland. We bestaan meer dan veertig jaar en de door de VYN erkende opleidingsinstituten leveren gekwalificeerde en gepassioneerde docenten af met een HBO opleiding van vier jaar.

Boute stelling

Als ik lees: ‘Yogascholen, yoga-influencers en hun aanhang profiteren enorm van de Indiase cultuur, maar lijken tegelijkertijd blind te zijn voor de catastrofe die zich in dit land voltrekt. Een schrijnend voorbeeld van wél de lusten, niet de lasten’’, vraag ik mij af wat de schrijvers bezielt om met deze boute stelling te komen.

Duidelijk is dat de auteurs het nieuws niet volgen, hadden ze dat wél gedaan dan had het artikel waarschijnlijk een andere teneur gekregen. Afgelopen dinsdag is er namelijk door de VYN een petitie aangeboden in de Tweede Kamer waarin de situatie van yogadocenten uit de doeken werd gedaan. Wij worden namelijk sinds de coronacrisis totaal over het hoofd gezien.

Velen van ons verloren niet alleen werk en inkomen maar voelen ons niet gezien en serieus genomen. Nog geen
10 procent van de yogadocenten kan zelfs buiten coronatijd genoeg inkomen uit yoga genereren om van te leven. En bij het uitbreken van corona vielen velen tussen wal en schip, door onwetendheid in politiek Den Haag. Een aantal verdronk, de rest is het water tot aan de lippen gestegen.

Geldwolven

De praktijk wijkt dus stevig af van het geschetste beeld in het artikel waarin yogadocenten worden neergezet als geldwolven zonder geweten.

Het ‘heldere’ voorbeeld van culturele appropriatie raakt wat mij betreft kant noch wal. Ik kan begrijpen dat men aandacht wil voor de humanitaire ramp die zich voltrekt in India, maar om dan de Nederlandse ‘yogi’s’ als zondebok te nemen, vind ik ronduit schokkend.

Het artikel sluit af met de woorden dat mensen uit de yogahoek nog eens bij zichzelf naar binnen moeten kijken maar dan met een kritische blik. En dat is dus precies waar het over gaat! Yoga is volgens grondlegger Patanjali: ‘Het loslaten van de wervelingen van de geest’. Hadden de auteurs dit gedaan bij het componeren van hun stuk dan had het misschien de ziel kunnen raken. Nu is het een samenraapsel van beweringen en aannames die niet zijn onderbouwd.

Jammer, een gemiste kans, want dat het is geschreven met pijn in het hart over de humanitaire ramp en compassie met de Indiërs is lovenswaardig.

Gerreke van den Bosch, voorzitter Vereniging Yogadocenten Nederland.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden